Στις περιφερειακές εκλογές της Βρετανίας το Εργατικό κόμμα, που κυβερνά τη χώρα από το 2024, κατατροπώθηκε από το λαϊκίστικο κόμμα Reform του Νάιτζελ Φάρατζ, το οποίο οι ντόπιες ελίτ θεωρούσαν κάτι σαν φάρσα. Ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ κατατροπώθηκε και στις τοπικές βουλευτικές εκλογές της Σκωτίας και της Ουαλίας. Είχε προηγηθεί βεβαίως ο δημόσιος αυτοεξευτελισμός του στον Λευκό Οίκο, μπροστά στον χασκογελούντα Τραμπ. Ο Στάρμερ έγινε πρωθυπουργός μόλις πριν δυο χρόνια, όταν οι Τόρις συνετρίβησαν στις εκλογές της 4ης Ιουλίου 2024. Και τώρα πιέζεται από τους βουλευτές να παραιτηθεί. Σε λιγότερο από δυο χρόνια τα δυο κόμματα που κυβερνούσαν την Βρετανία για δεκαετίες γίνονται ουραγοί των ακροδεξιών λαϊκιστών του Νάιτζελ Φάρατζ. Ας όψεται ο κατηραμένος νεοφιλευθερισμός και η woke ατζέντα, που θα έλεγε ο φιλόδοξος αμερικανός αντιπρόεδρος.
Στην Γερμανία το επίσης λαϊκιστικό ακροδεξιό κόμμα AfD (Εναλλακτική για την Γερμανία) προηγείται στις δημοσκοπήσεις με 28%και καλοβλέπει την καγκελαρία, έναντι του 22% των Χρισιανοδημοκρατών και 12% των Σοσιαλδημοκρατών (όσο περίπου και το εδώ ΚΙΝΑΛ), που συγκροτούν την συμμαχική κυβέρνηση. Και τα δυο αυτά κόμματα κυβερνούν την Γερμανία αδιάλειπτα μετά την λήξη του πολέμου. Ο χριστιανοδημοκράτης καγκελάριος Μερτς (που είσαι αείμνηστε Αντενάουερ) αποδοκιμάζεται από το 83% των συμπολιτών του! Προς τέρψιν του Ντόναλντ Τραμπ…
Στη Γαλλία ο φίλος μας πρόεδρος Μανουέλ Μακρόν έχει χάσει την πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση και στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές του 2027 φαβορί θεωρούνται ο Ζορντάν Μπαρντελά του «λαϊκίστικου» Εθνικού Μετώπου και ο Ζαν-Λικ Μελανσόν της επίσης θεωρούμενης λαϊκιστικής «Ανυπότακτης Γαλλίας». Το φάντασμα της αναρχίας πλανάται πάνω από τη χώρα του Σάρλ ντε Γκώλ, όπως θα έλεγε και ο στρατάρχης Πεταίν, αν ζούσε.
Στην Κύπρο έχει πάρει φόρα το ακροδεξιό ΕΛΑΜ και απειλεί τα κατεστημένα κόμματα (ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ κλπ) και ορέγεται την εξουσία με πρόεδρο τον πρώην οδηγό του Μιχαλολιάκου. Θα σηκωθεί ο Σαμψών από τον τάφο του!
Η Ευρώπη του Βίλυ Μπραντ, του Ζακ Ντελόρ, του Παλμύρο Τολιάτι και -γιατί όχι – των Κωνσταντίνου Καραμανλή και Ανδρέα Παπανδρέου εξαλάσσεται από λίκνο της δημοκρατίας σε λάκκο των πυθώνων. Τον σκάβουν μανιωδώς οι σύγχρονοι τυφλοπόντικες της ευρωπαϊκής νομενκλατούρας.
