Αυτό που ζούμε στο φετινό Μουντιάλ δεν έχει προηγούμενο. Δεν είναι μόνο οι συζητήσεις για αμφισβητούμενες διαιτησίες, ούτε οι φωνές για αποφάσεις που έκριναν αγώνες, όπως εκείνες που προκάλεσαν αντιδράσεις στους αγώνες της Αιγύπτου ή στον αποκλεισμό της Νορβηγίας. Είναι η συνολική αίσθηση ότι το ποδόσφαιρο αλλάζει χαρακτήρα και ότι πλέον υπηρετεί άλλες σκοπιμότητες.
Η αμερικανική λογική του θεάματος εισβάλλει με φόρα στο πιο δημοφιλές άθλημα του πλανήτη. Το ποδόσφαιρο, που δεν είναι «soccer» αλλά football για δισεκατομμύρια ανθρώπους, επιχειρείται να προσαρμοστεί στα πρότυπα του Super Bowl. Το αποκορύφωμα; Η απόφαση να μετατραπεί το ημίχρονο του τελικού από 15 σε περίπου 30 λεπτά, ώστε να στηθεί μια υπερπαραγωγή με ονόματα όπως η Shakira, η Madonna, οι BTS και ο Justin Bieber. Η ίδια η FIFA παραδέχεται ότι πρόκειται για μια ιστορική αλλαγή, εμπνευσμένη από το αμερικανικό μοντέλο ψυχαγωγίας. (Inside FIFA)
Και σαν να μην έφτανε αυτό, προηγήθηκε η πρωτοφανής υπόθεση με τον Αμερικανό διεθνή Φολαρίν Μπαλογκούν. Ο Ντόναλντ Τραμπ τηλεφώνησε στον Τζάνι Ινφαντίνο ζητώντας να επανεξεταστεί η τιμωρία του ποδοσφαιριστή και λίγο αργότερα η ποινή ανεστάλη, προκαλώντας διεθνή θύελλα και ακόμη και αιτήματα για έρευνα σχετικά με πιθανή πολιτική παρέμβαση στη FIFA. (Reuters)
Όλα αυτά έχουν κοινό παρονομαστή: τον Τζάνι Ινφαντίνο. Ο Ελβετοϊταλός δικηγόρος, που εργάστηκε επί χρόνια στην UEFA πριν 1εκλεγεί πρόεδρος της FIFA το 2016 και επανεκλεγεί το 2023 έως το 2027, παρουσιάζει τον εαυτό του ως μεταρρυθμιστή. Όμως για πολλούς έχει μετατρέψει τη FIFA σε μια παγκόσμια πολυεθνική του θεάματος. (ar.fifa.com)
Οι απολαβές του μόνο ευκαταφρόνητες δεν είναι. Σύμφωνα με τον τελευταίο απολογισμό της FIFA, η αμοιβή του για το 2025 έφθασε τα 4,8 εκατομμύρια δολάρια, εκ των οποίων 2,6 εκατομμύρια αποτελούν βασικό μισθό και 2,2 εκατομμύρια μπόνους. Προφανώς μετακινείται με ιδιωτικά αεροσκάφη στις διεθνείς υποχρεώσεις του, όπως συμβαίνει με τους κορυφαίους αξιωματούχους της παγκόσμιας ομοσπονδίας. (ge)
Την ίδια στιγμή, οι μεταγραφές ποδοσφαιριστών κοστίζουν όσο ένα σύγχρονο μαχητικό αεροσκάφος. Οι αμοιβές πολλών αστέρων τούς έχουν ήδη οδηγήσει στο κλαμπ των δισεκατομμυριούχων. Τα τηλεοπτικά δικαιώματα, οι χορηγίες και το παγκόσμιο εμπορικό προϊόν που λέγεται «Μουντιάλ» παράγουν ασύλληπτα ποσά.
Κάποτε λέγαμε ότι το ποδόσφαιρο ήταν το παιχνίδι του λαού. Σήμερα μοιάζει περισσότερο με μια βιομηχανία όπου το θέαμα, η πολιτική, τα υπερκέρδη και οι δημόσιες σχέσεις έχουν αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία από ό,τι συμβαίνει μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου. Και αυτό είναι ίσως η μεγαλύτερη ήττα του ίδιου του ποδοσφαίρου.
