ΔΙΕΘΝΕΣ
15/01/2017 12:30 EET | Updated 15/01/2017 12:51 EET

Το πιο «παγωμένο χωριό» του πλανήτη. Η θερμοκρασία του αγγίζει τους - 71 βαθμούς Κελσίου

Maxim Shemetov / Reuters
A general view of the village of Tomtor in the Oymyakon valley, in the Republic of Sakha, northeast Russia, January 28, 2013. The coldest temperatures in the northern hemisphere have been recorded in Sakha, the location of the Oymyakon valley, where according to the United Kingdom Met Office a temperature of -67.8 degrees Celsius (-90 degrees Fahrenheit) was registered in 1933 - the coldest on record in the northern hemisphere since the beginning of the 20th century. Yet despite the harsh climate, people live in the valley, and the area is equipped with schools, a post office, a bank, and even an airport runway (albeit open only in the summer). Picture taken January 28, 2013. REUTERS/Maxim Shemetov (RUSSIA - Tags: SOCIETY CITYSCAPE ENVIRONMENT) ATTENTION EDITORS: PICTURE 9 OF 27 FOR PACKAGE 'THE POLE OF COLD' SEARCH 'MAXIM COLD' FOR ALL IMAGES

Αν μία από τις περασμένες μέρες είπατε σε κάποιον γνωστό σας «θα πεθάνω από το κρύο» τότε σίγουρα δεν έχετε επισκεφτεί ποτέ το ρωσικό χωριό Oymyakon.

Με τη μέση θερμοκρασία για τον Ιανουάριο να αγγίζει τους - 50 βαθμούς Κελσίου, δεν προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι το συγκεκριμένο χωριό αποτελεί τον πιο παγωμένο οικισμό στον κόσμο, όπως αναφέρει η Daily Mail.

Γνωστό κι ως ο «Ψυχρός Πόλος» οι πιο χαμηλή θερμοκρασία έχει χτυπήσει τους -71.2 βαθμούς Κελσίου. Αυτή είναι και η πιο χαμηλή θερμοκρασία για οποιαδήποτε μόνιμα κατοικήσιμη τοποθεσία στη Γη και αποτελεί επίσης τη χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί στο Βόρειο Ημισφαίριο.

Το συγκεκριμένο χωριό, αποτελούσε το «σπίτι» για περίπου 500 άτομα και στις δεκαετίες του 1920 και του 1930 ήταν η καθιερωμένη στάση για τους εκτροφείς ταράνδων που πότιζαν τα κοπάδια τους στη γνωστή ιαματική του πηγή.

Αλλά η σοβιετική κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να διευθετήσει τις κινήσεις των νομαδικών πληθυσμών, θεωρώντας ότι με την τότε υπάρχουσα κατάσταση ήταν δύσκολο να τους ελέγξει τεχνολογικά και πολιτιστικά έκανε το συγκεκριμένο μέρος μόνιμη αποικία.

Κατά έναν ειρωνικό τρόπο το «Oymyakon» σημαίνει «παγωμένο νερό» και η συγκεκριμένη ονομασία προέκυψε από μία κοντινή θερμή πηγή που υπάρχει στο χωριό.

Τα περισσότερα σπίτια στο Oymyakon εξακολουθούν να καίνε άνθρακα και ξύλα για τη θέρμανσή τους και προσπαθούν να απολαύσουν μερικές από τις σύγχρονες ανέσεις. Εκεί δεν φυτρώνει τίποτα και οι άνθρωποι τρώνε κρέας ταράνδου και αλόγου.

Ένα κατάστημα παρέχει τα βασικά προϊόντα καλύπτοντας τις βασικές καθημερινές ανάγκες των κατοίκων και οι ντόπιοι εργάζονται ως κτηνοτρόφοι ταράνδων, κυνηγοί και ψαράδες.

Οι γιατροί λένε πως ο λόγος που οι ντόπιοι δεν πάσχουν από υποσιτισμό είναι ότι τα ζώα τους παρέχουν γάλα το οποίο είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά.

Φυσικά, όπως είναι αναμενόμενο, οι κάτοικοι του Oymyakon έχουν σκληραγωγηθεί ζώντας μονίμως υπό αυτές τις καιρικές συνθήκες, σε αντίθεση με άλλες χώρες, όπου μία χιονόπτωση προκαλεί πολλές αναταραχές. Μέχρι και το μοναδικό σχολείο που λειτουργεί στο Oymyakon κλείνει μόνο όταν οι θερμοκρασίες πέσουν κάτω από τους - 52 βαθμούς Κελσίου.

Οι κάτοικοι του παγωμένου ρωσικού χωριού έρχονται αντιμέτωποι με καθημερινά προβλήματα που δυσχεραίνουν την διαβίωσή τους. Ένα από τα πιο βασικά ζητήματα είναι αυτό της επικοινωνίας. Ακόμη κι αν υπήρχε κάλυψη δικτύου κινητής τηλεφωνίας, τα κινητά τους τηλέφωνα δεν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν σε τέτοιες συνθήκες ψύχους.

Παρά τους τρομερούς χειμώνες, τον Ιούνιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο οι θερμοκρασίες άνω των 30 βαθμών Κελσίου δεν είναι κάτι το ασυνήθιστο.

Oymyakon