ΕΙΔΗΣΕΙΣ
27/11/2014 11:18 EET | Updated 27/11/2014 11:18 EET

DNA πέταξε στο Διάστημα και επέζησε επανεισόδου στην ατμόσφαιρα

The Soyuz-FG rocket booster with Soyuz TMA-15M space ship carrying a new crew to the International Space Station, ISS, blasts off at the Russian leased Baikonur cosmodrome, Kazakhstan, Monday, Nov. 24, 2014. The Russian rocket carries U.S. astronaut Terry Virts, Russian cosmonaut Anton Shkaplerov and Italian astronaut Samantha Cristoforetti. (AP Photo/NASA, Aubrey Gemignani)
ASSOCIATED PRESS
The Soyuz-FG rocket booster with Soyuz TMA-15M space ship carrying a new crew to the International Space Station, ISS, blasts off at the Russian leased Baikonur cosmodrome, Kazakhstan, Monday, Nov. 24, 2014. The Russian rocket carries U.S. astronaut Terry Virts, Russian cosmonaut Anton Shkaplerov and Italian astronaut Samantha Cristoforetti. (AP Photo/NASA, Aubrey Gemignani)

Λένε ότι η ζωή μπορεί να βρει τον δρόμο της και να επιβιώσει οπουδήποτε- και το συγκεκριμένο αξίωμα δείχνει να επαληθεύεται για άλλη μια φορά χάρη στη δουλειά ερευνητών του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης (UZH).

Τοποθετημένα στο εξώτερο κέλυφος του τμήματος φορτίου ενός πυραύλου , μικρά σωματίδια DNA διπλής έλικας πέταξαν στο Διάστημα και επέστρεψαν πάλι πίσω. Μετά την εκτόξευση, την πτήση στο Διάστημα, την επανείσοδο στην ατμόσφαιρα και την προσγείωση, τα αποκαλούμενα σωματίδια πλασμιδιακού DNA εντοπίστηκαν σε όλα τα σημεία του πυραύλου της αποστολής TEXUS-49, όπου είχαν τοποθετηθεί εξαρχής. Και αυτή δεν ήταν η μόνη έκπληξη, καθώς, ως επί το πλείστον, το DNA το οποίο διεσώθη ήταν ήταν σε θέση ακόμα να μεταφέρει γενετική πληροφορία.

«Αυτή η μελέτη παρέχει πειραματικές αποδείξεις ότι η γενετική πληροφορία του DNA είναι στην ουσία ικανή να επιβιώσει των ακραίων συνθηκών του Διαστήματος και της επανεισόδου στην πυκνή ατμόσφαιρα της Γης» αναφέρει ο επικεφαλής της μελέτης, καθηγητής Όλιβερ Ούλριχ, του Ινστιτούτου Ανατομίας του Πανεπιστημίου.

Το πείραμα, υπό την ονομασία DARE (DNA atmospheric re-entry experiment), προέκυψε από μία αυθόρμητη ιδέα: η Dr. Κόρα Θιλ και ο καθηγητής Ούλριχ διεξήγαγαν πειράματα στην αποστολή TEXUS-49, μελετώντας την επιρροή της βαρύτητας στην «έκφραση» των γονιδίων στα ανθρώπινα κύτταρα. Κατά τη διάρκεια των προετοιμασιών των αποστολών, άρχισαν να αναρωτιούνται εάν το εξωτερικό του πυραύλου θα προσφερόταν για τεστ σταθερότητας πάνω στις αποκαλούμενες «βιοϋπογραφές»: όπως εξηγεί η Dr. Θιλ, πρόκειται για μόρια τα οποία «μπορούν να αποδείξουν την ύπαρξη ζωής εκτός Γης, στο παρελθόν ή το παρόν».

Όπως σημειώνει η ερευνήτρια, δεν αναμένονταν τα αποτελέσματα τα οποία προέκυψαν από το πείραμα. «Ήταν έκπληξη που βρήκαμε τόσο πολύ ακέραιο και λειτουργικά ενεργό DNA» αναφέρει σχετικά. Η μελέτη αποκαλύπτει πως οι γενετικές πληροφορίες από το DNA μπορούν πρακτικά να αντέξουν στις πιο ακραίες συνθήκες. Αρκετοί επιστήμονες πιστεύουν ότι θα ήταν δυνατόν να φτάσει στη Γη DNA από το εξώτερο Διάστημα, καθώς η Γη δεν είναι «μονωμένη»: για παράδειγμα, DNA θα μπορούσε να καταφθάσει μέσω σκόνης και μετεωριτών. Επίσης, άλλο ένα συμπέρασμα από την έρευνα είναι ότι απαιτείται ιδιαίτερη μέριμνα όσον αφορά στην απολύμανση των διαστημικών σκαφών.