Μπορεί η επίσκεψη του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν να μην «έδωσε» ανακοινώσεις για μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα, ωστόσο η «ναυμαχία» για τα νέα υποβρύχια του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού είναι σε πλήρη εξέλιξη, και οι «φιναλίστ» φαίνονται να προκρίνονται ήδη: Πρόκειται για το γαλλικό Blacksword Barracuda και το γερμανικό (για την ακρίβεια, γερμανο-νορβηγικό) Type 212CD.
Η πρόταση της Naval Group (που έχει ήδη ισχυρό «προγεφύρωμα» στην Ελλάδα χάρη στις φρεγάτες FDI) είναι η συμβατική έκδοση του πυρηνοκίνητου Barracuda (Suffren) του γαλλικού ναυτικού. Πηγές της αμυντικής βιομηχανίας το χαρακτηρίζουν ως εξαιρετικά «stealth», εξοπλισμένο με μεγάλη γκάμα αισθητήρων, όπλων και μέσων δράσης, με δυνατότητα να λειτουργεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Είναι εφοδιασμένο με μπαταρίες ιόντων λιθίου, που επιτρέπουν πολυήμερες επιχειρήσεις σε κατάδυση. Όσον αφορά στα υπόλοιπα τεχνικά του χαρακτηριστικά, περιλαμβάνουν σύγχρονη σουΐτα σόναρ που συμπληρώνει τον «αθόρυβο» σχεδιασμό, υδροδυναμικό σχήμα (Albacore), ταχύτητα 20 κόμβων, σύστημα μάχης SUBTICS, δυνατότητα διαχείρισης απειλών στον κυβερνοχώρο και εγκαταστάσεις ειδικών επιχειρήσεων. Το μήκος του είναι 82 μέτρα, το βάθος κατάδυσης ξεπερνά τα 350 μέτρα, η αυτονομία του είναι άνω των 70 ημερών και έχει πλήρωμα 35 ατόμων. Ισχυρό πλεονέκτημα είναι ο βαρύς του οπλισμός – διαθέτει 6 σωλήνες όπλων, μεσυνολικό ωφέλιμο φορτίο 30 όπλων (τορπίλες, πύραυλοι).
Πέραν του μεγάλου φορτίου όπλων, η προαναφερθείσα τεχνολογία μπαταριών ιόντων λιθίου ως παρουσιάζεται ως μεγάλο πλεονέκτημα: Οι υποστηρικτές της την χαρακτηρίζουν ως την πλέον αποτελεσματική λύση για συμβατική πρόωση στα υποβρύχια. Συγκριτικά με την ΑΙΡ (αναερόβια πρόωση), που διαθέτουν τα 4 ελληνικά Type 214, υποστηρίζεται ότι η εν λόγω τεχνολογία επιτρέπει μεγαλύτερη αυτονομία στη θάλασσα, μεγαλύτερη εμβέλεια δράσης, με καλύτερη ταχύτητα και κινητικότητα- ενώ έχει δυνατότητα περαιτέρω εξέλιξης με την πάροδο του χρόνου (και, ως αποτέλεσμα, βελτίωση επιδόσεων) και απαιτεί λιγότερη συντήρηση και λιγότερο χώρο στο υποβρύχιο.
Όσον αφορά στην ελληνική συμμετοχή, η Naval Group έχει αναπτύξει ένα ελληνικό σχέδιο βιομηχανικής συμμετοχής (ΗΙΡ) που άρχισε το 2022 παράλληλα με το πρόγραμμα των FDI, το οποίο θα μπορούσε να επεκταθεί σε περίπτωση επιλογής από την Ελλάδα του υποβρυχίου Blacksword Barracuda.
Απέναντί του, το γαλλικό υποβρύχιο (που σε μεγάλο βαθμό ενσωματώνει τεχνολογίες πυρηνικών υποβρυχίων, δεδομένων των «καταβολών» του), όπως προαναφέρθηκε, έχει το Type 212CD της TKMS, το οποίο ναυπηγείται για το γερμανικό και το νορβηγικό ναυτικό και έχει το μεγάλο πλεονέκτημα πως το Πολεμικό Ναυτικό έχει μακρά εμπειρία με τα γερμανικής προέλευσης υποβρύχια. Στοιχείο που αποδυναμώνει τη συγκεκριμένη υποψηφιότητα θεωρείται το ότι οι ελληνογερμανικές σχέσεις στον τομέα των εξοπλιστικών έχουν ατονήσει πολύ τα τελευταία χρόνια- χωρίς βεβαίως αυτό να σημαίνει ότι δεν γίνεται προσπάθεια για να αλλάξει αυτό. Επίσης, τίθεται και το ζήτημα σε ποιον διατίθεται: Τα ελληνικά υποβρύχια Type 214 έχουν κάνει τη διαφορά στο Αιγαίο τα τελευταία χρόνια απέναντι στον τουρκικό στόλο, ωστόσο ο τύπος αυτός (Reis) υπηρετεί πλέον και στις τάξεις του τουρκικού ναυτικού – οπότε από αυτήν την άποψη μια ενδεχόμενη γαλλική επιλογή θα μπορούσε να θεωρηθεί πιο «ασφαλής».
Σε κάθε περίπτωση, η αξιολόγηση των προτάσεων για τα νέα υποβρύχια προχωρά και αναμένεται να ολοκληρωθεί κάποια στιγμή μέσα στο καλοκαίρι. Σε αυτό το σημείο, αξίζει να επισημανθεί πως η γενικότερη αντίληψη που φαίνεται να υπάρχει στο Πολεμικό Ναυτικό είναι πως δεν υπάρχει κάποιο υποβρύχιο που κρίνεται «ακατάλληλο», καθώς ο κάθε τύπος έχει τα πλεονεκτήματά του – οπότε είναι περισσότερο θέμα πολιτικής επιλογής και θέμα επιπλέον οφελών που θα συνόδευαν την κάθε επιλογή.
