Στο Μπόχουμ της Γερμανίας οι πρόβες για την «Άλκηστη» του Ευριπίδη που ανοίγει τα Επιδαύρια

Έξω από την ορχήστρα θα στηθεί ένας καταυλισμός, ένα σκηνικό περιπλανώμενου θιάσου: μερικά τροχόσπιτα, σκηνές, πλαστικές καρέκλες, μια νεκροφόρα.
«Άλκηστη»
«Άλκηστη»
Birgit Hupfeld

Στο Μπόχουμ της Γερμανίας, οι πρόβες για την Άλκηστη του Ευριπίδη -που ανοίγει τα φετινά Επιδαύρια το πρώτο Σαββατοκύριακο του Ιουλίου- υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του καταξιωμένου Ολλανδού σκηνοθέτη Γιόχαν Σίμονς, σημερινού καλλιτεχνικού διευθυντή του Schauspielhaus Bochum και εκ των πρωτεργατών της ευρωπαϊκής θεατρικής πρωτοπορίας, βρίσκονται στο τελικό στάδιο πριν από την άφιξη στην Ελλάδα.

Προς το παρόν, ο αυτοσχέδιος καταυλισμός τους, που θα δούμε σε παγκόσμια πρώτη στην Επίδαυρο, έχει στηθεί στον πέμπτο όροφο του Schauspielhaus Bochum. Εκεί και το εκκλησιαστικό όργανο που παίζει ζωντανά τη μουσική από την Άλκηστη του Γκλουκ, μεταγραμμένη από τον Βέλγο συνθέτη Steven Prengels.

Ο Γιόχαν Σίμονς αγαπά τη Μουσική και της δίνει ρόλο πρωταγωνιστή. «Τα κείμενα οδηγούν τις σκέψεις, ενώ η Μουσική αφήνει ελεύθερα τα συναισθήματα να υπάρξουν», λέει, ενώ αποκαλύπτει ότι στην παράσταση, εκτός από Γκλουκ θα ακούσουμε και ένα σύγχρονο ποπ τραγούδι. «Για μένα η μουσική είναι η ανώτατη μορφή τέχνης. Η μουσική αιωρείται ανάμεσα στον ουρανό και τη γη», σημειώνει και προσθέτει συγκεκριμένα για την Άλκηστη: «Η ύπαρξη της Μουσικής ανάμεσα στη δράση δίνει στο θεατή ελεύθερο χώρο, μια ανάσα για να μπορέσει να κάνει τις προσωπικές του σκέψεις του και να κυλιστεί στα συναισθήματά του».

Birgit Hupfeld
Birgit Hupfeld

Η πρόβα συνεχίζεται και ο Σίμονς δίνει τις τελευταίες οδηγίες στους ερμηνευτές του – τέσσερις τραγουδίστριες που ενσαρκώνουν τον Χορό και μια ομάδα εξαίρετων ηθοποιών, μισοί Γερμανοί και μισοί Ολλανδοί. Κυρίως τους διορθώνει το βλέμμα: πρέπει να κοιτούν ψηλά και όχι ίσια, όπως θα έκαναν σε ένα κλειστό θέατρο. Όλοι τους ανυπομονούν για την Επίδαυρο. Για τη μοναδική εμπειρία να ερμηνεύσουν την ευριπίδεια Άλκηστη, που τόσο καιρό μελετούν, στον τόπο που της αρμόζει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, στο μαγευτικό αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου.

Εκεί θα τεθούν και όλα τα ερωτήματα του έργου, μέσα από την ανάγνωση του Σίμονς: Ο ρόλος του λευκού αρσενικού που πρέπει να ζήσει. Ο φόβος του για τον θάνατο και ο εγωκεντρισμός του. Η ηρωΐδα Άλκηστη που καλείται να θυσιαστεί γα τον άντρα της τον Άδμητο. Η εκκωφαντική σιωπή της. Ο ρόλος της αγάπης. Η σημασία της απώλειας. Κι ύστερα, τα παιδιά που μένουν πίσω. Παιδιά που θρηνούν για τη μάνα τους. Παιδιά που πενθούν, αλλά και ένα αγόρι που μεγαλώνει σαν τον πατέρα και τον παππού του. Άλλος ένας λευκός άντρας.

Όπως λέει ο ίδιος, αυτό το κείμενο του Ευριπίδη το επέλεξε γιατί πρόκειται για μια «καθαρή ιστορία, ένα παραμύθι, χωρίς αμφισημίες». Είχε επίσης στα χέρια του την «εξαιρετική» διασκευή της Καναδής ποιήτριας Αnne Carson, η οποία τον γοήτευσε και πάνω σε αυτή πάτησε η δραματουργία της Susanne Winnacker. «Η Άλκηστη είναι να σατυρικό δράμα», σχολιάζει ο Σίμονς. «Αυτό που παρακολουθούσαν οι θεατές μετά τις τραγωδίες για να νιώσουν μια ανακούφιση, μια ανάταση».

Birgit Hupfeld
Birgit Hupfeld

Και όλα αυτά σε έναν άδειο χώρο, όπου δεσπόζει μονάχα το εκκλησιαστικό όργανο. Ο λόγος για την εικαστική πρόταση του σπoυδαίου σκηνογράφου Johannes Schütz, η οποία δεν περιλαμβάνει παρεμβάσεις στην ορχήστρα, αλλά απέξω. Πώς βλέπουν το σκηνικό της Άλκηστης Σίμονς και Σύτς; Έξω από την ορχήστρα θα στηθεί ένας καταυλισμός, ένα σκηνικό περιπλανώμενου θιάσου: μερικά τροχόσπιτα, σκηνές, πλαστικές καρέκλες, μια νεκροφόρα... Πάνω στα δέντρα θα προβάλλονται οι στίχοι από τα έργα. Στίχοι στα αρχαία ελληνικά.

Λέει ο Σίμονς: «Η ομάδα των ηθοποιών, η ομάδα μας, θα έρθει στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου για λίγο και ύστερα θα φύγει». Στο κυκλικό αυτό θέατρο, που μοιάζει με μια πελώρια αγκαλιά, οι νομάδες-ηθοποιοί θα γίνουν ένα με το κοινό, κι ύστερα θα τραβήξουν για αλλού.

Ως νομαδικό σύνολο, όμως, που έχει τους δικούς του κανόνες και κώδικες, έχει σκεφτεί ο Σίμονς και τον κόσμο της Άλκηστης. «Όχι σαν έναν κόσμο διανοουμένων. Όχι σαν έναν κόσμο που προσομοιάζει με τη σύγχρονη δυτική κοινωνία. Γι′ αυτό και οι κώδικες του μπορεί να είναι ανοίκειοι. Ένα χαστούκι ή ένα σπρώξιμο μπορεί να μην είναι τόσο κατακριτέα», εξηγεί.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία Johan Simons
Δραματουργία Susanne Winnacker
Σκηνικά Johannes Schütz
Κοστούμια Greta Goiris
Μουσική σύνθεση Steven Prengels
Φωτισμοί Bernd Felder
Βίντεο Voxi Bärenklau
Σχεδιασμός ήχου Will-Jan Pielage
Φωνητική διδασκαλία Roswitha Diericks
Βοηθός σκηνοθέτη David Goldmann
Βοηθοί σκηνογράφου Ingrid Pons i Miras, Anita Ackva
Βοηθοί ενδυματολόγου Flora Kruppa, Isabela Voicu
Κατασκευές Oliver Kroll
Διεύθυνση σκηνής Uwe Marx
Τεχνικός σκηνικών Frank Engel
Τεχνικός βίντεο Nils Jäger
Τεχνικός ήχου Jordy Zoet
Ραδιοτεχνικός Yannick de Wit
Συνεργασία στα κοστούμια Hannah Brüggemann, Cornelia Fischer, Britta Brodda
Υποβολέας Isabell Weiland
Καλλιτεχνική διεύθυνση - Ειδική συμμετοχή Sabine Krüger
Καλλιτεχνικό γραφείο Beatrix Feldmann
Οδηγός Ali Tugrul

Παίζουν Anne Rietmeijer (Άλκηστη), Steven Scharf (Άδμητος), Elsie de Brauw (Τροφός), Pierre Bokma (Ηρακλής), Stefan Hunstein (Πατέρας), Dominik Dos-Reis, Ann Göbel (Παιδιά), Viktor IJdens (Απόλλων), Lukas von der Lühe (Θάνατος)

Συμμετέχουν Antonia Busse σοπράνο, Natalija Radosavljevic σοπράνο, Sarah-Léna Winterberg άλτο, Luzia Ostermann άλτο, Christopher Bruckman / Boris Gurevich εκκλησιαστικό όργανο

Info

Διακεκριμένη Ζώνη 60€, Ζώνη Α΄ 50€, Ζώνη Β΄ 30€, Άνω Διάζωμα 25€, 20€, 15€, 10€, Φοιτητικό/ 65+/ Καλλ. Σωματείων 16€, 12€, 8€ • Ανέργων/ Σπουδαστικό Καλλ. Σχολών 5€

Πληροφορίες εισιτηρίων: http://aefestival.gr/plirofories-eisitirion/

Αγορά εισιτηρίων: aefestival.gr, viva.gr & public.gr