Παράθυρο για την επιστροφή αρχαιοτήτων του Παρθενώνα από το Λούβρο ανοίγει ένας νέος νόμος στη Γαλλία. Η ρύθμιση αυτή, η οποία ισχύει από τις αρχές Μαΐου, βάζει στο μικροσκόπιο τις συλλογές των γαλλικών μουσείων και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες αποκτήθηκαν εκθέματα μετά το 1815.
Νόμος ανοίγει τον δρόμο για επιστροφή θραυσμάτων από το Λούβρο
Μιλώντας στην ΕΡΤ, η δικηγόρος και ερευνήτρια Κατερίνα Τίτη επεσήμανε ότι ο νέος νόμος απλοποιεί τις διαδικασίες επιστροφής έργων τέχνης που αποκτήθηκαν παράνομα ή υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες μετά το 1815. Σημειώνεται ότι στο παρισινό μουσείο φιλοξενούνται έξι τμήματα από τον Παρθενώνα, με τα τέσσερα εξ αυτών να εμπίπτουν στο χρονοδιάγραμμα του νόμου, καθώς η μεταφορά τους στη Γαλλία πραγματοποιήθηκε μετά το ορόσημο του 1815.
Η συγκεκριμένη χρονολογία δεν επιλέχθηκε τυχαία, κατά την ίδια ανάλυση της κυρίας Τίτη. Συνδέεται με την ήττα του Ναπολέοντα και την έναρξη μιας περιόδου κατά την οποία η Γαλλία επέστρεψε σε άλλες χώρες πολιτιστικά αγαθά που είχαν αφαιρεθεί κατά τη διάρκεια των ναπολεόντειων εκστρατειών. Για τον λόγο αυτό, ο νέος μηχανισμός αφορά κυρίως περιπτώσεις που προέκυψαν μετά το 1815.
Αν και μια ενδεχόμενη επιστροφή θραυσμάτων του Παρθενώνα από τη Γαλλία δεν θα άλλαζε άμεσα το νομικό καθεστώς των Γλυπτών που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο, θα μπορούσε να αποκτήσει ισχυρό πολιτικό και συμβολικό βάρος, όπως αναφέρει σχετικά η ΕΡΤ.
Μια τέτοια κίνηση θα ενίσχυε το διεθνές επιχείρημα υπέρ του επαναπατρισμού των Γλυπτών και θα αύξανε την πίεση προς τη βρετανική πλευρά.
Αξίζει να τονιστεί πως η Ελλάδα έχει ήδη καταγράψει σημαντικές επιτυχίες στον επαναπατρισμό τμημάτων του Παρθενώνα τα τελευταία χρόνια. Το 2006 επέστρεψε θραύσμα από το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, ενώ ακολούθησαν η επιστροφή του λεγόμενου «θραύσματος Φάγκαν» από το Αρχαιολογικό Μουσείο του Παλέρμο και τριών θραυσμάτων από τα Μουσεία του Βατικανού.
Η υπόθεση εντάσσεται σε μια ευρύτερη διεθνή συζήτηση για την επιστροφή πολιτιστικών αγαθών στις χώρες προέλευσής τους. Τα τελευταία χρόνια ολοένα και περισσότερα μουσεία και κυβερνήσεις επανεξετάζουν τον τρόπο με τον οποίο αποκτήθηκαν σημαντικά εκθέματα κατά τον 19ο και τον 20ό αιώνα, με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι πιέσεις προς μεγάλα ιδρύματα, μεταξύ αυτών και το Βρετανικό Μουσείο.
Αντίθετα, εμβληματικά ελληνικά έργα που βρίσκονται επίσης στη Γαλλία, όπως η Αφροδίτη της Μήλου και η Νίκη της Σαμοθράκης, δεν φαίνεται να επηρεάζονται από το νέο νομοθετικό πλαίσιο, καθώς αποκτήθηκαν πριν από το χρονικό όριο που θέτει ο νόμος.
