Ai Key Takeaways

Σχετικά με αυτή την περίληψη

Η περίληψη δημιουργήθηκε αυτόματα με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης, ώστε να σας δώσει μια γρήγορη εικόνα των βασικών σημείων του άρθρου.

Οι περιλήψεις AI ενδέχεται να περιέχουν ανακρίβειες ή παραλείψεις. Για την πλήρη ενημέρωση, διαβάστε ολόκληρο το άρθρο.

  • Ο Ουκρανός στρατιώτης Κοστιαντίν Βλασένκο απεγκλωβίστηκε από το πεδίο της μάχης έπειτα από 491 ημέρες με τη βοήθεια ενός ειδικά τροποποιημένου μη επανδρωμένου αεροσκάφους.
  • Ο πρώην οδηγός φορτηγού παρέμεινε εγκλωβισμένος για μήνες σε τσιμεντένιο σωλήνα μαζί με έναν συμπολεμιστή του, υπό τον διαρκή κίνδυνο των ρωσικών drones.
  • Μετά τον θάνατο του συντρόφου του και τον σοβαρό τραυματισμό του, ο Βλασένκο αρνήθηκε να παραδοθεί στις ρωσικές δυνάμεις παρά τις πιέσεις που δέχθηκε.
  • Ο στρατιώτης νοσηλεύεται πλέον σε νοσοκομείο, έχοντας ολοκληρώσει μια επιχείρηση διάσωσης που θεωρείται πρωτοφανής για τα δεδομένα των εναέριων διακομιδών τραυματιών.
Για να μας βλέπεις πιο συχνά στα αποτελέσματα αναζήτησης Προσθήκη της huffingtonpost.gr στην Google

Ο εφιάλτης του Κοστιαντίν Βλασένκο έληξε έπειτα από 491 ημέρες, όταν μεταφέρθηκε από το πεδίο της μάχης με τη βοήθεια ενός ειδικά τροποποιημένου drone, σε μια επιχείρηση που παρουσιάζεται ως πρωτοφανής για τα δεδομένα της εναέριας διακομιδής τραυματιών στρατιωτών. Ο 49χρονος Ουκρανός, γνωστός με το προσωνύμιο «Κόστια», νοσηλεύεται πλέον σε νοσοκομείο, όπου αφηγήθηκε την περιπέτειά του στον δημοσιογράφο Γιούρι Μπουτούσοφ, σύμφωνα με τη Daily Mail.

Από οδηγός φορτηγού, στην πρώτη γραμμή του πολέμου

Ο Κοστιαντίν Βλασένκο, με καταγωγή από το Κρίβι Ριχ, την ίδια πόλη από την οποία κατάγεται ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, εργαζόταν ως οδηγός φορτηγού σε λατομείο πριν από τη ρωσική εισβολή. Με το ξέσπασμα του πολέμου, αποφάσισε να καταταγεί εθελοντικά στον ουκρανικό στρατό, υπηρετώντας στο 2ο Τάγμα της 30ής Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας.

Advertisement
Advertisement

Η αποστολή που θα καθόριζε τη ζωή του ήταν να αντικαταστήσει έναν τραυματισμένο συμπολεμιστή του σε έναν τσιμεντένιο σωλήνα αποστράγγισης, στην περιφέρεια του Χαρκόβου. Ο προηγούμενος στρατιώτης είχε τραυματιστεί σοβαρά από νάρκη, χάνοντας τα δάχτυλα των ποδιών του και το ένα του πόδι, ενώ επιχειρούσε να βγει από το καταφύγιο για να προμηθευτεί εφόδια.

Ο Βλασένκο ανέλαβε τη θέση μαζί με έναν ακόμη στρατιώτη, γνωστό με το προσωνύμιο «Μπάσκι». Οι δύο άνδρες είχαν διαμορφώσει ένα άνοιγμα που συνέδεε τον σωλήνα με ένα υπόγειο καταφύγιο, ώστε να εναλλάσσονται στην επιφυλακή και την ανάπαυση. Αν και αρχικά η αποστολή τους είχε προγραμματιστεί να διαρκέσει περίπου δύο μήνες, η συνεχής παρουσία ρωσικών drones επιτήρησης τύπου Mavic περιόρισε δραματικά τις δυνατότητες μετακίνησής τους, παρατείνοντας τον εγκλωβισμό τους πολύ πέρα από κάθε αρχικό σχεδιασμό.

Οκτώ μήνες εγκλωβισμένοι, με τα drones να απειλούν κάθε κίνηση

Για περίπου οκτώ μήνες, ο Βλασένκο και ο συμπολεμιστής του παρέμειναν εγκλωβισμένοι σε έναν τσιμεντένιο σωλήνα, καθώς αλλεπάλληλες προσπάθειες προσέγγισης απέτυχαν. «Καλύτερα να πεθάνω μόνος μου παρά να πεθάνουν περισσότεροι άνθρωποι», είπε στους διοικητές του, ζητώντας να μην επιχειρήσουν ξανά να τον προσεγγίσουν.

Στις 14 Φεβρουαρίου, η πλημμύρα του καταφυγίου τούς ανάγκασε να εγκαταλείψουν τη θέση τους. «Βγήκαμε έρποντας και ήμασταν ήδη μούσκεμα καθώς προχωρούσαμε. Και, μάλιστα, τότε ξαναέπιασε ισχυρός παγετός», θυμήθηκε. Κατέφυγαν σε ένα εγκαταλελειμμένο σχολείο, αλλά σύντομα οι ρωσικές δυνάμεις εντόπισαν τις ρίψεις εφοδίων με drones και άρχισαν να πλήττουν την περιοχή.

Ο θάνατος του Μπάσκι και η άρνηση παράδοσης

Ο Βλασένκο τραυματίστηκε σοβαρά στα πόδια από έκρηξη, ενώ ο συμπολεμιστής του, «Μπάσκι», σκοτώθηκε από ρωσικό drone, την ώρα που αναζητούσε τρόφιμα. «Πέθανε στα 50ά γενέθλιά του», θυμήθηκε. Μόνος πλέον, στις 16 Φεβρουαρίου, προσπάθησε να απομακρυνθεί, παρά τους τραυματισμούς του. Οι Ρώσοι επιχείρησαν να τον πείσουν να παραδοθεί, υποσχόμενοι ότι θα επέστρεφε στην πατρίδα του μέσω ανταλλαγής αιχμαλώτων. Εκείνος αρνήθηκε, απαντώντας με τη γνωστή φράση: «Ρωσικό πολεμικό πλοίο, άντε γ@@@σου!». «Κρίμα που δεν μπορούσαν να με ακούσουν», σχολίασε με χιούμορ.

Advertisement

Οκτώ μήνες κρυμμένος σε μια παλιά σόμπα, υπό συνεχή βομβαρδισμό

Όταν ένα ρωσικό βομβαρδιστικό drone έπληξε την περιοχή, ο Βλασένκο πίστεψε ότι είχε σκοτωθεί. «Το γεγονός ότι ένιωθα χώμα ανάμεσα στα δόντια μου σήμαινε ότι ήμουν ζωντανός», αφηγήθηκε, περιγράφοντας πώς συνειδητοποίησε ότι είχε επιβιώσει από την έκρηξη. Τραυματισμένος, κατάφερε να συρθεί μέσα σε μια παλιά μαντεμένια σόμπα, στα ερείπια του σχολείου, όπου παρέμεινε για περίπου οκτώ μήνες. Οι συμπολεμιστές του τού έστελναν τρόφιμα και φάρμακα με drones, ενώ εκείνος συνέχιζε, παρά την κατάστασή του, να παρακολουθεί τις κινήσεις των ρωσικών δυνάμεων και να ενημερώνει τους διοικητές του μέσω ασυρμάτου.

Τα κρυοπαγήματα και ο αυτοσχέδιος ακρωτηριασμός

Η παρατεταμένη έκθεση στο ψύχος και η έλλειψη κυκλοφορίας του αίματος είχαν καταστροφικές συνέπειες. Μέχρι τον Απρίλιο, το αριστερό του πόδι είχε νεκρωθεί, σαπίσει και τελικά αποκοπεί από μόνο του.

Τον επόμενο μήνα, το δεξί πόδι, το οποίο είχε τραυματίσει όταν στράβωσε προσπαθώντας να συλλέξει εφόδια, άρχισε να κρέμεται από τους ιστούς. Η κατάσταση επιδεινωνόταν κάθε φορά που έβγαινε έρποντας για να πάρει τρόφιμα.

Advertisement

«Το κάτω μέρος του ποδιού απλώς κρεμόταν. Όσο συχνότερα έβγαινα για να μαζέψω εφόδια, τόσο περισσότερο τραβιόταν πάνω στο κόκαλο. Το δέρμα ξεκολλούσε», περιέγραψε.

Συνειδητοποίησε ότι δεν υπήρχε πλέον τρόπος να σωθεί το άκρο. Φοβόταν ότι η νέκρωση θα επεκτεινόταν μέχρι το γόνατο και ότι θα συνέχιζε να σέρνει το τραυματισμένο πόδι.

Advertisement

Έτσι, πήρε την απόφαση να το ακρωτηριάσει μόνος του.

«Έβαλα το πόδι πάνω σε ένα τούβλο και πήρα ένα μαχαίρι. Τα δάκρυα έτρεχαν, αλλά έπρεπε να κόψω. Έτσι, έκοψα», είπε.

«Το αριστερό, το τραυματισμένο πόδι, είχε ήδη σαπίσει και αποκοπεί από μόνο του».

Advertisement

Ο ασύρματος, η οικογένειά του και ένα βιβλίο του Στίβεν Κινγκ τού έδιναν δύναμη

Η πολύμηνη απομόνωση ήταν εξίσου δύσκολη με τους τραυματισμούς του. Η επικοινωνία μέσω ασυρμάτου με τους Ουκρανούς στρατιώτες στα γειτονικά παρατηρητήρια αποτελούσε τη μοναδική επαφή του με άλλους ανθρώπους. «Ήταν ευτυχία για μένα να ξέρω ότι δεν ήμουν μόνος, να ακούω κάποιον», θυμήθηκε.

Advertisement

Οι συμπολεμιστές του τού έστελναν τρόφιμα και μικρά δώρα, ενώ σε ένα δέμα από τη σύζυγό του, Τετιάνα, βρήκε το βιβλίο του Στίβεν Κινγκ The Outsider. Καθοριστική ήταν και η σκέψη της κόρης του, Χριστίνα. «Μια δίψα για ζωή», είπε, εξηγώντας τι τον βοήθησε να συνεχίσει, παρότι είχε συμφιλιωθεί με το ενδεχόμενο του θανάτου.

Η πρωτοφανής διάσωση με ειδικά τροποποιημένο drone

Έπειτα από μήνες απομόνωσης, ο Βλασένκο ενημερώθηκε μέσω ασυρμάτου από τον λοχία Λισίι ότι οργανωνόταν η απομάκρυνσή του. Οι διοικητές τού έστειλαν κινητό με βίντεο και οδηγίες για το πώς θα δεθεί σε ένα ειδικά τροποποιημένο drone της εταιρείας Gurzuf Defense.

Advertisement

Το αεροσκάφος τον παρέλαβε από τη θέση του στην Πετροπαβλίβκα και τον μετέφερε, σε ύψος 120 μέτρων, περίπου 18 χιλιόμετρα μακριά, σε ασφαλέστερη περιοχή. Τρία drones τύπου Vampire συνόδευαν την επιχείρηση, αν και ένα από αυτά καταλήφθηκε από τις ρωσικές δυνάμεις.

Συγκινημένος μετά τη διάσωση, ο Ουκρανός στρατιώτης εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του σε όσους συνέβαλαν στην επιχείρηση: «Δεν έχω λόγια… Ένα θαύμα. Είναι θαύμα».

(Με πληροφορίες από DailyMail)