ΚΟΙΝΩΝΙΑ
26/07/2016 07:20 EEST | Updated 26/07/2016 07:20 EEST

Τραγωδία HELIOS: Η συγκινητική επιστολή ενός άνδρα που έχασε την οικογένειά του προς τον Νίκο Αναστασιάδη

ASSOCIATED PRESS
Police officers walk behind the tail of the crashed Cypriot Helios plane on a hillside in Grammatiko, 40 kilometers (25 miles) north of Athens, Greece on Monday, Aug. 22, 2005. A Cypriot airliner that crashed on Aug. 14, killing all 121 people on board, suffered loss of cabin pressure and ran out of fuel before slamming into a mountain near Athens, a preliminary report found, according to state television. The findings were presented to the transport ministry by chief investigator Akrivos Tsolakis, following the analysis of flight recorders and autopsies on all 118 bodies recovered from the site. (AP Photo/Petros Giannakouris)

Επιστολή στον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη, απέστειλε ένας νέος άνδρας που πριν από περίπουμια δεκαετία έχασε όλα τα μέλη της οικογένειάς του στη συντριβή του αεροσκάφους της εταιρείας HELIOS στο Γραμματικό.

Όπως αναφέρει το Chnews, o Ανδρέας Ευριπίδου ήταν 19 ετών όταν σημειώθηκε η τραγωδία. Εκτελούσε ακόμα τα στρατιωτικά του καθήκοντα και γι' αυτό δεν είχε ακολουθήσει τα υπόλοιπα τέσσερα μέλη της οικογενείας του στο μοιραίο ταξίδι.

Στην επιστολή του, ο ίδιος περιγράφει τη βαθιά θλίψη που νιώθει τα τελευταία 11 χρόνια λόγω της απώλειας των μελών της οικογενείας του, η οποία ενισχύεται λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει. Όπως ο ίδιος λέει, στέλνει αυτή την επιστολή ζητώντας βοήθεια.

Η επιστολή του κ. Ευρυπίδου:

«Εξοχότατε Κε Πρόεδρε,

Ονομάζομαι Αντρέας Ευριπίδου, είμαι ένα από τα ορφανά της Ηelios. Το ξέρω ότι σας φαίνομαι άγνωστος γιατί κρυβόμουν για σχεδόν 11 βασανιστικά, με την σημασία της λέξεως, χρόνια ειδικά τα τελευταία χρόνια όπου ζω στη κατάθλιψη και την μιζέρια. Γιατί κάποια γεγονότα ούτε το ανθρώπινο μυαλό δεν μπορεί να τα συλλάβει.

Είχα χάσει τότε του γονείς μου αλλά και της δυο μικρότερες αδερφούλες μου, είχε ξεκληριστεί ολόκληρη η οικογένεια μου μένοντας μόνος. Πάντα προσπαθούσα να αποφεύγω την δημοσιότητα γιατί δεν ήθελα να με βλέπει ο κόσμος με λύπηση και μετά από 11 χρόνια κάνω το αντίθετο γιατί δεν υπάρχει άλλος δρόμος για εμένα κάθε άνθρωπος έχει τα όρια του, ήθελα απλά να ζήσω σαν άνθρωπος και αυτό το στερούμαι. Έχουν περάσει τα χρόνια και ακόμη προσπαθώ με κάθε τρόπο να σταθώ στα πόδια μου και να καταφέρω να ζήσω φυσιολογικά σαν όλους εσάς.

Μου έχετε πάρει όλα τα λεφτά ότι είχα και δεν είχα και όταν εννοώ όλα, όλα ανεξαιρέτως. Με έχετε φέρει και πάλι στο μηδέν.

Έχω καταντήσει τα τελευταία χρόνια κε Πρόεδρε, κατά καιρούς, να είμαι χωρίς ρεύμα χωρίς νερό και να κινδυνεύω με νευρική ανορεξία.

Σας στέλνω όλους ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ, διπλοσυστημένες και μέσω email, ζητώντας βοήθεια και με λίγα λόγια να με αγνοείτε όλοι σας.

Κε πρόεδρε δεν έχω οικογένεια από πίσω μου να με στηρίξει η να μου δώσει κάτι που έχω ανάγκη, είμαι ο μοναδικός ΕΠΙΖΩΝ από την οικογένεια μου.

Για να σας δώσω να καταλάβετε πως νιώθω απλά φανταστείτε να έρθετε στη θέση μου για λίγο. Σε μια ημέρα χάνεται όλη η οικογένεια σας, μένετε μόνος και απροστάτευτος, χωρίς δουλειά, χωρίς λεφτά και χωρίς την οικογενειακή θαλπωρή.

Η ιδέα μόνο ανατριχιάζει!

Σε αυτό τον τρομακτικό κόσμο εγώ ζω. Και τώρα έχω φτάσει σε κάποια ηλικία όπου θα ήθελα να προχωρήσω με τη ζωή μου. Να παντρευτώ να δημιουργήσω οικογένεια όπου πιστεύω εκεί θα είναι η πραγματική μου γιατρειά στο να μπορέσω να ξαναβρώ την ευτυχία μου και να βρω λίγη παρηγοριά αλλά δεν μπορώ να τα κάνω λόγω οικονομικών κε Πρόεδρε. Θα ήθελα το σπίτι μου κε Πρόεδρε να ξαναγεμίσει χαρά και ευτυχία.

Αντί αυτού κινδυνεύω να τα χάσω και αυτά που μου έχουν αφήσει. Αγωνίζομαι πραγματικά να επιβιώσω σε ένα υπερβολικά σκληρό κόσμο και ένα κράτος το οποίο δεν νοιάζεται.

Στην κηδεία κε Πρόεδρε ήσασταν εκεί και δεν θα ξεχάσω που μου είχατε πει ¨Ανδρέα είσαι δυνατός στάσου στα πόδια σου γερός και δυνατός¨, τα πόδια μου όμως άρχισαν και λυγίζουν κε Πρόεδρε πραγματικά.

Διατελώ μετά τιμής,

Ανδρέας »