demosio-chreos

Για να μην εγκλωβιστούν πάλι η ΕΕ και τα κράτη μέλη της σε επιλογές, το τίμημα των οποίων θα πληρώσουν οι πολίτες τους.
Κόκκινα δάνεια, λάθος κινήσεις και δημόσιο χρέος/
Το παγκόσμιο δημόσιο χρέος βρίσκεται σε πολύ υψηλό επίπεδο σε σχέση με το ΑΕΠ κάτι το οποίο είναι πιθανό να οδηγήσει σε παγκόσμια κρίση.
Μεταξύ δύο κακών το μη χείρον βέλτιστον. Αυτή η ρήση βγαίνει αυθόρμητα από το στόμα πολλών ψηφοφόρων τα τελευταία χρόνια
Η 20ή Αυγούστου «είναι μία σημαντική ημέρα» δήλωσε η Γερμανίδα καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ, αναφερόμενη στην ολοκλήρωση του
Στα 313,524 δισ. ευρώ διαμορφώθηκε το δημόσιο χρέος το γ′ τρίμηνο πέρυσι από 311,340 δισ. ευρώ το γ′ τρίμηνο 2016, σύμφωνα
Το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ έφτασε και ξεπέρασε τα 20 τρισ. δολάρια για πρώτη φορά στην ιστορία του την Παρασκευή, αφού ο πρόεδρος
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο απέρριψε σήμερα την προσφυγή Έλληνα πολίτη και διοργανωτή της πρότασης της ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας
Tο πλεόνασμα στο πρωτογενές ισοζύγιο της γενικής κυβέρνησης κατά το πρώτο τρίμηνο του 2017 διαμορφώθηκε, σύμφωνα με τα στοιχεία
Ρυθμό ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας 1,1% φέτος και 2,5% το 2018 προβλέπει ο ΟΟΣΑ στην εξαμηνιαία έκθεση για τις προοπτικές
Πρωτοβουλίες αναλαμβάνει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας την ώρα που κορυφώνονται οι παρασκηνιακές συζητήσεις για την ρύθμιση
Πανηγυρισμοί λοιπόν για τη δημιουργία «πρωτογενούς πλεονάσματος» 3,9 % του ΑΕΠ για το 2016, πολύ πάνω από τον στόχο του 0,5 %. Σε προηγούμενη αρθογραφία έχουμε αναφέρει βέβαια ότι ο όρος «πρωτογενές πλεόνασμα» σημαίνει ότι τα έσοδα είναι μεγαλύτερα των δαπανών αλλά χωρίς οι τόκοι για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους να περιλαμβάνονται (υπολογίζονται) στις δαπάνες. Ασφαλώς, η ύπαρξη πρωτογενών πλεονασμάτων είναι γενικά μια «ένδειξη» θετικής πορείας για την οικονομία. Μεταξύ άλλων δίνει στη χώρα και τη δυνατότητα (τουλάχιστον σε θεωρητικό επίπεδο) να μην «εκλιπαρεί» για νέα δάνεια ώστε να αντιμετωπίσει τις τρέχουσες υποχρεώσεις της.
«Η επιμήκυνση της λήξης του χρέους είναι η ρεαλιστική λύση αυτή τη στιγμή για τη διευθέτησή του, ώστε αυτό να καταστεί βιώσιμο
Την ανάγκη να ληφθούν πρόσθετα μέτρα που θα διασφαλίζουν τη βιωσιμότητα του Δημοσίου Χρέους της Ελλάδος ζήτησε ο πρόεδρος
Το εμφανιζόμενο ως μη βιώσιμο χρέος της Ελλάδος είναι μύθος. Αν όχι και δόλιο τέχνασμα. Δεδομένου ότι δεν έχει, ως όφειλε, πρωτίστως επίσημα προσδιορισθεί, και δεόντως ήδη αφαιρεθεί από το πραγματικό χρέος, το ακριβές αντίστοιχο ποσό των τεραστίων ζημιών που έχουν εξωγενώς προξενηθεί κατά τη διάρκεια της μακράς επταετίας μνημονίων τυφλής λιτότητος στην Ελλάδα. Απόρροια μιας ελαττωματικής και διεθνώς απαξιωμένης πολιτικής. Η οποία εντούτοις εξακολουθεί να εφαρμόζεται βιαίως στη χώρα μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αλλά και με την αναγκαστική συγκατάθεση διαδοχικών ελληνικών κυβερνήσεων προφανώς μη ικανών μέχρι τώρα να αξιώσουν τον σεβασμό στοιχειωδών οικονομικών κανόνων.
Στο 176,3% του ΑΕΠ ανερχόταν το δημόσιο χρέος της Ελλάδας το πρώτο τρίμηνο του 2016, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιοποίησε
Τα δέκα δισ. ευρώ τα οποία μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν την καλύτερη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος και την «απογείωση» του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας μετατρέπονται τώρα σε «μπόνους» υπέρ των πιστωτών για να μπορέσουν οι κυβερνήσεις τους να πείσουν την κοινή γνώμη των χωρών τους ότι τελικά η διαχείριση του ελληνικού χρέους θα κοστίσει λιγότερα για τους φορολογούμενους πολίτες από ό,τι είχε αρχικά προγραμματιστεί. Μετά από πολιτικά ιδιοτελείς περιπλανήσεις η κυβέρνηση Τσίπρα κατέληξε στην αποδοχή των μνημονιακών περιορισμών χωρίς καν τις λογικές διευκολύνσεις που είχαν εξασφαλίσει οι προηγούμενες κυβερνήσεις.
Από καθαρά οικονομική άποψη, δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε μια τέτοια σιωπηρή ελάφρυνση του χρέους και ένα απροκάλυπτο κούρεμα, δεδομένου ότι τα κόστη που θα αναληφθούν από τους πιστωτές είναι τα ίδια. Αλλά σε κάθε περίπτωση, μια τέτοια μείωση του χρέους δεν θα είναι επαρκής χωρίς την παροχή νέων αναπτυξιακών ερεθισμάτων. Ενώ ένα βιώσιμο επίπεδο χρέους μπορεί να παράσχει την δημοσιονομική σταθερότητα που χρειάζεται η Ελλάδα για να ανακτήσει την πρόσβαση στην αγορά κεφαλαίων, ένα κούρεμα (ή μια αναδιάρθρωση του χρέους) μπορεί να υπηρετήσει την οικονομική ανάκαμψη μόνο αν συνοδεύεται από συνεχιζόμενες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.
Η βιωσιμότητα του χρέους βρίσκεται στο επίκεντρο μιας διαρκούς ανάλυσης και πολιτικής αντιπαράθεσης. Οι γνώμες ποικίλουν. Το ΔΝΤ στο τέλος του 2014 πίστευε ότι το χρέος είναι βιώσιμο, αλλά σήμερα, με τη νέα οικονομική και πολιτική κατάσταση στη χώρα μας, έχει πάρει αντίθετη θέση. Ισχυρίζεται ότι με ρεαλιστικές προβλέψεις για την αύξηση της παραγωγικότητας και του ΑΕΠ στα επόμενα 10-20 χρόνια και χωρίς αλλαγή πολιτικής στην Ελλάδα, το χρέος δεν είναι βιώσιμο. Σύμφωνα με τον Poul M. Thomsen, για την εξασφάλιση της βιωσιμότητας απαιτείται πρώτον, σημαντική μείωση των συντάξεων και δεύτερον, περαιτέρω ελάφρυνση από τους πιστωτές.