Ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο σενάριο, μια αποστολή μετ’ επιστροφής προς τον Άρη που θα μπορούσε να ολοκληρωθεί σε μόλις 153 ημέρες φέρνει στο προσκήνιο μια νέα επιστημονική έρευνα.
Η πρόταση στηρίζεται στη μελέτη της τροχιάς ενός αστεροειδούς και ενδέχεται να μειώσει σημαντικά τη διάρκεια του ταξιδιού προς τον Κόκκινο Πλανήτη για τους αστροναύτες που θα τολμήσουν ένα τόσο απαιτητικό εγχείρημα.
Σήμερα, η διαδρομή προς τον Άρη διαρκεί συνήθως από επτά έως δέκα μήνες, ανάλογα με τη σχετική θέση των πλανητών. Η απόσταση μεταξύ Γης και Άρη δεν είναι σταθερή, καθώς και οι δύο κινούνται σε ελλειπτικές τροχιές γύρω από τον Ήλιο.
Καθοριστικής σημασίας είναι το φαινόμενο της «αντίθεσης του Άρη», το οποίο εμφανίζεται περίπου κάθε 26 μήνες, όταν η Γη παρεμβάλλεται ανάμεσα στον Ήλιο και τον Κόκκινο Πλανήτη. Τότε οι αποστάσεις ελαχιστοποιούνται και οι διαστημικές αποστολές αξιοποιούν αυτό το ευνοϊκό «παράθυρο» για εκτόξευση.
Η νέα μελέτη, υπό την καθοδήγηση του Marcelo de Oliveira Souza από το κρατικό πανεπιστήμιο του Northern Rio de Janeiro, εξετάζει την αρχική τροχιακή συμπεριφορά του αστεροειδούς 2001 CA21.
Ο εν λόγω αστεροειδής ακολουθεί πορεία που τέμνει τόσο τη Γη όσο και τον Άρη. Τα πρώτα δεδομένα δείχνουν μια έντονα εκκεντρική τροχιά, η οποία θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ως «οδικός χάρτης» για μια πιο άμεση διαστημική διαδρομή.
Μελετώντας τα επόμενα χρονικά «παράθυρα» εκτόξευσης (2027, 2029 και 2031), οι επιστήμονες κατέληξαν ότι μόνο το 2031 προσφέρει την απαραίτητη ευθυγράμμιση.
Σύμφωνα με το σενάριο των 153 ημερών:
Εκτόξευση από τη Γη: 20 Απριλίου 2031
Άφιξη στον Άρη: 23 Μαΐου
Παραμονή: 30 ημέρες
Αναχώρηση: 22 Ιουνίου
Επιστροφή στη Γη: 20 Σεπτεμβρίου
Οι ίδιοι οι ερευνητές χαρακτηρίζουν το συγκεκριμένο σενάριο «ακραίο», καθώς προϋποθέτει τεράστιες ενεργειακές απαιτήσεις και εξαιρετικά ακριβή συγχρονισμό. Παράλληλα, προτείνουν μια πιο ρεαλιστική εκδοχή διάρκειας 226 ημερών, η οποία θα μπορούσε να καταστεί εφικτή με μελλοντικές τεχνολογίες πρόωσης, όπως η πυρηνική-θερμική. Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Acta Astronautica.
Η ανακάλυψη αυτή ανοίγει νέους ορίζοντες στον σχεδιασμό διαπλανητικών αποστολών. Μέχρι σήμερα, οι αστεροειδείς παρακολουθούνται κυρίως για ενδεχόμενους κινδύνους προς τη Γη. Ωστόσο, η συγκεκριμένη έρευνα δείχνει ότι μπορούν να αξιοποιηθούν και ως «φυσικοί οδηγοί» για ταχύτερη πλοήγηση στο ηλιακό σύστημα.
Καθώς οργανισμοί όπως η NASA στοχεύουν στην αποστολή ανθρώπων στον Άρη μέσα στη δεκαετία του 2030, τέτοιες καινοτόμες προσεγγίσεις ενδέχεται να παίξουν καθοριστικό ρόλο στο μέλλον της διαστημικής εξερεύνησης.
