Υπάρχουν ιστορίες που, αν τις έγραφε σεναριογράφος, θα έλεγες ότι το παρακάνει. Η ιστορία όμως της Εντίθ Πιάφ με την Ελλάδα είναι αληθινή και έχει μια εκπληκτική κυκλικότητα.
Τον Σεπτέμβριο του 1946, η 31χρονη Γαλλίδα τραγουδίστρια ήρθε στην Αθήνα και εμφανίστηκε στη σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη» του Rex. Εκεί γνώρισε τον 25χρονο Δημήτρη Χορν και τον ερωτεύτηκε παράφορα.
Ο Χορν δεν ανταποκρίθηκε στον έρωτά της.
Αλλά η Ελλάδα δεν είχε τελειώσει ακόμη με τη ζωή της Πιάφ.
Δεκαέξι χρόνια αργότερα, το «Μικρό Σπουργίτι» του Παρισιού θα παντρευόταν έναν άνδρα ελληνικής καταγωγής, τον Θεοφάνη Λαμπουκά — τον Τεό Σαραπό.
Η άφιξη που κατέγραψαν οι αθηναϊκές εφημερίδες
Η παρουσία της Πιάφ στην Αθήνα δεν πέρασε απαρατήρητη από τον Τύπο της εποχής.
Στις 14 Σεπτεμβρίου 1946 «ΤΑ ΝΕΑ» ανακοίνωναν την άφιξή της, χαρακτηρίζοντάς την «η διάσημος Γαλλίς ντιζέζ». Μάλιστα, στο δημοσίευμα το όνομά της είχε γραφτεί εκ παραδρομής «Πιάθ».
Την επόμενη ημέρα, 15 Σεπτεμβρίου, «ΤΟ ΒΗΜΑ» προανήγγειλε την εμφάνισή της για τις 18 Σεπτεμβρίου στο Rex, στη σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη».
Η συναυλία είχε και φιλανθρωπικό χαρακτήρα. Η «Ελευθερία», στις 18 Σεπτεμβρίου, ενημέρωνε ότι το σύνολο των εισπράξεων θα διατεθεί για ελληνικά και γαλλικά φιλανθρωπικά έργα στην Ελλάδα.
Το «Εμπρός» πρόσθετε ότι η συναυλία τελούσε υπό την προστασία της γαλλικής πρεσβείας και του τότε υπουργού Τύπου.
Ήταν, δηλαδή, ένα σημαντικό καλλιτεχνικό και κοσμικό γεγονός για τη μεταπολεμική Αθήνα.
«Μια ντιζέζ της… τσέπης» που γιγαντωνόταν πάνω στη σκηνή
Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το πώς περιέγραψαν «ΤΑ ΝΕΑ» την ίδια την Πιάφ.
Ο δημοσιογράφος Μιχάλης Κυριακίδης τη χαρακτήρισε με μια φράση που σήμερα ακούγεται σχεδόν προφητική:
«Μια ντιζέζ της… τσέπης».
Ήταν μικροσκοπική. Όμως, όπως έγραφε ο Κυριακίδης, από τη στιγμή που ανέβαινε στη μικρή εξέδρα που είχαν κατασκευάσει ειδικά γι’ αυτήν, άνοιγε τα χέρια της και άρχιζε να τραγουδά, ολόκληρη η ατμόσφαιρα του θεάτρου άλλαζε.
Το ανάστημά της, έγραφε, έμοιαζε να «ψηλώνει, μεγαλώνει, γιγαντώνεται».
Και το εκπληκτικότερο σχόλιο της κριτικής ήταν ότι, όταν τελείωνε το τραγούδι της, «ο κόσμος ξεχνά να χειροκροτήση».
Όχι επειδή δεν του άρεσε.
Αλλά, όπως εξηγούσε ο δημοσιογράφος, «γιατί απλούστατα σκέπτεται».
Ίσως δεν υπάρχει καλύτερη περιγραφή για το φαινόμενο Πιάφ: μια μικροκαμωμένη γυναίκα που, μόλις άρχιζε να τραγουδά, γέμιζε μόνη της ολόκληρη τη σκηνή.
Και τότε εμφανίστηκε ο Δημήτρης Χορν
Στην Αθήνα εκείνων των ημερών η Πιάφ γνώρισε τον Δημήτρη Χορν.
Εκείνη ήταν 31 ετών. Εκείνος μόλις 25, αλλά ήδη θεωρούνταν ένα από τα μεγάλα νέα ταλέντα του ελληνικού θεάτρου.
Και η Πιάφ ερωτεύτηκε.
Όχι απλώς ένα φλερτ της περιοδείας. Τα όσα ακολούθησαν δείχνουν ότι τα αισθήματά της ήταν πολύ ισχυρότερα.
Στις 20 Σεπτεμβρίου 1946, δύο ημέρες μετά την εμφάνισή της, έγραψε στον Χορν μια μακροσκελή ερωτική επιστολή. Τον αποκαλούσε «Τάκη» και του έγραφε ότι θα τον περίμενε όσο χρειαζόταν, καλώντας τον να τη συναντήσει στο Παρίσι.
«Σ’ αγαπώ όσο δεν αγάπησα ποτέ κανέναν, Τάκη, μη μου πληγώσεις την καρδιά!», έγραφε η Πιάφ.
Ακολούθησε ακόμη και τηλεγράφημα τον Νοέμβριο.
«Η Εντίθ Πιάφ ανεκάλυψε στην Αθήνα έναν… Απόλλωνα»
Η ιστορία είχε γίνει γνωστή και στον Τύπο.
Στις 24 Οκτωβρίου 1946 «ΤΑ ΝΕΑ» δημοσίευσαν άρθρο με έναν απολαυστικό τίτλο:
«Η Εντίθ Πιάφ ανεκάλυψε στην Αθήνα έναν… Απόλλωνα»
Ο «Απόλλων» ήταν ο Δημήτρης Χορν.
Η εφημερίδα σημείωνε ότι μπορεί η Πιάφ να μην καταλάβαινε τη γλώσσα στην οποία έπαιζε ο νεαρός Έλληνας ηθοποιός, είχε όμως αντιληφθεί ότι ήταν ωραίος, με «κυπαρισσένιο ανάστημα», και ότι διέθετε μεγάλο ταλέντο.
Ο αθηναϊκός Τύπος είχε ήδη αντιληφθεί ότι κάτι περισσότερο από μια καλλιτεχνική γνωριμία είχε συμβεί ανάμεσα στη διάσημη Γαλλίδα και στον ανερχόμενο Έλληνα πρωταγωνιστή.
Ο Χορν δεν ακολούθησε την Πιάφ
Ο Δημήτρης Χορν, όμως, δεν ανταποκρίθηκε όπως εκείνη ήλπιζε.
Η ερωτική ιστορία που φανταζόταν η Πιάφ δεν γράφτηκε ποτέ.
Εκείνη επέστρεψε στη Γαλλία και συνέχισε την πορεία που θα την έκανε έναν από τους μεγαλύτερους μύθους του 20ού αιώνα.
Την ίδια εκείνη εποχή το «La vie en rose» άρχιζε τη διαδρομή που θα το μετέτρεπε σε ένα από τα διασημότερα γαλλικά τραγούδια όλων των εποχών.
Και η ζωή τής έφερε τελικά έναν άλλο Έλληνα
Και εδώ είναι που η ιστορία αποκτά μια σχεδόν κινηματογραφική ανατροπή.
Ο Δημήτρης Χορν δεν έγινε ο Έλληνας της ζωής της.
Ένας άλλος Έλληνας όμως θα γινόταν.
Το 1962 εμφανίστηκε στη ζωή της ο Τεό Σαραπό, κατά κόσμον Θεοφάνης Λαμπουκάς, γεννημένος στο Παρίσι από Έλληνες γονείς και περίπου είκοσι χρόνια νεότερός της.
Η Πιάφ τον βοήθησε να γίνει τραγουδιστής και του έδωσε το καλλιτεχνικό όνομα Théo Sarapo.
Στις 9 Οκτωβρίου 1962 παντρεύτηκαν.
Μαζί τραγούδησαν και το υπέροχο «À quoi ça sert l’amour?» — «Σε τι χρησιμεύει η αγάπη;».
Σχεδόν σαν να απαντούσε η ίδια η ζωή στην ερώτηση.
Από το «σ’ αγαπώ» στον Χορν, στην αγκαλιά του Τεό
Το 1946, στην Αθήνα, η Εντίθ Πιάφ ερωτεύτηκε έναν Έλληνα που δεν ανταποκρίθηκε.
Του έγραψε, τον περίμενε, τον κάλεσε στο Παρίσι.
Δεν πήγε.
Δεκαέξι χρόνια αργότερα, η ζωή έφερε κοντά της έναν άλλο άνδρα ελληνικής καταγωγής, τον Θεοφάνη Λαμπουκά.
Η Πιάφ πέθανε το 1963, μόλις έναν χρόνο μετά τον γάμο τους.
Και κάπως έτσι έκλεισε ένας παράξενος ελληνικός κύκλος που είχε ανοίξει στην Αθήνα εκείνο το βράδυ του Σεπτεμβρίου του 1946.
Το «Σπουργίτι του Παρισιού» δεν κατάφερε να δέσει τη ζωή του με τον Δημήτρη Χορν.
Τελικά όμως η ζωή έδεσε το «Σπουργίτι» με τον Τεό.
