Το εορταστικό τριήμερο είναι σε εξέλιξη, που σημαίνει ότι κάπου ανάμεσα σε εξόδους με φίλους και οικογενειακές συνάξεις, υπάρχει μία μικρή παρένθεση χρόνου ιδανική για ανάγνωση. Η HuffPost προτείνει πέντε εντελώς διαφορετικά βιβλία.
«Αναχωρήσεις» του Τζούλιαν Μπαρνς (εκδόσεις Μεταίχμιο, μετάφραση Κατερίνα Σχινά)
«Λένε ότι, καθώς γερνάμε, οι ξεχασμένες αναμνήσεις από τα παιδικά μας χρόνια επανέρχονται, ενώ την ίδια στιγμή η επαφή με το μεσαίο κομμάτι της ζωής μας εξασθενεί. Αυτό δεν μου έχει συμβεί ακόμη, αλλά μπορώ να φανταστώ πώς εξελίσσεται το φαινόμενο καθώς τα γηρατειά παίρνουν το πάνω χέρι. Ο νοητικός μας χώρος καταλαμβάνεται από ζωντανές σκηνές του παρελθόντος, ακολουθεί ένα μεγάλο κενό και, τέλος, παίρνει θέση ένα απτό, ασήμαντο παρόν καθώς επαναλαμβανόμενες ημέρες και επαναλαμβανόμενες περίοδοι σύγχυσης περνούν σαν διαβατάρικα σύννεφα. Με άλλα λόγια, η ζωή του καθενός μας θα συρρικνωθεί σε μια ιστορία με μια μεγάλη τρύπα στη μέση».
Οι «Αναχωρήσεις» (πρωτότυπος τίτλος «Departure(s)»), τελευταίο -κατά δήλωση του- βιβλίο του 80χρονου βραβευμένου με Booker Τζούλιαν Μπαρνς, είναι ένα έργο μυθοπλασίας -αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι αληθινό. Ξεκινά στο τέλος της ζωής, μα δεν τελειώνει εκεί. Πραγματεύεται τα μόνα πράγματα που έχουν στ’ αλήθεια σημασία: πώς βρίσκουμε την ευτυχία σ’ αυτή τη ζωή και πότε είναι η ώρα να πούμε αντίο.
Είναι η ιστορία του Στίβεν και της Τζιν, που ερωτεύονται όταν είναι νέοι και ξαναβρίσκονται όταν είναι γέροι. Είναι η ιστορία ενός γέρικου Τζακ Ράσελ ονόματι Τζίμι, που αγνοεί την ίδια του τη θνητότητα. Είναι επίσης η ιστορία του πώς το σώμα μάς απογοητεύει λόγω ηλικίας, ασθένειας, ατυχήματος ή πρόθεσης και του πώς οι εμπειρίες ξεθωριάζουν, γίνονται ανέκδοτα και στη συνέχεια αναμνήσεις. Έχει τελικά σημασία αν αυτό που θυμόμαστε συνέβη πραγματικά; Ή παίζει ρόλο μόνο το ότι ήταν αρκετά σημαντικό ώστε να το θυμόμαστε;
«Η ανεξαρτησία» του Χαβιέρ Θέρκας (εκδόσεις Πατάκη, μετάφραση Γεωργία Ζακοπούλου)
Μια πολύ λεπτή εγκληµατική υπόθεση εξελίσσεται στη Βαρκελόνη, καθώς κάποιοι εκβιάζουν τη δήµαρχο της πόλης µε ένα βίντεο σεξουαλικού περιεχοµένου. Την έρευνα καλείται να αναλάβει ο αστυνοµικός Μελτσόρ, που επιστρέφει από την περιοχή της καταλανικής Τέρρα Άλτα. Άνθρωπος µε υψηλό αίσθηµα δικαιοσύνης και αταλάντευτη ηθική, βασανισµένος από τύψεις που δεν µπόρεσε να βρει τους δολοφόνους της µητέρας του, ο Μελτσόρ καλείται να εξιχνιάσει έναν εκβιασµό που δεν είναι σαφές εάν στοχεύει αποκλειστικά στο οικονοµικό όφελος ή στην πολιτική αποσταθεροποίηση. Αναγκάζεται έτσι να εισχωρήσει σε κύκλους της εξουσίας όπου βασιλεύουν ο κυνισµός, οι φιλοδοξίες χωρίς αναστολές και το σκληρό πρόσωπο της διαφθοράς.
Ο πολυβραβευμένος και μεταφρασμένος σε περισσότερες από 30 γλώσσες, Ισπανός Χαβιέρ Θέρκας επανέρχεται με ένα πολυπρόσωπο αστυνομικό μυθιστόρημα στο οποίο συνθέτει ένα σοκαριστικό πορτρέτο της πολιτικο-οικονοµικής ελίτ της Βαρκελώνης, του κόσµου των κατόχων του χρήµατος. Όπως λέει ο ίδιος, «Η Ανεξαρτησία είναι µια όµορφη λέξη. Γι’ αυτό τη διάλεξα. Είναι µια λέξη απίστευτα πολυσήµαντη».
Τον Δεκέμβριο του 2025, ο συγγραφέας τιμήθηκε για το βιβλίο του «El loco de Dios en el fin del mundo» (Ο τρελός του Θεού στο τέλος του κόσμου), με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Βιβλίου– το οποίο απέσπασε για δεύτερη φορά. Στο βιβλίο αυτό ο Θέρκας αφηγείται ένα από τα τελευταία ταξίδια του Πάπα Φραγκίσκου στη Μογγολία όπου τον συνόδευσε μετά από πρόσκληση του Βατικανού.
«Στο όνομα της ελευθερίας» του Ενές Καντέρ Φρίντομ (εκδόσεις Παπαζήση, μετάφραση Γιάννης Βογιατζής)
«Η ελευθερία δεν είναι δωρεάν. Έρχεται με υψηλό τίμημα. Η ιστορία μου, όπως αναφέρεται εδώ, είναι το τίμημα της ελευθερίας – ένα τίμημα που αξίζει να πληρωθεί. Είναι μια ιστορία που γεννήθηκε από τον πόνο που απορρέει από το να αποκηρύσσεσαι από την πατρίδα σου, να σου απαγορεύουν την επικοινωνία με την οικογένειά σου για δέκα χρόνια και να σου απαγορεύουν να παίξεις το αγαπημένο σου παιχνίδι στο NBA και αλλού. Είναι η ιστορία τού να συλλαμβάνεσαι στην Ευρώπη, να κινδυνεύεις να απαχθείς σε ξένη χώρα, να χαρακτηρίζεσαι «διεθνής εγκληματίας» και να εκδίδεται ένταλμα σύλληψης της Interpol εναντίον σου. Είναι η ιστορία φυλακισμένων και βασανισμένων μελών της οικογένειάς μου, αμέτρητων απειλών θανάτου, δώδεκα ενταλμάτων σύλληψης και της ζωής με επικηρυγμένο το κεφάλι μου για 500.000 δολάρια. Είναι μια ιστορία θυσίας όλων όσων μου ήταν πιο πολύτιμα. Μια ιστορία του να αντιμετωπίζεις το υπόλοιπο της ζωής σου σκεπτόμενος τι θα μπορούσε να είχε συμβεί και τι ίσως να μη συμβεί ποτέ. Με λίγα λόγια, είναι η ιστορία ενός ανθρώπου καταζητούμενου από όλους. Αλλά είναι επίσης μια ιστορία ανακάλυψης των πιο πολύτιμων πραγμάτων απ’ όλα. Για όσα έχασα, κέρδισα ακόμη περισσότερα». [Από την εισαγωγή του βιβλίου].
Στο «In the Name of Freedom», που έχει ήδη γίνει μπεστ σέλερ στις ΗΠΑ, ο σταρ του NBA, Enes Kanter Freedom αφηγείται την ιστορία του: Πώς ο Ενές Καντέρ, ένα αγόρι με ένα όνειρο στην Τουρκία, έγινε ο Ενές Φρίντομ, Αμερικανός πολίτης και δυναμικός υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ο Ενές έφτασε στις Ηνωμένες Πολιτείες πεπεισμένος ότι η Αμερική ήταν μια κακή χώρα. Αυτό του είχαν διδάξει σε όλη του τη ζωή. Έμεινε άναυδος όταν ανακάλυψε ότι οι Αμερικανοί ήταν αξιοπρεπείς άνθρωποι – ανεκτικοί, καλοί και με σεβασμό. Όμως σοκαρίστηκε και από κάτι που δεν είχε ξαναζήσει ποτέ: την ελευθερία. Ο Ενές αρνήθηκε να παραμείνει σιωπηλός παρακολουθώντας τι συνέβαινε στην πατρίδα του και μίλησε ανοιχτά για την αντιμετώπιση των αντιφρονούντων. Τα υπόλοιπα είναι γνωστά: Το καθεστώς Ερντογάν τον κήρυξε εχθρό του κράτους. Ο πατέρας του, που παρέμεινε στην Τουρκία, συνελήφθη και χαρακτηρίστηκε τρομοκράτης. Το τουρκικό διαβατήριο του Ενές ανακλήθηκε και έμεινε χωρίς ιθαγένεια. Η εμπειρία αυτή θα είχε λυγίσει τους περισσότερους ακτιβιστές. Όμως ενθάρρυνε ακόμη περισσότερο τον Ενές, ο οποίος συνειδητοποίησε ότι ο αγώνας για τα ανθρώπινα δικαιώματα ήταν πιο σημαντικός από το μπάσκετ. Τον πρόλογο υπογράφει ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερωνύμος Β΄.
«Οι φόνοι του Μαρμπλ Χολ» του Άντονι Χόροβιτς (εκδόσεις Διόπτρα, μετάφραση Χριστιάννα Σακελλαροπούλου)
Η Σούζαν Ράιλαντ έχει αφήσει πια το αγαπημένο της ελληνικό νησί, και αναζητά μια νέα ζωή πίσω στην Αγγλία. Εργάζεται πάνω στο χειρόγραφο Η τελευταία υπόθεση του Πυντ, μια συνέχεια της δημοφιλούς σειράς του Άλαν Κόνγουεϊ, από έναν νεαρό συγγραφέα, τον Έλιοτ Κρέις. Η Σούζαν εκπλήσσεται όταν μαθαίνει ότι ο Έλιοτ είναι εγγονός της θρυλικής συγγραφέα Μίριαμ Κρέις, η οποία πέθανε πριν από περίπου είκοσι χρόνια – δολοφονημένη, ισχυρίζεται ο Έλιοτ, με δηλητήριο. Καθώς η Σούζαν αρχίζει να διαβάζει το χειρόγραφο, διαπιστώνει με έκπληξη ότι είναι καλογραμμένο. Περιστρέφεται γύρω από τον μυστηριώδη θάνατο της λαίδης Μάργκαρετ Τσάφολντ στη Νότια Γαλλία, η οποία, αν και βρίσκεται στο τέλος της ζωής της λόγω σοβαρής ασθένειας, δηλητηριάζεται -ίσως από ένα μέλος της οικογένειάς της. Η Σούζαν συνειδητοποιεί ότι η αλήθεια για τον θάνατο της Μίριαμ Κρέις κρύβεται στο μυστήριο του Άττικους Πυντ. Κι ενώ ο ισχυρισμός του Έλιοτ αρχίζει να φαίνεται λογικός, σκοτώνεται ξαφνικά σε ένα ατύχημα και η Σούζαν βρίσκεται ύποπτη για τη δολοφονία του.
O δημοφιλής Βρετανός συγγραφέας και μεγάλος φιλέλληνας ο οποίος έχει αγοράσει σπίτι στην Κρήτη-, Άντονι Χόροβιτς υπογράφει το τρίτο μέρος της σειράς με πρωταγωνίστρια τη Σούζαν Ράιλαντ, μυθιστόρημα το οποίο οι New York Times χαρακτήρισαν ως «διαβολικά έξυπνο!».
«Η επέτειος» του Αντρέα Μπαγιάνι (εκδόσεις Ίκαρος, μετάφραση Δήμητρα Δότση)
«Την τελευταία φορά που είδα τη μητέρα μου, με συνόδευσε μέχρι την εξώπορτα για να με αποχαιρετήσει. Κι ύστερα, προτού την κλείσει, περίμενε να με δει να εξαφανίζομαι στη χοάνη της σκάλας. Η μητέρα μου δεν ήταν άνθρωπος των αποχωρισμών, κυρίως επειδή τη βασάνιζε κάτι σαν συστολή που άγγιζε τα όρια της αυταπάρνησης. Αυτό, πρακτικά, καθιστούσε αδύνατον για εκείνη κάθε είδος ρητορικής ικανότητας: με κανέναν τρόπο δεν θα μπορούσε να στήσει ένα σκηνικό, έστω και προσωρινό, για κάτι που η ίδια θεωρούσε τόσο περιθωριακό. Για τον ίδιο λόγο, έχω την αίσθηση, δεν αναγνώριζε στον εαυτό της το δικαίωμα να ορίζει την αρχή ή το τέλος κάποιου πράγματος. Στεκόταν πάντα πίσω από τον πατέρα μου όταν άνοιγε η πόρτα, και στεκόταν και πάλι πίσω από τον πατέρα μου όταν, στο τέλος κάθε μου επίσκεψης, το πορτόφυλλο τούς κατάπινε μες στο σπίτι».
Μπορεί κανείς να εγκαταλείψει τον πατέρα και τη μητέρα του; Μπορεί να κλείσει την πόρτα πίσω του, να κατέβει τις σκάλες και να αποφασίσει πως δεν θέλει να τους ξαναδεί ποτέ πια; Τα δύσκολα αυτά ερωτήματα κοιτάζει κατάματα ο Andrea Bajani, σε μία προσωπική ιστορία συγχώρεσης και εξιλέωσης, που τιμήθηκε με το βραβείο Strega 2025, τη μεγαλύτερη λογοτεχνική διάκριση στην Ιταλία και πρόκειται να κυκλοφορήσει σε περισσότερες από 30 χώρες.
Δέκα χρόνια μετά την απόδρασή του από μια τοξική και βίαιη οικογένεια, ένας γιος καταγράφει τις δύσκολες αναμνήσεις του. Η επώδυνη μα και λυτρωτική αυτή αναδρομή ζωντανεύει το πορτρέτο μιας μητέρας καταδικασμένης να ζει στην αφάνεια κι ένα ύπουλο, ασφυκτικό πατριαρχικό καθεστώς.
