Κανείς μα κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως το 2016 ήταν μια εύκολη χρονιά. Το αντίθετο θα ήταν μάλλον πιο ακριβές. Μην νομίζετε όμως πως ο χρόνος που φεύγει ήταν ο «χειρότερος» όπως πολλοί βιάζεστε να δηλώσετε. Γιατί ναι υπήρξαν χρονιές πολύ πιο «θανατηφόρες» και δύσκολες.
Πολύ πρόχειρα μπορούμε να θυμηθούμε από τα μαθήματα παγκόσμιας ιστορίας τουλάχιστον 7:
Advertisement
Advertisement
Το 1347 χρονιά που εκδηλώθηκε ο Μαύρος Θάνατος, η μεγάλη επιδημία πανούκλας που τα επόμενα χρόνια σάρωσε την Ευρώπη, παίρνοντας τη ζωή περίπου 20 με 25 εκατ. ανθρώπων. Μόνο στην Αγγλία για παράδειγμα υπολογίζεται πως αφανίστηκε ο μισθός πληθυσμός, περίπου 1,5εκατ. ανθρώπων ενώ μόνο στην Αγγλία αφάνισε τον μισό πληθυσμό.
Το 1492 για πολλούς είναι μια ένδοξη χρονιά αφού ο Χριστόφορος Κολόμβος πάτησε το πόδι του στην Αμερική αλλάζοντας για πάντα τον κόσμο. Ήταν όμως και η χρονιά που σήμανε την αρχή του τέλους την συντριπτική πλειοψηφία των ιθαγενών της ηπείρου. Υπολογίζεται πως το 80% με 90% των αυτοχθόνων πέθανε εξαιτίας των ασθενειών που μετέφεραν οι ευρωπαίοι κατακτητές και φυσικά ακολούθησε η απάνθρωπη εκμετάλλευση και η καταδίωξη τους.
Το 1919 η επιδημία «ισπανικής γρίπης» που κάνει ήδη την εμφάνισή της από το 1918 ήταν στην κορύφωσή της. Μέσα σε τρία χρόνια προσβλήθηκαν 500 εκατ. άνθρωποι και έχασαν τη ζωή τους 50 με 100 εκατ.
Tην ίδια χρονιά και μόλις έξι μήνες μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου η Γερμανία αναγκάστηκε να υπογράψει τη Συνθήκη των Βερσαλλιών. Στο άρθρο 231, γνωστό και ως “Ρήτρα Ενοχής” αναγνωρίζεται ρητά η ευθύνη που φέρει η Γερμανία για τον πόλεμο και ζητείται αποζημίωση εκατομμυρίων λιρών ως πολεμική αποζημίωση. Η χώρα βυθίζεται ύφεση. Πολλοί ιστορικοί αναγνωρίζουν σε αυτή το άρθρο της Συνθήκης έναν από τους ισχυρότερους λόγους που οδήγησαν στην άνοδο του Αδόλφου Χίλτερ στην εξουσία αφού τη χρησιμοποίησε ως επιχείρημα στη ρητορική του περί απειλής κατά του γερμανικού έθνους.
Το 1933 ήταν η χειρότερη χρονιά της περιόδου που σήμερα αποκαλούμε Μεγάλη Ύφεση. Ένας στους τέσσερις ανθρώπους ήταν άνεργοι. Την ίδια χρονιά ο Αδόλφος Χίτλερ έγινε Καγκελάριος της Γερμανίας και άνοιξε το πρώτο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Νταχάου. Η συνέχεια γνωστή.
Το 1942 η Γερμανία προελαύνει ακόμη επί σοβιετικού εδάφους ενώ οι Ιάπωνες ανοίγουν πόλεμο με τις δυτικές αυτοκρατορίες της Ασίας. Μια μόνο από τις άμεσες συνέπειες είναι ο εγκλεισμός εκατοντάδων χιλιάδων ιαπωνο-αμερικανών πολιτών.
Το 1994 είναι η χρονιά της μεγάλης Γενοκτονίας στη Ρουάντα. Εκτιμάται πως 800.000 κάτοικοι της χώρας, κυρίως της φυλής Τούτσι, δολοφονήθηκαν μέσα σε μόλις 100 ημέρες. Κατά κύριο λόγοι οι εκτελεστές ήταν της φυλής Χούτου.
Το 2001 στις 11 Σεπτεμβρίου δύο επιβατηγά αεροσκάφη καρφώνονται στους Δίδυμους Πύργους του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου της Νέας Υόρκης. Σκοτώνονται περί τα 3.000 άτομα ενώ η πράξη αυτή της Αλ Κάιντα- σηματοδοτεί την αρχή αυτού που στις ΗΠΑ αποκάλεσαν «πόλεμο κατά του τρόμου». Εκτός από τον πόλεμο στο Αφγανιστάν που ακολούθησε, υιοθετήθηκε και μια σειρά από πολιτικές με «τρομονόμους» που καταπατούν κεκτημένα, όπως πιστεύαμε, ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες. Ο κόσμος, όπως πολλοί ίσως δικαίως υποστηρίζουν, άλλαξε για πάντα.
Στραβελάκης- Παπακωστοπούλου: Σχέσεις στα άκρα- τεράστια ένταση στο πλατό το πρωί της Παρασκευής
Νίκος Συρίγος: Οριστικά εκτός MEGA- η επίσημη ανακοίνωση της εταιρείας παραγωγής
Κρις Τζένερ: Η απίστευτη αισθητική επέμβαση που έκανε η μητέρα της Κιμ Καρντάσιαν
Η Massimo Dutti παρουσιάζει το νέο της κατάστημα στο Golden Hall
Γιώργος Νταλάρας και Δημήτρης Πλατανιάς σε μια ξεχωριστή συναυλία για τα 30 χρόνια του Μαζί για το Παιδί
Dress watches: Τα κομψά, διαχρονικά ρολόγια επιστρέφουν στο προσκήνιο
Ένα δωμάτιο την ημέρα: Το απλό κόλπο για ένα καθαρό σπίτι χωρίς εξαντλητικές δουλειές
7 χρονιές που ήταν χειρότερες (και πιο θανατηφόρες) από το 2016
Κανείς μα κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως το 2016 ήταν μια εύκολη χρονιά. Το αντίθετο θα ήταν μάλλον πιο ακριβές. Μην νομίζετε όμως πως ο χρόνος που φεύγει ήταν ο «χειρότερος» όπως πολλοί βιάζεστε να δηλώσετε. Γιατί ναι υπήρξαν χρονιές πολύ πιο «θανατηφόρες» και δύσκολες.
Πολύ πρόχειρα μπορούμε να θυμηθούμε από τα μαθήματα παγκόσμιας ιστορίας τουλάχιστον 7:
Το 1347 χρονιά που εκδηλώθηκε ο Μαύρος Θάνατος, η μεγάλη επιδημία πανούκλας που τα επόμενα χρόνια σάρωσε την Ευρώπη, παίρνοντας τη ζωή περίπου 20 με 25 εκατ. ανθρώπων. Μόνο στην Αγγλία για παράδειγμα υπολογίζεται πως αφανίστηκε ο μισθός πληθυσμός, περίπου 1,5εκατ. ανθρώπων ενώ μόνο στην Αγγλία αφάνισε τον μισό πληθυσμό.
Το 1492 για πολλούς είναι μια ένδοξη χρονιά αφού ο Χριστόφορος Κολόμβος πάτησε το πόδι του στην Αμερική αλλάζοντας για πάντα τον κόσμο. Ήταν όμως και η χρονιά που σήμανε την αρχή του τέλους την συντριπτική πλειοψηφία των ιθαγενών της ηπείρου. Υπολογίζεται πως το 80% με 90% των αυτοχθόνων πέθανε εξαιτίας των ασθενειών που μετέφεραν οι ευρωπαίοι κατακτητές και φυσικά ακολούθησε η απάνθρωπη εκμετάλλευση και η καταδίωξη τους.
Το 1919 η επιδημία «ισπανικής γρίπης» που κάνει ήδη την εμφάνισή της από το 1918 ήταν στην κορύφωσή της. Μέσα σε τρία χρόνια προσβλήθηκαν 500 εκατ. άνθρωποι και έχασαν τη ζωή τους 50 με 100 εκατ.
Tην ίδια χρονιά και μόλις έξι μήνες μετά το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου η Γερμανία αναγκάστηκε να υπογράψει τη Συνθήκη των Βερσαλλιών. Στο άρθρο 231, γνωστό και ως “Ρήτρα Ενοχής” αναγνωρίζεται ρητά η ευθύνη που φέρει η Γερμανία για τον πόλεμο και ζητείται αποζημίωση εκατομμυρίων λιρών ως πολεμική αποζημίωση. Η χώρα βυθίζεται ύφεση. Πολλοί ιστορικοί αναγνωρίζουν σε αυτή το άρθρο της Συνθήκης έναν από τους ισχυρότερους λόγους που οδήγησαν στην άνοδο του Αδόλφου Χίλτερ στην εξουσία αφού τη χρησιμοποίησε ως επιχείρημα στη ρητορική του περί απειλής κατά του γερμανικού έθνους.
Το 1933 ήταν η χειρότερη χρονιά της περιόδου που σήμερα αποκαλούμε Μεγάλη Ύφεση. Ένας στους τέσσερις ανθρώπους ήταν άνεργοι. Την ίδια χρονιά ο Αδόλφος Χίτλερ έγινε Καγκελάριος της Γερμανίας και άνοιξε το πρώτο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Νταχάου. Η συνέχεια γνωστή.
Το 1942 η Γερμανία προελαύνει ακόμη επί σοβιετικού εδάφους ενώ οι Ιάπωνες ανοίγουν πόλεμο με τις δυτικές αυτοκρατορίες της Ασίας. Μια μόνο από τις άμεσες συνέπειες είναι ο εγκλεισμός εκατοντάδων χιλιάδων ιαπωνο-αμερικανών πολιτών.
Το 1994 είναι η χρονιά της μεγάλης Γενοκτονίας στη Ρουάντα. Εκτιμάται πως 800.000 κάτοικοι της χώρας, κυρίως της φυλής Τούτσι, δολοφονήθηκαν μέσα σε μόλις 100 ημέρες. Κατά κύριο λόγοι οι εκτελεστές ήταν της φυλής Χούτου.
Το 2001 στις 11 Σεπτεμβρίου δύο επιβατηγά αεροσκάφη καρφώνονται στους Δίδυμους Πύργους του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου της Νέας Υόρκης. Σκοτώνονται περί τα 3.000 άτομα ενώ η πράξη αυτή της Αλ Κάιντα- σηματοδοτεί την αρχή αυτού που στις ΗΠΑ αποκάλεσαν «πόλεμο κατά του τρόμου». Εκτός από τον πόλεμο στο Αφγανιστάν που ακολούθησε, υιοθετήθηκε και μια σειρά από πολιτικές με «τρομονόμους» που καταπατούν κεκτημένα, όπως πιστεύαμε, ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες. Ο κόσμος, όπως πολλοί ίσως δικαίως υποστηρίζουν, άλλαξε για πάντα.