ΔΙΕΘΝΕΣ
25/07/2017 11:53 EEST | Updated 25/07/2017 11:54 EEST

Πώς το «παγωμένο ζευγάρι» στις Άλπεις έμεινε μουμιοποιημένο για 75 χρόνια

Denis Balibouse / Reuters
The Matterhorn mountain is pictured in Zermatt, Switzerland, March 15, 2015. The remains of two young Japanese climbers missing on the Matterhorn mountain since a 1970 snow storm in the Swiss Alps have been identified through DNA testing of their relatives, police said on Thursday. Human bones spotted by a climber last September on a shrinking glacier at an altitude of 2,800 meters were sent to the medical examiner for identification, cantonal (state) police in the Valais said. Picture taken March 15, 2015. REUTERS/Denis Balibouse

Την περασμένη εβδομάδα στην περιοχή του Valais στις Άλπεις εντοπίστηκαν από τις Αρχές οι σοροί ενός ζευγαριού Ελβετών που είχαν εξαφανιστεί πριν από 75 ολόκληρα χρόνια. Οι Marcelin και Francine Dumoulin, γονείς 7 παιδιών από την Ελβετία, πήγαν να ταΐσουν τις αγελάδες τους κάπου στην περιοχή το 1942 κι έκτοτε εξαφανίστηκαν, χωρίς ποτέ τα παιδιά και οι δικοί τους άνθρωποι να σταματήσουν να τους αναζητούν. Τα πτώματα βρέθηκαν το ένα δίπλα στο άλλο.

Το ερώτημα που προκύπτει και που μελετούν οι Αρχές είναι πώς τα άψυχα κορμιά του άτυχου ζευγαριού κατάφεραν να διατηρηθούν στον πάγο σε άριστη κατάσταση.

«Πιθανότατα το ζευγάρι εγκλωβίστηκε σε μια χιονοστιβάδα από την οποία δεν κατόρθωσε να γλιτώσει. Το νερό που είχαν στο σώμα τους κατά πάσα πιθανότητα πάγωσε με τη σειρά του και ως εκ τούτου οι ιστοί του δέρματος τους άντεξαν στο χρόνο», σχολιάζει ο Dan Fisher, καθηγητής Περιβαλλοντικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Michigan.

Όπως εξηγεί στη συνέχεια, ο ιστός του ανθρώπινου δέρματος εξαρχής διαθέτει μεγάλη ποσότητα νερού, ωστόσο υπό συγκεκριμένες συνθήκες - όταν επικρατεί ψύχος και στην ατμόσφαιρα οι υδρατμοί βρίσκονται σε χαμηλή περιεκτικότητα- οι παγωμένοι κρύσταλλοι των ιστών μπορούν να μεταβάλλουν τη στέρεη μορφή τους. Είναι κάτι σαν τη διαδικασία της εξάχνωσης, σύμφωνα με την οποία ένα στέρεο αντικείμενο μπορεί να μετατραπεί απευθείας σε αέριο. «Με άλλα λόγια ο ιστός στέγνωσε», διευκρινίζει ο Fisher.

Παράλληλα, το ψυχρό κλίμα παρεμπόδισε το έργο των βακτηρίων αλλά και των μυκητών που θα διασπούσαν τον ανθρώπινο ιστό και ως εκ τούτου τα σώματα δεν αλλοιώθηκαν. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε και το γεγονός πως ο παγετώνας Tsanfleuron παραμένει σχετικά σταθερός, παρόλο που οι περισσότεροι κινούνται, λιώνουν, χάνονται, σημειώνει ο Martin Callanan, αναπληρωτής καθηγητής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Επιστημών και Τεχνολογίας στη Νορβηγία.

Το 2003 είκοσι περίπου μίλια μακριά από τον παγετώνα εντοπίστηκαν επίσης αναλλοίωτα νομίσματα, δέρματα ζώου, ένα ξύλινο μπολ και ένα τόξο από βέλη. Τα ευρήματα χρονολογούνται από τα μεσαιωνικά χρόνια. Ο Callanan υπογραμμίζει πως τα τελευταία χρόνια έχουν πραγματοποιηθεί διάφορες τέτοιες ανακαλύψεις άθικτων αντικειμένων, κάτι το οποίο μάλλον οφείλεται στην υπερθέρμανση του πλανήτη. Σύμφωνα με τις μελέτες των επιστημόνων, οι παγκόσμιες θερμοκρασίες το 2014, το 2015 και το 2016 καταγράφουν ρεκόρ υψηλών θερμοκρασιών, από το 1880 που ξεκίνησε η σχετική μέτρηση για τον πλανήτη.

Υπενθυμίζεται πως η οικογένεια του άτυχου ζευγαριού δεν σταμάτησε ποτέ να αναζητά τους συγγενείς της, ενώ μετά την εξαφάνιση τα παιδιά μοιράστηκαν σε διάφορες οικογένειες.