ΔΙΕΘΝΕΣ
31/12/2018 08:19 EET | Updated 31/12/2018 08:19 EET

25 φωτογραφίες και μικρές ιστορίες ανθρώπων που το 2018 επιβίωσαν πολέμων, φτώχειας και λοιμών

Από την Υεμένη έως το Μεξικό και το Ιράκ έως τη Νιγηρία, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα κάνουν μια διαφορετική αφήγηση των γεγονότων του 2018 εστιάζοντας στις ιστορίες των μακρινών μας αγνώστων.

Léonard Pongo/NOOR
 

Ένα κοριτσάκι δείχνει με χαρά τα βαμμένα του νύχια. Είναι υπερήφανο γιατί κατάφερε να τα βάψει με τη βοήθεια του νέου πρoσθετικού του χεριού. Μερικά χιλιόμετρα μακριά μια συνομήλική της που έχει χάσει το πόδι της χαμογελά πλατιά την ώρα της φυσικοθεραπείας γιατί μετά από κάθε συνεδρία είναι και πιο δυνατή και μπορεί να παίξει ξανά με τα άλλα παιδιά στο δρόμο. ”Αν μείνω ζωντανός θέλω να γίνω γιατρός” λέει ένα αγόρι που ποζάρει με το ποδήλατό του μέσα στα λασπόνερα. Μια γυναίκα ζει με τις τύψεις ότι δεν μπόρεσε να σώσει εκείνους που έπεσαν στη θάλασσα και μια ηλικιωμένη με το απερίγραπτο πόνο μιας μητέρας που έχασε τα τέσσερα από τα επτά παιδιά της.

Από το Ιράκ και την Υεμένη, μέχρι το Μεξικό ή τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κογκό οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα αφηγούνται μερικές από τις ιστορίες όσων  συνάντησαν τη χρονιά που πέρασε στις 72 χώρες όπου δραστηριοποιείται  η οργάνωση. Σε χώρες που όπου εκτυλίσσονται οι μεγαλύτερες ανθρωπιστικές κρίσεις και γράφονται οι πιο θλιβερές ιστορίες. Αυτές που συχνά θάβονται μέσα σε τίτλους που προτάσσουν τον αριθμό των νεκρών από έναν βομβαρδισμό στην Υεμένη ή μια βομβιστική επίθεση στο Ιράκ ή δεν γράφονται ποτέ γιατί συμβαίνουν σε κάποια μακρινή χώρα της Αφρικής με θύτες ένοπλες ομάδες, με περίεργα ονόματα, απροσδιόριστα κίνητρα. Τι και αν απαγάγουν και βιάζουν μικρά παιδιά, τι και αν σφάζουν τους γονείς τους μπροστά στα μάτιά τους...

Κι όμως. Σε πολλές από αυτές τις 25 φωτογραφίες και τις ιστορίες που τις συνοδεύουν, δεν υπάρχει μόνο θλίψη και οδύνη. Υπάρχει και πείσμα και θάρρος. Υπάρχει ελπίδα. Πέραν όλων των άλλων είναι οι φωτογραφίες και οι ιστορίες ανθρώπων που επέζησαν και μέρα τη μέρα προσπαθούν να κερδίσουν πίσω ό,τι τους στέρησε ένας παράλογος πόλεμος, μια επιδημία Έμπολα, η ακραία φτώχεια και φυσικά η αδιαφορία όλων εκείνων που θα μπορούσαν να τους προστατέψουν.