Ο Βασίλης Μπισμπίκης έδωσε μία νέα συνέντευξη, στην οποία μίλησε ξανά για τα δύσκολα χρόνια που πέρασε κατά την εφηβεία του.
Ο γνωστός ηθοποιός, που φέτος πρωταγωνιστεί στη σειρά «Porto Leone» του Alpha TV, μίλησε στην Athens Voice για διάφορες πτυχές της ζωής του. Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στην πρώτη φορά που ενεπλάκη σε καβγά, αλλά και στην περίοδο που, όπως ο ίδιος περιγράφει, βίωσε μια φάση «σκληρής αλητείας».
Όπως διηγήθηκε, η πρώτη φορά που χτύπησε κάποιον συνέβη όταν ήταν μόλις δέκα ετών. «Ήμουν δέκα χρονών και είχα χτυπήσει ένα παιδί, μια σφαλιάρα, μια μπουνιά, κάτι τέτοιο. Έπεσε κάτω, λιποθύμησε και για μια στιγμή νόμιζα πως τον είχα σκοτώσει. Αυτό το περιστατικό μου έχει μείνει έντονα. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ, γιατί τρόμαξα πολύ και πανικοβλήθηκα. Σκέφτηκα ότι είχα κάνει κάτι κακό. Ήταν όμως ένας καβγάς μέσα στο παιχνίδι. Την επόμενη μέρα ήμασταν ξανά φίλοι. Παίζαμε μπάλα στις αλάνες και συχνά τσακωνόμασταν», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια, ο ηθοποιός μίλησε και για τα χρόνια που ακολούθησαν, τα οποία χαρακτήρισε ιδιαίτερα δύσκολα. Όπως είπε, από την ηλικία των 13 ετών πέρασε μια περίοδο έντονης παραβατικότητας. «Ήμουν πολύ άτυχος. Από τα δεκατρία και μετά μπήκα σε μια φάση σκληρής αλητείας. Ήμουν αδέσποτος στην Αθήνα, μπλέχτηκα με ουσίες και τελικά δεν τελείωσα το σχολείο», εξομολογήθηκε.
Ο ίδιος εξήγησε ότι σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των απόψεών του έπαιξαν και τα βιβλία που διάβαζε εκείνη την περίοδο, κυρίως τα κομμουνιστικά βιβλία του παππού του αλλά και αναρχικά κείμενα. Όπως σημείωσε, μέσα από αυτά διαμορφώθηκε και η αντίληψη ότι το σχολείο λειτουργεί περιοριστικά για τη σκέψη. «Μέσα σε όλα αυτά υπήρχε και η ιδέα ότι το σχολείο σε κάνει ρομποτάκι, ότι κατευθύνει τη σκέψη. Κάπου εκεί ήρθε και η ρήξη», ανέφερε.
Παράλληλα, περιέγραψε και τη φάση που πέρασε ως έφηβος, όταν υιοθέτησε στοιχεία της πανκ κουλτούρας. «Αναρχισμός, πανκ, λοφίο και μπλε μαλλιά στα δεκαπέντε», είπε χαρακτηριστικά.
Σε μια προσπάθεια να συνεχίσει τη φοίτησή του, στάλθηκε για λίγο σε τεχνικό λύκειο στην Κόρινθο, αφού είχε ήδη αποβληθεί από άλλα σχολεία. Ωστόσο, όπως αποκάλυψε, δεν κατάφερε να παραμείνει εκεί ούτε για δύο μήνες.
«Κάλεσαν τη μητέρα μου και της είπαν ότι δεν γίνεται δουλειά με το παιδί σου. Ντράπηκε εκείνη, ντράπηκα κι εγώ. Έβρισα τον λυκειάρχη και τελείωσε η ιστορία. Ο ίδιος έπαιζε ζάρια και μας έκανε κήρυγμα περί ηθικής», κατέληξε ο Βασίλης Μπισμπίκης.
