Μια εξέλιξη που συνδέει τον ναυτικό πόλεμο με την εποχή της πλήρους αυτοματοποίησης και των ασύμμετρων απειλών έρχεται από την τουρκική αμυντική βιομηχανία. Το μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας MARLİN SİDA, το οποίο βρίσκεται ήδη στην υπηρεσία του τουρκικού Ναυτικού, ολοκλήρωσε με επιτυχία δοκιμή αυτόνομης πόντισης της εγχώριας έξυπνης νάρκης βυθού MALAMAN.
Σε διεθνές επίπεδο, τα μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας (USVs) παύουν να είναι αποκλειστικά πλατφόρμες αναγνώρισης, ηλεκτρονικού πολέμου ή ελαφρών πληγμάτων και μετατρέπονται σταδιακά σε εργαλεία στρατηγικής απαγόρευσης περιοχής (Area Denial / A2-AD).
Το MARLİN SİDA και η έξυπνη νάρκη MALAMAN
To MARLİN SİDA αναπτύχθηκε από το ναυπηγείο Sefine σε συνεργασία με τον κολοσσό ηλεκτρονικών ASELSAN. Πρόκειται για ένα σκάφος μήκους 15 μέτρων και εκτοπίσματος 21 τόνων, ικανό να αναπτύξει ταχύτητα άνω των 35 κόμβων, με επιχειρησιακή ακτίνα 1.000 ναυτικών μιλίων και αυτονομία που φτάνει τις 72 ώρες. Παράλληλα, διαθέτει προηγμένα συστήματα Ηλεκτρονικού Πολέμου (EW), αντι-παρεμβολών GNSS και modular αρχιτεκτονική για την προσαρμογή διαφόρων όπλων.
Από την άλλη πλευρά, η νάρκη βυθού MALAMAN (προϊόν συνεργασίας των MKE, KoçSavunma και TÜBİTAK SAGE) αποτελεί ένα «έξυπνο» όπλο νέας γενιάς. Ζυγίζοντας περίπου 600 κιλά, φέρει σύνθετους αισθητήρες (ακουστικούς, μαγνητικούς και πίεσης). Μπορεί να αναγνωρίζει την ακουστική και μαγνητική υπογραφή διερχόμενων πλοίων, να διαχωρίζει φίλιους από εχθρικούς στόχους (IFF), να αγνοεί αντίμετρα και να καλύπτεται από ειδικά υλικά που μιμούνται τη μορφολογία του βυθού, καθιστώντας τον εντοπισμό της από ναρκοθηρευτικά εξαιρετικά δύσκολο.
Τι σημαίνει η νέα τεχνολογία για το Αιγαίο και τη Μαύρη Θάλασσα;
Το Αιγαίο Πέλαγος χαρακτηρίζεται από δεκάδες θαλάσσια περάσματα και στενά (chokepoints) μεταξύ των νησιών. Η δυνατότητα ενός ταχέως, αθόρυβου και μη επανδρωμένου σκάφους να ποντίζει νάρκες όπως η MALAMAN αυτόνομα και υπό συνθήκες απόλυτης μυστικότητας δημιουργεί μια σοβαρή ασύμμετρη απειλή.
Ένα τέτοιο σκάφος μπορεί να εκτελέσει αποστολές νάρκευσης τη νύχτα σε κρίσιμους θαλάσσιους διαδρόμους χωρίς να γίνει αντιληπτό, αναγκάζοντας τις αντίπαλες ναυτικές δυνάμεις να δεσμεύσουν τεράστιους πόρους σε επιχειρήσεις ναρκοθηρίας πριν από κάθε κίνηση κύριων μονάδων επιφανείας.
Στη Μαύρη Θάλασσα, όπου ναυτικές συγκρούσεις και απειλή θαλάσσιων ναρκών υφίστανται ήδη σήμερα, η δυνατότητα ταχείας πόντισης ναρκών σε προσβάσεις λιμανιών ή εμπορικές οδούς χωρίς το ρίσκο απώλειας πληρώματος προσφέρει σημαντικό επιχειρησιακό πλεονέκτημα. Το MARLİN μπορεί να δράσει σε επικίνδυνες ζώνες αυξημένου ρίσκου, εξαλείφοντας τον κίνδυνο για ανθρώπινες ζωές.
Διεθνής Σύγκριση: Πού κατατάσσεται το MARLİN
Η ιδέα των μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας δεν είναι καινούργια, όμως η ενσωμάτωση βαρέων «έξυπνων» ναρκών βυθού βάζει την Τουρκία σε ένα κλειστό «κλαμπ».
- Σε σύγκριση με το Seagull (Ισραήλ / Elbit): Το ισραηλινό Seagull θεωρείται από τις πιο ώριμες πλατφόρμες παγκοσμίως στον ανθυποβρυχιακό πόλεμο (ASW) και την εξουδετέρωση ναρκών (MCM). Ωστόσο, το MARLİN δίνει μεγαλύτερη έμφαση στην επιθετική, αυτόνομη πόντιση βαρέων ναρκών και στον ηλεκτρονικό πόλεμο.
- Σε σύγκριση με το CUSV (ΗΠΑ): Το Common Unmanned Surface Vehicle του Αμερικανικού Ναυτικού είναι σχεδιασμένο κυρίως για επιχειρήσεις εκκαθάρισης ναρκοπεδίων και επιτήρησης σε συνεργασία με μεγάλα πολεμικά πλοία (LCS), με πολύ υψηλότερο κόστος κατασκευής.
- Σε σύγκριση με τα ουκρανικά σκάφη (Magura V5 / Sea Baby): Τα ουκρανικά USVs έχουν αποδείξει την αποτελεσματικότητά τους σε πραγματικές πολεμικές συνθήκες, κυρίως ως σκάφη αυτοκτονίας (kamikaze) ή για τοποθέτηση ελαφρών εκρηκτικών. Το MARLİN υπερτερεί σε μέγεθος, αυτονομία και δυνατότητα επαναχρησιμοποίησης ως τακτική πλατφόρμα.
Η τεχνολογία που αξιοποιεί η Τουρκία σε αυτή την περίπτωση είναι σίγουρα σύγχρονη – όχι απαραίτητα λόγω της γάστρας ή της ναυπηγικής του MARLİN – που βασίζεται σε δοκιμασμένες τεχνικές, αλλά λόγω της ενοποίησης των συστημάτων (integration).
Η επιτυχής ανάπτυξη αλγορίθμων αυτόνομης άφεσης, η σύνδεση με το λογισμικό της νάρκης MALAMAN και η ικανότητα εκτέλεσης της αποστολής υπό συνθήκες ηλεκτρονικών παρεμβολών αποδεικνύουν ότι η τουρκική αμυντική βιομηχανία έχει περάσει στο στάδιο των σύνθετων, δικτυοκεντρικών ναυτικών επιχειρήσεων. Πρόκειται για μια τεχνολογική εξέλιξη που ανεβάζει τον πήχη των απαιτήσεων για την αντικατασκοπεία και την αντιαεροπορική/ανθυποβρυχιακή άμυνα στην περιοχή.
View this post on InstagramAdvertisement
