Πατρίδα των απόντων
Χρ.Μπράβος, γενέθλιος τόπος
Μετά τη δημοσιοποίηση των πραγματικά ηρώων της Αντίστασης και της ιδεολογικής πίστης, που εκτελέστηκαν την 1η Μάη 1944 στην Καισαριανή και τους οποίους ΟΛΟΙ οι έλληνες οφείλουν να τιμούν, το πολιτικό σύστημα «πήρε μπρος …προς τα πίσω».
Άρχισαν οι πλειοδοσίες, οι μειοδοσίες, οι βανδαλισμοί, οι διαξιφισμοί, οι παρα-δηλώσεις, οι rebranding διεκδικήσεις.
Γνωρίζουμε πλέον ποιοί ήσαν οι πατριώτες και ποιοί οι δοσίλογοι.Το θέμα είναι ν’αποδώσουμε τιμή στους πρώτους, μιάς και οι δεύτεροι έχουν γλυτώσει την ατίμωση.
Μπροστά στο θάνατο των συνανθρώπων μας, που δεν λύγισαν ποτέ, αντί να μονιάσουμε με δέος και θαυμασμό, άλλοι «οικειοποιούνται» αλλότρια κλέη κι άλλοι μιζεριάζουν.
Οι εκτελεσθέντες ανήκουν στην Ιστορία της Ελλάδας και η Ιστορία της Ελλάδας δεν ανήκει σε κάποιον ειδικά κι αποκλειστικά, αλλά σε όλες τις γενιές [παρούσες και μελλοντικές].
Γιατί αν το δούμε αλλιώς, τότε θα πρέπει κάθε ιστορική περίοδο να την πιστώνουμε ή να τη χρεώνουμε σ’έναν ηγέτη, σε μία κυβέρνηση, σ’ένα κόμμα και μετά να μετράμε ποιοί κέρδισαν στα σημεία [π.χ 50% ήρωες, 30% αδιάφοροι, 20% προδότες ή vice versa].
Προφανώς οι ιστορικοί οφείλουν να κατα-γράψουν με βάση αξιόπιστα τεκμήρια τα γεγονότα και να τα ερμηνεύσουν σύμφωνα με τα επιστημονικά δεδομένα.
Χώρα όμως δίχως ιστορικούς μύθους δεν μπορεί να εμπνεύσει τη νέα γενιά και οι εκτελεσθέντες αποτελούν «ζωντανό μύθο της Αντίστασης ενός λαού».
Τελεία και παύλα.
Τα υπόλοιπα ας μας διχάσουν και πάλι, αν πιστεύουμε ότι 82 χρόνια μετά, έτσι τους αποδίδουμε την οφειλόμενη τιμή και δόξα.
ΥΓ. Οι φωτογραφίες δεν απεικονίζουν μόνον τις ηρωικές μορφές των Ελλήνων κομμουνιστών και άλλων αγωνιστών, αλλά συμβολίζουν τους αγώνες ενός περήφανου λαού για Ελευθερία και Δημοκρατία.
ΥΓ2. Ελπίζω οι φωτογραφίες να κοσμούν τα βιβλία της Ιστορίας του σχολείου από δω και μπρος.
