Στα προηγούμενα επεισόδια ο κύριος Κανένας ενημερώθηκε από δύο συμβούλους ότι οι δημοσκοπήσεις τον αναδεικνύουν ως πιθανό μελλοντικό πρωθυπουργό. Παρόλο που ο ίδιος αμφέβαλε πολύ για τις ικανότητές του, άρχισαν να τον προετοιμάζουν για τον πολιτικό στίβο.
*
Ο κύριος Κανένας ήταν επιτέλους έτοιμος να απευθυνθεί στον λαό ως υποψήφιος πρωθυπουργός. Οι σύμβουλοί του ήταν απόλυτα σίγουροι για αυτό. Κανόνισαν να δώσει συνέντευξη στην τηλεόραση. Ο σοβαρός σύμβουλος, ο αξύριστος, του είχε γράψει τις απαντήσεις σε όσα θα τον ρωτούσαν.
«Αν μείνετε αυστηρά σε όσα σας έγραψα, όλα θα πάνε καλά», του είχε πει αγέλαστα.
Και ο ενθουσιώδης τύπος με το μουστάκι τον είχε συνοδεύσει στον τηλεοπτικό σταθμό και του έκανε από μακριά το σήμα της νίκης.
Όμως, υπήρξε ένα σοβαρό πρόβλημα στο κανάλι εκείνη την ημέρα. Όλοι οι παρουσιαστές είχαν κολλήσει γαστρεντερίτιδα. Ο μόνος που ήταν υγιής ήταν ένας ρεπόρτερ, που είχε προσληφθεί πριν λίγες μέρες. Εκείνος είχε αρρωστήσει πρώτος και είχε προλάβει να γίνει καλά. Ο διευθυντής ανέθεσε στον αρχάριο αυτό δημοσιογράφο τη συνέντευξη του κύριου Κανένα σε μια στιγμή πραγματικής απελπισίας.
Κι έτσι, όταν ξεκίνησε η συνέντευξη ήταν αγχωμένοι και ο κύριος Κανένας και ο νεαρός δημοσιογράφος. Ο σύμβουλος παρόλα αυτά έκανε από μακριά το σήμα της νίκης.
«Αγαπητοί τηλεθεατές, έχουμε κοντά μας έναν νέο υποψήφιο, τον κύριο Κανένα. Δεν έχετε ακούσει για αυτόν, γιατί δεν υπάρχει. Ή δεν υπήρχε ως τώρα. Γιατί τώρα σκέφτεται όχι μόνο να υπάρξει πολιτικά, αλλά και να διεκδικήσει το αξίωμα του πρωθυπουργού της χώρας μας», είπε ο δημοσιογράφος με τον ενθουσιασμό του αρχάριου που αναλαμβάνει επιτέλους μια δουλειά με κύρος.
«Καλησπέρα σας», είπε ο κύριος Κανένας και ένιωσε μια στάλα ιδρώτα στο μέτωπό του.
«Ας ξεκινήσουμε με τις ερωτήσεις», είπε ο δημοσιογράφος. Και άρχισε να ψάχνει τα χαρτιά του.
«Λοιπόν, είμαι ο κύριος Κανένας με σπουδαίες σπουδές και επαγγελματική εμπειρία σε έργα πάρα πολύ περίπλοκα…», συνέχισε ο δημοσιογράφος.
«Κύριε Κανένα, μιλήστε μας λίγο για τον εαυτό σας», απάντησε ο κύριος Κανένας.
Ξαφνικά ο δημοσιογράφος έπιασε το ακουστικό του σαν κάτι να του είπαν και άρχισε να ψάχνει με αγωνία τα χαρτιά.
«Με ειδοποιούν από το κοντρόλ ότι μπερδέψαμε τα χαρτιά μας. Ζητώ συγγνώμη, θα επιληφθώ του θέματος αυτήν ακριβώς τη στιγμή».
Ο κύριος Κανένας αγχώθηκε πολύ, ειδικά όταν είδε τον ενθουσιώδη σύμβουλο να δείχνει αγχωμένος και να του κάνει νοήματα να μην διαβάζει το χαρτί μπροστά του.
«Κυρίες και κύριοι, διακόπτουμε το πρόγραμμά μας για τεχνικούς λόγους και θα επανέλθουμε σε λίγο με την πραγματικά συναρπαστική αυτή συνέντευξη», είπε ο δημοσιογράφος.
Λίγα λεπτά μετά, όλα ξεκινούσαν από την αρχή.
«Κυρίες και κύριοι, ζητούμε συγγνώμη για τα τεχνικά προβλήματα. Είμαστε ένα ανεξάρτητο μέσο, το γνωρίζετε καλά. Μάλλον κάποιος που θέλει να μας φιμώσει με κάποιο κακόβουλο τρόπο πείραξε τα μικρόφωνα και υπήρξε αυτό το πρόβλημα, ακουστήκαμε αντίθετα. Αλλά δεν θα ανεχτούμε τέτοια κακόβουλα σαμποτάζ. Είμαστε εδώ και συνεχίζουμε δυναμικά», είπε ο δημοσιογράφος έχοντας τώρα αναθαρρήσει πάλι.
Αυτή τη φορά είχε ο καθένας το σωστό χαρτί μπροστά του. Ο σύμβουλος με το μουστάκι ξεφυσούσε.
«Κύριε Κανένα, μιλήστε μας λίγο για τον εαυτό σας», είπε ο δημοσιογράφος.
«Λοιπόν, είμαι ο κύριος Κανένας με σπουδαίες σπουδές και επαγγελματική εμπειρία σε έργα πάρα πολύ περίπλοκα…», διάβασε ο κύριος Κανένας όσα του είχαν γράψει στο χαρτί.
«Εννοείτε ότι έχετε κάποιο τίτλο σαν αυτούς που δεν καταλαβαίνει ποτέ κανείς, αλλά κανείς δεν το παραδέχεται και έτσι όλοι υποκρίνονται ότι τους θαυμάζουν; Μα αυτό είναι συγκλονιστικό…», είπε ο δημοσιογράφος.
«Δεν θέλω να αναφέρω τον τίτλο των σπουδών μου, ούτε τα έργα στα οποία συμμετείχα γιατί θέλω να μιλώ απλά. Να μιλώ τη γλώσσα του κόσμου. Δεν θέλω να κουράζω τον λαό με τα προσόντα μου. Δεν χρειάζεται να ξέρουν κάτι πέρα από τη διάθεσή μου να είμαι δίπλα τους την επόμενη τετραετία», είπε ο κύριος Κανένας που είχε αναθαρρήσει κι αυτός τώρα.
«Μα αυτό είναι υπέροχο. Μας λείπει τόσο η απλότητα. Όλα έχουν γίνει πολύ περίπλοκα σήμερα, ειλικρινά», είπε ο δημοσιογράφος που ένιωθε κι εκείνος λίγο καλύτερα.
«Ειλικρινά», επανέλαβε ο κύριος Κανένας.
Ύστερα μίλησαν λίγο για το πρόγραμμα του κύριου Κανένα, που ουσιαστικά δεν υπήρχε, όπως άλλωστε δεν υπήρχε κι ο ίδιος.
«Αλήθεια, ποιο είναι το αγαπημένο σας χρώμα;», ρώτησε ο δημοσιογράφος στο τέλος τον κύριο Κανένα.
Ο κύριος Κανένας δεν είχε ενημερωθεί για αυτήν την ερώτηση. Ήπιε μια γουλιά νερό για να κερδίσει χρόνο. Κι ύστερα, ένιωσε τα αυτιά του να καίνε και αγχώθηκε. Τι έπρεπε να πει; Το κόκκινο είναι το χρώμα της επανάστασης, το μπλε της θλίψης, το πράσινο είναι το χρώμα της φύσης, τι έπρεπε να διαλέξει; Κοιτούσε τον σύμβουλο που από μακριά κάτι του έλεγε και του έκανε περίεργες χειρονομίες. Ένιωθε σαν να είχε πάρει φωτιά.
Κι ύστερα άρχισε να αγχώνεται και ο δημοσιογράφος, ο οποίος πάνω στον πανικό του, κούνησε το χέρι του με ορμή κι έχυσε το ποτήρι με το νερό που ήταν μπροστά στον κύριο Κανένα. Μια κοπέλα που δούλευε πίσω από τις κάμερες και φοβόταν πολύ τις πυρκαγιές, όρμησε με ένα πανί για να μην γίνει βραχυκύκλωμα.
Η εκπομπή διακόπηκε ακόμη μια φορά.
«Καληνύχτα σας, αγαπητοί τηλεθεατές», είπε ο δημοσιογράφος, όταν η εκπομπή τελείωνε. «Σας ευχαριστούμε που μας παρακολουθήσατε και θα ήθελα επίσης να σας αποχαιρετίσω για πάντα, γιατί μου είπαν από το κοντρόλ ότι απολύθηκα και ότι δεν θα μπορέσω να βρω δουλειά ούτε σε σχολική εφημερίδα».
Όταν έβγαλαν το μικρόφωνο του κυρίου Κανένα, αυτός έτρεξε απελπισμένος στον σύμβουλο.
«Χάλια, ήταν χάλια», του είπε έτοιμος να κλάψει.
«Εντάξει, δεν ήταν ό,τι καλύτερο», απάντησε ο σύμβουλος σκυθρωπός για πρώτη φορά. «Ας ελπίσουμε ότι αύριο όλοι θα μιλούν και θα γράφουν για τον ατσούμπαλο δημοσιογράφο και όχι για εσάς».
Ο κύριος Κανένας εκείνη την ώρα άρχισε να ζαλίζεται. Και ταυτόχρονα ένιωσε την ανάγκη να τρέξει. Μα τα πόδια του δεν μπορούσαν να σηκωθούν από το πάτωμα. Ήταν σαν να είχε παγιδευτεί κάπου, σαν να είχε ξεκινήσει ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή, στο οποίο τώρα πια δεν είχε κανέναν έλεγχο.
Συνεχίζεται…
