ΕΙΔΗΣΕΙΣ
08/03/2016 06:34 EET | Updated 08/03/2016 06:34 EET

Η επιστήμη ανακάλυψε τη «ρίζα του κακού». Βρίσκεται στον εγκέφαλό μας και ευθύνεται για την επιθετική συμπεριφορά

Είναι αυτό το σημείο του εγκεφάλου που ενεργοποιείται όταν η επιθετική συμπεριφορά είναι στο τσακ να εκδηλωθεί. Και οι επιστήμονες ανακάλυψαν σε ποιο σημείο βρίσκεται.

Το τμήμα του εγκεφάλου που ενεργοποιείται πριν από μια επιθετική συμπεριφορά βρίσκεται στο κάτω μέρος του μεσοκοιλιακού υποθάλαμου.

Σύμφωνα με την Telegraph οι επιστήμονες αδημονούσαν να βρουν εάν οι κακές προθέσεις μπορούσαν να βρίσκονται στον εγκέφαλο πριν οποιαδήποτε πράξη βίας ή επιθετικότητας εκδηλωθεί. Βρήκαν λοιπόν ότι ένα συγκεκριμένο σημείο του υποθαλάμου -του σημείου που ελέγχει την θερμοκρασία του σώματος, την πείνα και τον ύπνο- ενεργοποιείται λίγο πριν την επίθεση.

«Θα πρέπει να μελετηθεί περαιτέρω καθώς μελλοντικές ενέργειες θα πρέπει να εστιάσουν στην πρόληψη συμπεριφορών όπως το bullying ή οι σεξουαλικές επιθέσεις», δήλωσε ο δρ Νταγιού Λινκ, από το πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, που διεξήχθη η έρευνα.

Το σημείο αυτό είναι γνωστό ως πλαγιοκοιλιακό μέρος του μεσοκοιλιακού υποθάλαμου ή VMHvl και βρίσκεται στο κάτω μέρος του υποθαλάμου, στο κέντρο του εγκεφάλου. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι τα ευρήματά τους θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην παρασκευή φαρμάκων που θα βοηθούν τους ανθρώπους να ελέγχουν επιθετικές συμπεριφορές, χωρίς να απαιτούνται μέτρα όπως ο περιορισμός ή η καταστολή. Μπορεί ακόμα να είναι πιθανό να παρακολουθείται συνεχώς η δραστηριότητα του εγκεφάλου, ώστε να ενημερώνονται οι ερευνητές πριν την εκδήλωση της επιθετικής συμπεριφοράς.

Βέβαια όλα αυτά μπορεί να είναι αμφιλεγόμενα καθώς τα όποια φάρμακα που μπορεί να μπλοκάρουν επιθετική συμπεριφορά ή να ελέγχουν τον εγκέφαλο μπορεί να ειδωθούν από κάποιους ως προσπάθεια περιορισμού της ελεύθερης βούλησης, εγείροντας ηθικά ζητήματα.

Η έρευνα διεξήχθη σε ποντίκια, όπου τα αρσενικά εκπαιδεύονταν να επιτίθενται σε άλλα αρσενικά, αλλά πιο αδύναμα και καταγράφηκε πόσο επιθετικά προσπαθούσαν να φτάσουν το άλλο ποντίκι και να του επιτεθούν.

Μια μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για τη μέτρηση της επιθετικότητας, ήταν να μετρήσουν πόσες φορές προσπάθησε το κάθε ποντίκι να φτάσει τον στόχο του, μέσα από μικρές τρύπες που οδήγησαν στο άλλο ποντίκι.

Τα ποντίκια έφεραν ανιχνευτές που μετρούσαν τη νευρική δραστηριότητα πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την επίθεση. Έτσι βρέθηκε ότι η δραστηριότητα των νευρικών κυττάρων στον VMHvl κορυφωνόταν λίγο πριν τη στιγμή που τα ποντίκια άρχιζαν να περνάνε από τις τρύπες, δηλαδή πριν ακόμη το επιθετικό ποντίκι να μπορεί να δει ή να μυρίσει τον στόχο τους.

Sponsored Post