Λίγες ημέρες πριν από την παρουσίαση του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, ο Σταμάτης Κραουνάκης προσθέτει τη δική του καλλιτεχνική υπογραφή στη βραδιά. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο δημοφιλής συνθέτης έγραψε ειδικά για την περίσταση ένα νέο κομμάτι, το οποίο αναμένεται να παρουσιαστεί για πρώτη φορά στην ιδρυτική εκδήλωση στο Θησείο.
Πιό συγκεκριμένα ο πρώην πρωθυπουργός και πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει δώσει ραντεβού για τις 26 Μαΐου, οπότε και αναμένεται να παρουσιάσει το νέο πολιτικό εγχείρημα και την ιδρυτική του διακήρυξη. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα ακουστεί για πρώτη φορά το κομμάτι που συνέθεσε ο Σταμάτης Κραουνάκης ειδικά για αυτή τη στιγμή. Ερμηνευτής και τίτλος παραμένουν επτασφράγιστο μυστικό. Αλλά πληροφορίες δεν αποκλείουν το κομμάτι το συγκεκριμένο να το παρουσιάσει ο ίδιος ο Κραουνάκης.
Η επιλογή του Κραουνάκη δεν περνά απαρατήρητη. Πρόκειται για έναν δημιουργό που εδώ και δεκαετίες κινείται με άνεση ανάμεσα στο τραγούδι, το θέατρο, τη σάτιρα, την πολιτική παρέμβαση και τη δημόσια τοποθέτηση. Δεν είναι απλώς ένας συνθέτης με μεγάλες επιτυχίες· είναι μια έντονη καλλιτεχνική προσωπικότητα, με γλώσσα άμεση, συχνά αιχμηρή, και με τραγούδια που έχουν περάσει από τις σκηνές και τους δίσκους στη συλλογική μνήμη.
Ο Σταμάτης Κραουνάκης έχει ταυτιστεί με ορισμένες από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού. Στη δισκογραφική του διαδρομή ξεχωρίζουν τίτλοι όπως «Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ», «Σκουριασμένα χείλη», «Μαμά γερνάω», «Σαριμπιντάμ… θα πει τρελαίνομαι», «Ανθρώπων έργα», «Τα μπλουζ τα λαϊκά», «Η κλασική συνταγή» και «Αυτή η νύχτα μένει», έργα που διαμόρφωσαν το προσωπικό του στίγμα στη μουσική σκηνή. Η επίσημη δισκογραφία του καταγράφει μια μεγάλη και πολυσχιδή παραγωγή, από λαϊκότροπα τραγούδια μέχρι μουσικές για θέατρο και κινηματογράφο.
Ανάμεσα στα τραγούδια που συνδέθηκαν έντονα με το όνομά του βρίσκονται το «Φίλα με», το «Αυτή η νύχτα μένει», το «Κόκκινα γυαλιά», το «Ζήτα μου ό,τι θες», το «Πόσο σ’ αγαπώ», το «Άδωνις», η «Σωτηρία της ψυχής» και τα «Τα πιο ωραία λαϊκά». Πολλά από αυτά ερμηνεύτηκαν από μεγάλες φωνές του ελληνικού τραγουδιού και παραμένουν μέχρι σήμερα σταθερά σημεία αναφοράς σε συναυλίες, αφιερώματα και ραδιοφωνικές αναδρομές.
Ιδιαίτερη θέση στη διαδρομή του κατέχει η συνεργασία του με τη Λίνα Νικολακοπούλου και την Άλκηστη Πρωτοψάλτη, μια δημιουργική συνάντηση που γέννησε τραγούδια με έντονη θεατρικότητα, λαϊκή φόρμα, αστικό συναίσθημα και φράσεις που έμειναν. Δίσκοι όπως το «Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ» και το «Ανθρώπων έργα» θεωρούνται κομβικοί για τη δεκαετία του ’80 και του ’90, περίοδο κατά την οποία ο Κραουνάκης εδραίωσε το ύφος του ως συνθέτης με προσωπική γλώσσα και αναγνωρίσιμη μελωδική ταυτότητα.
Ο Κραουνάκης όμως δεν περιορίστηκε ποτέ στη δισκογραφία. Με την ομάδα Σπείρα Σπείρα, την οποία δημιούργησε ως ένα μουσικοθεατρικό εργαστήρι, έφερε στη σκηνή έναν διαφορετικό τρόπο παρουσίασης του τραγουδιού: πιο θεατρικό, πιο συλλογικό, πιο ζωντανό, με τους ερμηνευτές να λειτουργούν όχι απλώς ως τραγουδιστές αλλά ως πρόσωπα μιας παράστασης. Η προσέγγισή του αυτή ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την εικόνα του ως δημιουργού που αντιμετωπίζει το τραγούδι σαν μικρό θεατρικό γεγονός.
Σημαντική υπήρξε και η παρουσία του στον κινηματογράφο. Για τη μουσική του στην ταινία «Αυτή η νύχτα μένει» του Νίκου Παναγιωτόπουλου βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 2000, μια διάκριση που επιβεβαίωσε τη δυνατότητά του να μεταφέρει το προσωπικό του μουσικό σύμπαν και στη μεγάλη οθόνη.
Η νέα σύνθεση για τον Αλέξη Τσίπρα έρχεται, λοιπόν, να προστεθεί σε μια πορεία όπου η μουσική συχνά συναντά τη δημόσια ζωή. Ο Κραουνάκης υπήρξε ανέκαθεν καλλιτέχνης με άποψη, με πολιτικό νεύρο και με διάθεση να παρεμβαίνει, άλλοτε μέσα από το τραγούδι, άλλοτε μέσα από τη σκηνή και άλλοτε μέσα από τις δημόσιες δηλώσεις του.
Γι’ αυτό και η παρουσία του στην εκδήλωση της 26ης Μαΐου δεν έχει μόνο μουσικό ενδιαφέρον. Έχει και συμβολικό βάρος: ένας δημιουργός που έχει γράψει τραγούδια για έρωτες, ήττες, λαϊκές μνήμες, αστικές μοναξιές και συλλογικά πάθη, καλείται τώρα να ντύσει μουσικά μια πολιτική επανεκκίνηση.
Το ερώτημα, βέβαια, είναι αν το νέο κομμάτι θα μείνει ως στιγμιαίο σύνθημα μιας πολιτικής εκδήλωσης ή αν θα αποκτήσει τη δική του ζωή πέρα από αυτήν. Στην περίπτωση του Σταμάτη Κραουνάκη, αυτό δεν μπορεί ποτέ να αποκλειστεί. Γιατί η πιο σταθερή του επιτυχία υπήρξε πάντα η ικανότητα να μετατρέπει την περίσταση σε τραγούδι και το τραγούδι σε μνήμη.
