ΚΟΙΝΩΝΙΑ
09/11/2015 09:28 EET | Updated 09/11/2015 09:30 EET

Βιβλίο της Γ' Λυκείου θέλει τις γυναίκες «να υποτάσσονται στους άντρες» και χαρακτηρίζει δολοφόνους όσες κάνουν άμβλωση

ebooks.edu.gr

Αναχρονιστικές αντιλήψεις σχετικά με τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία αλλά και σε ό,τι αφορά τη σχέση της με τον σύντροφό της αλλά και με το σώμα της παρουσιάζει το διδάσκει τους μαθητές βιβλίο Θρησκευτικών της Γ' Λυκείου με τίτλο «Θέματα Χριστιανικής Ηθικής» το οποίο φυσικά είναι εγκεκριμένο από το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής του Υπουργείου Παιδείας.

Συγκεκριμένα σε ότι αφορά τη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό οι συγγραφείς φαίνεται να κάνουν έναν σαφή διαχωρισμό μεταξύ ανδρών και γυναικών ενώ σε ό,τι αφορά την μεταξύ τους σχέση στη σελίδα 86 και στο κεφάλαιο Γ: Η βιολογική διάσταση στη ζωή του ανθρώπου, επιλέγουν να παραθέσουν ένα «αποστολικό ανάγνωσμα της Ακολουθίας του Γάμου (Eφεσ. 5:20-33)» στο οποίο περιγράφεται μια μάλλον ξεπερασμένη και απορριπτέα στις μέρες μας θέση: «...Να υποτάσσεστε ο ένας στον άλλο με φόβο. Οι γυναίκες να υποτάσσονται στους άντρες τους όπως στον Κύριο. Γιατί ο άνδρας είναι ο αρχηγός της γυναίκας όπως κι ο Χριστός είναι ο αρχηγός της Εκκλησίας» και λίγο πιο κάτω: «Όπως όμως η Εκκλησία υποτάσσεται στο Χριστό, έτσι και οι γυναίκες πρέπει σε όλα να υποτάσσονται στους άντρες τους».

gynaikes

Ζοφερή όμως είναι η εικόνα που «περνούν» οι συγγραφείς στο Κεφάλαιο Δ': Συνειδησιακά προβλήματα στη ζωή του Χριστιανισμού και στην ενότητα «Άρνηση και υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής (αυτοκτονία-αυτοθυσία-ευθανασία-άμβλωση) καθώς για το θέμα της άμβλωσης έχει επιλεγεί η παράθεση ενός σκληρού αποσπάσματος της Επιστολής 188 του Μ.Βασίλειου: «...αυτές λοιπόν που δίνουν φάρμακα για τα αμβλωμένα έμβρυα είναι και οι ίδιες φονεύτριες και αυτές που δέχονται τα δηλητήρια που σκοτώνουν τα έμβρυα...εδώ εκδικείται όχι μόνο το παιδί που θα γεννιόταν αλλά και ο ίδιος που σκέφτεται να κάνει κακό στον εαυτό του, διότι συνήθως πεθαίνουν οι γυναίκες σε αυτές τις ενέργειες. Σ' αυτό προστίθεται και η καταστροφή του εμβρύου, άλλος φόνος, κατά το επινόημα αυτών που τα τολμούν αυτά».

amvlosi

Σε άλλα σημεία βέβαια του κεφαλαίου- αφού πάντα ξεκαθαρίζεται πως η άμβλωση ισοδυναμεί με φόνο- καταβάλλεται μια προσπάθεια «στρογγυλέματος» της σκληρής γλώσσας που χρησιμοποιείται σε ό,τι αφορά τη θέση της Εκκλησίας.

Σε κάθε περίπτωση όμως οι επιλογές παράθεσης αυτών των κειμένων που περιέχουν βαρύτατους και ζοφερούς χαρακτηρισμούς που γράφτηκαν από ανθρώπους μιας τελείως διαφορετικής εποχής που όσο και εάν αποτελούν σεβαστούς Πατέρες της Εκκλησίας δεν μπορούν και δεν πρέπει να καθορίζουν τη ζωή στον 21ο αιώνα.