Αύξηση περίπου 85% έχουν καταγράψει οι ζητούμενες τιμές κατοικιών στην Ελλάδα από το 2016, σύμφωνα με ανάλυση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), η οποία βασίστηκε και σε δεδομένα της πλατφόρμας Spitogatos.
Η έκθεση, «Inside Greece’s Housing Affordability Paradoxes», εξετάζει τα χαρακτηριστικά της ελληνικής στεγαστικής αγοράς, από τις περιφερειακές διαφορές στις τιμές έως τη σχέση προσφοράς και ζήτησης αλλά και τις επιπτώσεις των βραχυχρόνιων μισθώσεων.
Όπως φαίνεται, η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα δεν συνδέεται αποκλειστικά με την ανεπάρκεια κατοικιών, αλλά με τον τρόπο κατανομής του διαθέσιμου στεγαστικού αποθέματος, επιβεβαιώνοντας την ανάγκη για αποτελεσματική παρέμβαση της Πολιτείας με σημαντικά μέτρα.
Παρότι η Ελλάδα διαθέτει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά κατοικιών ανά κάτοικο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι πιέσεις στη στεγαστική προσιτότητα παραμένουν έντονες και συνεχίζουν να επιδεινώνονται.
Οι ιδιοκτήτες δεν ρίχνουν τις τιμές ακόμη και μετά από 6 μήνες
Σύμφωνα με την ανάλυση του ΔΝΤ, οι ζητούμενες τιμές κατοικιών έχουν αυξηθεί κατά περίπου 85% από το 2016, ενώ η αντίστοιχη αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος διαμορφώθηκε στο 47%.
Ως αποτέλεσμα, το 2025 το διάμεσο στεγαστικό κόστος ξεπέρασε το ένα τρίτο του διαθέσιμου εισοδήματος, με περίπου δύο στα πέντε νοικοκυριά να δαπανούν πάνω από το 40% του εισοδήματός τους για τη στέγαση.
Τα στοιχεία αποτυπώνουν σημαντικές διαφοροποιήσεις μεταξύ των περιφερειών της χώρας, με την Αττική, τη Θεσσαλονίκη και τους τουριστικούς προορισμούς να καταγράφουν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα τιμών σε σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα.
Η έκθεση δίνει κι ένα επιπλέον ενδιαφέρον στοιχείο. Παρά το γεγονός ότι έχουν αυξηθεί οι διαθέσιμες καταχωρίσεις στις ιστοσελίδες αναζήτησης κατοικίας, και ο μέσος χρόνος παραμονής ενός ακινήτου στην αγορά ανέρχεται σε περίπου οκτώ μήνες για τις πωλήσεις και έξι μήνες για τις ενοικιάσεις, οι ιδιοκτήτες εξακολουθούν να επιμένουν στις υψηλές τιμές.
Το 55% των ακινήτων που διατίθενται προς πώληση ξεπερνά τις 200.000 ευρώ, επίπεδο τιμών που παραμένει απρόσιτο για την πλειονότητα των Ελλήνων ενώ η μέση ζητούμενη τιμή ενοικίασης είναι στα 575 ευρώ τον μήνα σε περιοχές εκτός Αττικής όπου τα ενοίκια στάνουν τα 785 ευρώ τον μήνα.
Το ένα τρίτο των κατοικιών προς πώληση είναι άνω των 120 τ.μ., την ώρα που η ζήτηση έχει μετατοπιστεί σε μικρότερα ακίνητα. Στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη μόλις το 30% των διαθέσιμων κατοικιών προς ενοικίαση είναι μικρότερο των 60 τ.μ., έναντι περίπου 55% στις υπόλοιπες περιφέρειες της χώρας.
Τα Airbnb αυξήθηκαν 240% από το 2017
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στην ανάπτυξη των βραχυχρόνιων μισθώσεων. Σύμφωνα με την έκθεση, οι σχετικές καταχωρίσεις αυξήθηκαν κατά 240% μεταξύ 2017 και 2024, φτάνοντας τις 230.000, που αντιστοιχούν περίπου στο 3,5% του συνολικού στεγαστικού αποθέματος.
Η ανάλυση του ΔΝΤ, διαπίστωσε ότι η υψηλή συγκέντρωση βραχυχρόνιων μισθώσεων συνδέεται με υψηλότερες τιμές κατοικιών και μειωμένη διαθεσιμότητα ακινήτων για μακροχρόνια μίσθωση σε περιοχές υψηλής ζήτησης.
Τέλος, η έκθεση επισημαίνει την ενεργειακή αναποτελεσματικότητα του ελληνικού κτιριακού αποθέματος, σημειώνοντας ότι οι ελληνικές κατοικίες καταναλώνουν περίπου 65% περισσότερη ενέργεια ανά τετραγωνικό μέτρο σε σύγκριση με τις Πορτογαλικές κατοικίες, επιβαρύνοντας περαιτέρω το συνολικό στεγαστικό κόστος των νοικοκυριών.
Με βάση τα ευρήματα της έκθεσης, το ΔΝΤ προτείνει έναν συνδυασμό παρεμβάσεων για την αντιμετώπιση των προκλήσεων στη στεγαστική αγορά. Αυτός ο συνδυασμός περιλαμβάνει τη μεταρρύθμιση της νομοθεσίας για την εξ αδιαιρέτου συνιδιοκτησία, στοχευμένους περιορισμούς στις βραχυχρόνιες μισθώσεις, επένδυση σε κοινωνική και προσιτή στέγαση και ενίσχυση της παραγωγικότητας του κατασκευαστικού κλάδου για την αντιμετώπιση της έλλειψης εργατικού δυναμικού.
