Για χρόνια ήταν το πιο αναγνωρίσιμο “show” της ποπ κουλτούρας: φτερά, πασαρέλες, σούπερ μόντελ, μια φαντασίωση που πουλούσε μαζικά. Το «Victoria’s Secret: Angels and Demons» έρχεται να πει το αντίθετο αφήγημα: πίσω από την εικόνα, υπήρχαν σχέσεις ισχύος, εταιρική κουλτούρα που δεν άντεξε στον χρόνο και μια σκιά που εξακολουθεί να προκαλεί σοκ. Ή σύνδεση του περιβάλλοντος του brand με τον Τζέφρι Έπσταϊν.
Τι είναι το «Victoria’s Secret: Angels and Demons»
Πρόκειται για τριμερές ντοκιμαντέρ (docuseries), σε σκηνοθεσία Matt Tyrnauer, που χαρτογραφεί με δημοσιογραφική λογική την πορεία της Victoria’s Secret: από το εμπορικό θαύμα των mall και την εποχή των “Angels”, μέχρι το σημείο που το brand άρχισε να καταρρέει υπό το βάρος των αποκαλύψεων, της κοινωνικής αλλαγής και της κρίσης αξιοπιστίας.
Το ντοκιμαντέρ δεν στέκεται μόνο στη “βιομηχανία της εικόνας”. Επιμένει σε ένα πιο δύσκολο ερώτημα: πώς η εξουσία –σε επιχειρηματικό και κοινωνικό επίπεδο– δημιουργεί κλειστά συστήματα προστασίας, όπου η λάμψη λειτουργεί σαν ασπίδα.
Η σκιά του Έπσταϊν και το «Lolita Express»
Ένα από τα νήματα που ανασύρει η σειρά είναι η παρουσία του “μύθου” του Lolita Express, του ιδιωτικού τζετ που συνδέθηκε με μαρτυρίες και καταγγελίες γύρω από τον Έπσταϊν. Το ντοκιμαντέρ τοποθετεί το θέμα μέσα σε ένα ευρύτερο πλέγμα σχέσεων, διασημοτήτων, χρήματος και επιρροής, εκεί όπου τίποτα δεν είναι “μόνο φήμη”. Με λίγα λόγια:
Στο «Victoria’s Secret: Angels and Demons», το διαβόητο “Lolita Express” – το ιδιωτικό Boeing 727 του Τζέφρι Έπσταϊν – παρουσιάζεται όχι απλώς ως μεταφορικό μέσο, αλλά ως κινητός χώρος εξουσίας. Το αεροσκάφος, που χρησιμοποιούνταν για διεθνείς πτήσεις μεταξύ Νέας Υόρκης, Φλόριντα και ιδιωτικών νησιών, περιγράφεται μέσα από μαρτυρίες ως περιβάλλον όπου οι ιεραρχίες ήταν σαφείς και η παρουσία νεαρών γυναικών συστηματική. Η σειρά αναφέρεται σε περιστατικά κατά τα οποία κοπέλες καλούνταν να του κάνουν μασάζ στα πόδια κατά τη διάρκεια των πτήσεων, πρακτική που – σύμφωνα με τις καταθέσεις – αποτελούσε μέρος μιας ευρύτερης διαδικασίας «δοκιμής ορίων».
Συγκλονιστικές μαρτυρίες γυναικών
Στο τέλος της σειράς, δύο γυναίκες μιλούν ανοιχτά για τις εμπειρίες τους: περιγράφουν την αίσθηση παγίδευσης, την ψυχολογική πίεση και το πώς μια φαινομενικά “αθώα” πράξη, όπως ένα μασάζ, λειτουργούσε ως εισαγωγή σε ένα σύστημα χειραγώγησης.
Η μία είναι η Αλίσια Άρντεν, ηθοποιού και μοντέλου που είχε εμφανιστεί στο Baywatch, στο Playboy και σε καταλόγους εσωρούχων. Όπως προβάλεται στο ντοκιμαντέρ, η Άρντεν κατέθεσε στην αστυνομία το 1997, ότι συνάντησε τον Eπστάιν σε ξενοδοχείο στη Σάντα Μόνικα, για επαγγελματική συνέντευξη που θα μπορούσε να της ανοίξει δρόμους στον χώρο της Victoria’s Secret. Σύμφωνα με την καταγγελία της, εκείνος την χαίδευε στο σώμα και της έδωσε χρήματα, με αποτέλεσμα αυτη να απευθυνθεί μετά στις αρχές.
Η δεύτερη είναι η Μαρία Φάρμερ, πρωτόβγαλτη καλλιτέχνιδα που γνώρισε τον Eπστάιν το 1996. Ήταν τότε που της πρότεινε να περάσει το καλοκαίρι σε ιδιοκτησία που συνδεόταν με τον αινιγματικό δισεκατομμυριούχο Λες Γουέξνερ, του ανθρώπου που μετέτρεψε τον Έπσταιν σε παγκόσμιο σύμβολο επιτυχίας, προκειμένου να αφοσιωθεί στη ζωγραφική.
Η ίδια περιγράφει στην κατάθεσή της, ότι έπειτα από εβδομάδες παραμονής, ο Έπσταϊν και η συνεργάτιδά του Γκισλέιν Μάξγουελ της επιτέθηκαν σεξουαλικά στον ξενώνα. Και μάλιστα, όταν επιχείρησε να καλέσει βοήθεια, δεν υπήρξε άμεση βοήθεια από τις αρχές, οπότε κρατήθηκε παρά τη θέλησή της για ώρες πριν καταφέρει να φύγει.
Πάντως με αυτά τα στιγμιότυπα που προβάλλονται, το ντοκιμαντέρ δεν εστιάζει στη σκανδαλοθηρία, αλλά στη δομή της κατάχρησης ισχύος. Πώς δηλαδή ο Έπσταϊν αξιοποιούσε το κύρος, τα χρήματα και την πρόσβαση σε ισχυρούς ανθρώπους ώστε να δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου οι πράξεις του εμφανίζονταν κανονικές και αναμφισβήτητες.
Πού προβάλλεται στην Ελλάδα: Η νέα πλατφόρμα Valor Movies
Στην Ελλάδα, η σειρά προβάλλεται από τη νεοσύστατη streaming πλατφόρμα Valor Movies, η οποία έχει εξασφαλίσει αποκλειστικά δικαιώματα προβολής για τον τίτλο.
Η Valor Movies εμφανίζεται ως νέα συνδρομητική υπηρεσία με κατάλογο ταινιών και σειρών, ενώ στα κοινωνικά της κανάλια προβάλλει το positioning της ως “νέα πλατφόρμα” με αποκλειστικό περιεχόμενο.
Σε αναρτήσεις που αφορούν την εγγραφή, αναφέρεται ενδεικτικά συνδρομή 9,90 ευρώ/μήνα.
Παράλληλα, εταιρικά στοιχεία που έχουν δημοσιευτεί σε επιχειρηματικό ρεπορτάζ και καταλόγους επιμελητηρίων δείχνουν ότι η εταιρεία έχει συσταθεί το 2025.
Γιατί “πιάνει” τώρα
Το «Angels and Demons» έρχεται σε μια εποχή που το κοινό έχει κουραστεί από το αψεγάδιαστο packaging. Το #MeToo άλλαξε τα αντανακλαστικά μας, η κουλτούρα των brands κρίνεται πια ως πολιτισμικό γεγονός και όχι ως “διαφήμιση”, και το ερώτημα δεν είναι αν ένα προϊόν πουλάει — αλλά τι κόστος είχε το αφήγημά του.
Στο τέλος: Μικρή κριτική – τι αποκαλύπτει, τι πετυχαίνει, τι αφήνει πίσω
Χωρίς να χαλάει την εμπειρία, η σειρά λειτουργεί σε τρία επίπεδα:
1) Ως χρονικό μιας αυτοκρατορίας εικόνας
Εξηγεί πειστικά πώς η Victoria’s Secret έγινε παγκόσμιο σύμβολο, όχι επειδή “κατάλαβε” τη θηλυκότητα, αλλά επειδή βιομηχανοποίησε μια συγκεκριμένη φαντασίωση και την έκανε τηλεοπτικό γεγονός, εμπορικό προϊόν και status.
2) Ως χαρτογράφηση εξουσίας (και όχι απλώς κουτσομπολιού)
Το δυνατό της χαρτί είναι ότι δεν αντιμετωπίζει τον Έπσταϊν ως “παρένθεση”, αλλά ως μέρος μιας ευρύτερης πραγματικότητας: πώς οι κλειστοί κύκλοι πλούτου λειτουργούν, πώς ανοίγουν πόρτες, πώς σβήνουν όρια και πώς η σιωπή γίνεται μηχανισμός.
3) Ως καθρέφτης της εποχής — με ένα όριο
Σε σημεία μοιάζει να θέλει να πει πάρα πολλά σε λίγο χρόνο. Κριτικές στο εξωτερικό σημείωσαν πως, ενώ είναι “σοκαριστικό” και έχει ενδιαφέρον υλικό, δεν δίνει πάντα την απόλυτη καθαρότητα/εστίαση που υπόσχεται ένα τόσο βαρύ θέμα.
Για ποιον είναι:
Για όποιον βλέπει τα pop brands ως πολιτισμικό φαινόμενο, για όσους ενδιαφέρονται για ερευνητικό true crime χωρίς φτηνό sensationalism και για όσους θέλουν να καταλάβουν γιατί κάποια brands “έπεσαν” όχι από μία αποκάλυψη, αλλά από ολόκληρη αλλαγή κοινωνικού κλίματος.
