Μέσα σε ατμόσφαιρα έντονης συγκίνησης, οικογένεια, φίλοι και πρόσωπα από τον χώρο της showbiz και του αθλητισμού αποχαιρέτησαν χθες (27/5) τη Γωγώ Μαστροκώστα.
Η νεκρώσιμη ακολουθία πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας στο Ελληνικό, όπου πλήθος κόσμου έδωσε το «παρών» για το τελευταίο αντίο. Στη συνέχεια, η ταφή έγινε στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου, την ιδιαίτερη πατρίδα της.
Η επιθυμία της οικογένειας αντί στεφάνων
Οι προετοιμασίες για το τελευταίο αντίο στη Γωγώ Μαστροκώστα ξεκίνησαν από νωρίς το πρωί, με τη σορό να μεταφέρεται στον ναό λίγο πριν από την έναρξη της τελετής. Η οικογένεια είχε ενημερώσει συγγενείς και φίλους για τις λεπτομέρειες της κηδείας μέσω ανάρτησης στα social media.
Αντί για στεφάνια, οι οικείοι της ζήτησαν από όσους επιθυμούσαν να τιμήσουν τη μνήμη της να ενισχύσουν οικονομικά το Ίδρυμα «Φλόγα», που στηρίζει παιδιά με νεοπλασματικές ασθένειες. Για τον σκοπό αυτό είχε τοποθετηθεί ειδικό κουτί δωρεών στον χώρο της εκκλησίας.
Ήταν όλοι εκεί στο τελευταίο «αντίο»
Πλήθος συγγενών, φίλων και γνωστών προσώπων βρέθηκε στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας στο Ελληνικό για να αποχαιρετήσει τη Γωγώ Μαστροκώστα. Από νωρίς στο πλευρό της οικογένειας ήταν ο σύζυγός της, Τραϊανός Δέλλας, μαζί με την κόρη τους, Βικτώρια, ενώ η μητέρα και η αδελφή της δεν μπόρεσαν να κρύψουν τη βαθιά τους οδύνη.
Η άφιξη της μητέρας της εκλιπούσας στην εκκλησία προκάλεσε έντονη συγκίνηση, καθώς ξέσπασε σε λυγμούς αποχαιρετώντας την κόρη της, ενώ η αδελφή της εμφανίστηκε συντετριμμένη από την απώλεια.
Εκεί παρευρέθηκαν επίσης από νωρίς ο στενός της φίλος Χάρης Σιανίδης, καθώς και ο Γιώργος Ντάβλας.
Από τον χώρο του ποδοσφαίρου έδωσαν το «παρών», μεταξύ άλλων, οι Ντούσαν Μπάγεβιτς, Κώστας Μανωλάς, Σωκράτης Παπασταθόπουλος, Λεωνίδας Βόκολος, Τάκης Φύσσας, Γιούρκας Σεϊταρίδης, Κώστας Χαλκιάς, Βασίλης Λάκης, Γιώργος Τζαβέλλας με τη Βίκυ Κάβουρα, Ίλια Ίβιτς με τη σύζυγό του Ελένη Πετρουλάκη, Αντώνης Νικοπολίδης με τη σύζυγό του Βάσω, Νίκος Κωστένογλου, Ντέμης Νικολαΐδης, Άγγελος Μπασινάς, Βασίλης Γκαγκάτσης και αρκετοί ακόμη.
Στην εξόδιο ακολουθία παρευρέθηκαν επίσης, μεταξύ άλλων, η Μαρί Κωνσταντάτου, ο Νίκος Κουρκούλης, η Κέλλυ Κελεκίδου, η Μαρία Καλάβρια, η Ιωάννα Λίλη, η Νόνη Δούνια, ο Μάκης Τσέλιος, ο Τρύφωνας Σαμαράς, ο Ηλίας Πουρσανίδης, η Τζένη Τζιβεριώτη, η Ορθούλα Παπαδάκου, ο Γιάννης Τσακουμάκος, ο Βασίλειος Κωστέτσος, ο Λάκης Γαβαλάς, ο Βασίλης Μπισμπίκης με τη Δέσποινα Βανδή, ο Κώστας Καπετανίδης, ο Δημήτρης Αλεξάνδρου, ο Τάκης Ζαχαράτος και ο Αντώνης Ρέμος με την Υβόννη Μπόσνιακ.
Ο συγκλονιστικός επικήδειος του συζύγου της
Με λόγια γεμάτα αγάπη και πόνο αποχαιρέτησε τη Γωγώ Μαστροκώστα ο σύζυγός της, Τραϊανός Δέλλας, στον επικήδειο που εκφώνησε μπροστά σε συγγενείς και φίλους. Αναφέρθηκε στη μακρόχρονη κοινή τους πορεία, στις δυσκολίες που αντιμετώπισαν μαζί και στη δύναμη που έδειχνε εκείνη σε κάθε δοκιμασία.
Μίλησε με συγκίνηση για την οικογένειά τους, τη βαθιά σχέση που τους ένωνε και τη στήριξη που υπήρχε ανάμεσά τους όλα αυτά τα χρόνια. Κλείνοντας, ευχαρίστησε όσους στάθηκαν δίπλα τους και τόνισε πως η αγάπη για εκείνη δεν πρόκειται να σβήσει ποτέ.
«Άγγελέ μου, αγάπη μου”: Έτσι με φώναζες, έτσι με αποκαλούσες παντού. “Ο φύλακας άγγελός μου”, έλεγες. Στα 50ά μου γενέθλια, όταν ήμουνα μόνος μου στο δωμάτιο του νοσοκομείου, όταν σε πήραν για την εντατική, λύθηκαν όλα ξαφνικά στο μυαλό μου. Εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Εσύ ήρθες στη ζωή μου να μου μάθεις πράγματα. Έλεγα ότι έχω υπομονή και επιμονή, αλλά ήμουν τόσο μικρός μπροστά σου.
Με τη δικιά σου υπομονή σε όλα αυτά που έχεις περάσεις. Πόση επιμονή για να τα ξεπεράσεις. Η ομορφιά και η λάμψη σου μόνο σε άγγελο παραπέμπουν. Και αυτό είναι μία ακόμη απόδειξη ότι εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Μου έριχνες στάχτη στα μάτια όλα αυτά τα χρόνια για να μην μπορώ να σε καταλάβω. Αλλά αυτή ξεπλύθηκε από τα δάκρυά μου. Στις στιγμές που ήμουν μόνος μου στο δωμάτιο τις σκόρπισαν για να μπορέσω να δω καθαρά τη δική σου μορφή και τα μαθήματα που μου έδινες», είπε αρχικά ο Τραϊανός Δέλλας.
Και συνέχισε: «Εγώ τις περισσότερες φορές σε φώναζα μωρό μου γιατί από την ημέρα που σε γνώρισα, το μόνο που ήθελα ήταν να σε προσέχω, να σε φροντίζω και να σε προστατεύω. Όπως κάνουν στα μωρά. Και η ανάγκη μου αυτή έγινε ακόμη μεγαλύτερη όταν έφερες στον κόσμο το δικό μας μωρό, τη Βικτώρια. Και έτσι είχα δύο μωρά να προσέχω. Κάθε ένα ήθελε τη δική του φροντίδα. Και να σας δίνω όλα τα αποθέματα αγάπης που είχα για εσάς. Και ευτυχώς ήταν αστείρευτα. Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα μία ζωή όπως τη φανταζόμουνα.
Παρά τις δυσκολίες που συναντήσαμε στο δρόμο μας, ήμασταν μαζί κρατώντας ο ένας τον άλλον στα εύκολα, στα δύσκολα και στα πολύ δύσκολα, δεν σε εγκατέλειψα ποτέ, ούτε στιγμή, πάντα ήσουν στο μυαλό μου και πάντα η προτεραιότητά μου. Γιατί σε κάθε “Τράι” που φώναζες ήμουνα εκεί, μαζί σου. Μέσα στις πιο όμορφες αλλά και στις πιο δύσκολες στιγμές. Αλλά και σε αυτές ακόμα με ένα σου χαμόγελο, όλα έσβηναν. Όλες οι όμορφες στιγμές θα γίνουν αναμνήσεις, αλλά και οι πολύ δύσκολες, μαθήματα. Μαθήματα θάρρους, αξιοπρέπειας, δύναμη ψυχής, καλοσύνης, στωικότητας, υπομονής και άλλων πολλών αρετών που είχες μέσα σου.
Τα σ’ αγαπώ που σου έχω πει είναι πολύ λίγα γι’ αυτό που αισθανόμουν για σένα, το ευχαριστώ είναι πολύ μικρό γι’ αυτά που μου έδωσες και η ευγνωμοσύνη μου στο Θεό που μου χάρισε έναν από τους αγγέλους του για συντροφιά, μεγάλη, άσχετα αν δεν κράτησε περισσότερο. Αγάπη μου, Άγγελέ μου, κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου, σου έλεγα “μη φοβάσαι, θα πάρω μια βαθιά ανάσα, θα βουτήξουμε και θα ξαναβγούμε στην επιφάνεια”. Και βγήκαμε όλες τις φορές. Απλά αυτή τη φορά κολυμπούσαμε σε ωκεανό.
Αλλά και πάλι σου είπα: “Μη φοβάσαι, εγώ είμαι εδώ, θα είμαι δίπλα σου. Εσύ μόνο κολύμπα”. Και το έκανες. Κι εγώ θα είμαι εδώ. Όμως τα κύματα που μας χτυπούσαν, ήταν κάθε φορά και πιο δυνατά. Και στο τελευταίο σε έχασα από δίπλα μου. Ξεκουράσου, αγάπη μου, και πέτα, πέτα ψηλά, μακριά από κάθε ασθένεια, μακριά από κάθε φθόνο, μακριά από κάθε μικρότητα αυτού του κόσμου. Αλλά όπου και να είσαι να ξέρεις ότι η αγάπη όλων μας θα σε φτάνει».
«Και ένα κομμάτι ήθελα να πω: Αν ήξερα πού πήγαινα να μπλέξω και σε τι παιχνίδι άδικο να παίξω, αν ήξερα τι με περίμενε, να ήσουνα σίγουρη, να ήσουνα σίγουρη ότι πάλι, πάλι, πάλι σε εσένα θα ερχόμουν, πάλι και ξανά θα σε ερωτευόμουνα, απ’ την ίδια τη σκανδάλη δεν θα φοβόμουνα πως για μια φορά και πάλι θα ξανασκοτωνόμουνα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη Βικτώρια. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους.
Για να είστε εδώ σημαίνει ότι κάτι σας έχει δώσει η Γωγώ. Ένα χαμόγελο, μια συμβουλή, μια αγκαλιά, μία στιγμή, Κρατήστε τες αυτές τις στιγμές σας. Να αγαπιέστε επειδή μπορείτε. Κι εμείς θέλαμε να αγαπηθούμε περισσότερο, να αγκαλιαστούμε περισσότερο, αλλά δεν μπορούσαμε. Αυτό θα ήθελα να είναι ένα μήνυμα. Η Γωγώ ήταν μια μαχήτρια, δεν λύγισε ποτέ και αισθάνομαι τόσο μικρός μπροστά της σε αυτά που μου έχει μάθει, μας έχει μάθει, έχει μάθει στην κόρη μας, αφήνει πίσω έναν άλλον καταπληκτικό άνθρωπο, μια καταπληκτική ψυχή και πιστεύω ότι η Βικτώρια θα συνεχίσει το έργο που έκανε η Γωγώ.
Το έργο της Γωγώς μπορεί να μην φαινότανε, μπορεί να μην το έλεγε, να μην το λέγαμε, αλλά ήταν τεράστιο για πάρα πάρα πολλές γυναίκες. Δεν θα πω καλό ταξίδι μωρό μου, γιατί δεν θα φύγει ποτέ. Από μέσα μου, από μέσα μας, από όλους μας. Ευχαριστώ πολύ για όλα», πρόσθεσε.
Ράγισε καρδιές ο επικήδειος της Βικτώριας Δέλλα
Σε ιδιαίτερα φορτισμένο κλίμα, η Βικτώρια Δέλλα αποχαιρέτησε τη μητέρα της με λόγια αγάπης και ευγνωμοσύνης. Μίλησε για τη δύναμη, τη ζεστασιά και την αισιοδοξία που χαρακτήριζαν τη Γωγώ Μαστροκώστα, τονίζοντας πως υπήρξε για εκείνη στήριγμα και πρότυπο ζωής. Παρά τη βαθιά συγκίνηση, υπογράμμισε ότι η παρουσία της μητέρας της θα τη συνοδεύει πάντα.
«Στον γάμο σου είχαν γράψει ένα τραγούδι για τον μπαμπά και τώρα θα σου αφιερώσω και ‘γώ έναν στίχο: “Αν υπάρχουν άγγελοι ο δικός μου είσαι εσύ, και αν υπάρχει αγάπη είσαι η μοναδική. Σ’ αγαπώ μαμά, δεν σου λέω αντίο γιατί θα είσαι για πάντα μέσα μου”», ανέφερε η Βικτώρια Δέλλα.
Κατά τη διάρκεια του επικηδείου, είπε ακόμη: «Ξέρω ότι σήμερα είναι μια μέρα πένθους και όλοι είμαστε στεναχωρημένοι, αλλά ξέρω βαθιά μέσα μου ότι δεν θα έπρεπε να είναι έτσι γιατί, πέρα απ’ όλα, το τελευταίο πράγμα που θα άξιζε σε αυτή τη γυναίκα είναι λύπη.
Η μαμά μου έζησε τη ζωή της με χαμόγελο και περηφάνια, αγάπησε βαθιά, έδωσε δύναμη σε όλους μας ξεχωριστά και πάλεψε με χαμόγελο, όχι φόβο.
Ήταν φτιαγμένη να αγαπά και να δίνει. Μαμά, μου έμαθες να αγαπώ να σέβομαι, να σκέφτομαι τον άλλον, μαζί με τον μπαμπά μού έδειξες τι σημαίνει να έχεις αξίες, να μην είμαι κακομαθημένη. Μου έδειξες τι είναι ο έρωτας, η αφοσίωση και η απόλυτη εμπιστοσύνη.
Όταν ήμουν μικρή σού έλεγα όταν θα φύγω για σπουδές θα σε πάρω μαζί μου και τώρα ξέρω πως θα είσαι παντού μαζί μου και αυτό το φρόντισες εσύ».
Το τελευταίο αντίο στο Ευηνοχώρι
Μέσα σε βαρύ κλίμα θλίψης πραγματοποιήθηκε η ταφή της Γωγώς Μαστροκώστα στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου, τον τόπο όπου οδηγήθηκε στην τελευταία της κατοικία. Η τελετή έγινε στο εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου, λίγες ώρες μετά την κηδεία της στο Ελληνικό.
Συγγενείς, στενοί φίλοι και άνθρωποι που τη γνώριζαν βρέθηκαν στο πλευρό της οικογένειας για να την αποχαιρετήσουν. Η μητέρα της εμφανίστηκε συντετριμμένη, ενώ ο Τραϊανός Δέλλας και η κόρη τους, Βικτώρια, τη συνόδευσαν στην ύστατη διαδρομή με εμφανή συγκίνηση.
