Η Τζέσικα Λανγκ και ο Εντ Χάρις συναντώνται στη μεγάλη οθόνη στην νέα κινηματογραφική μεταφορά του «Long Day’s Journey Into Night» («Ταξίδι μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα»), ένα από τα σημαντικότερα και πιο δυνατά έργα του Αμερικανού νομπελίστα Ευγένιου Ο΄Νιλ.
Για τη Τζέσικα Λανγκ, η ηρωίδα που ενσαρκώνει, Mary Tyrone δεν είναι καινούργιος ρόλος. Η δύο φορές βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός την είχε υποδυθεί στο θέατρο ήδη από το 2000, ενώ επέστρεψε στον ίδιο απαιτητικό ρόλο στο Broadway το 2016, κερδίζοντας το βραβείο Tony Α΄ Γυναικείου Ρόλου.
Την παράσταση είχε σκηνοθετήσει ο Βρετανός Τζόναθαν Κεντ, ο οποίος συνεργάζεται ξανά μαζί της στην ταινία, πραγματοποιώντας το κινηματογραφικό σκηνοθετικό του ντεμπούτο.
Στο πλευρό της βρίσκεται ο τέσσερις φορές υποψήφιος για Όσκαρ Εντ Χάρις ως James Tyrone, ένας εγωμανής, φιλάργυρος, κάποτε επιτυχημένος ηθοποιός -ο χαρακτήρας βασίζεται στον πατέρα του συγγραφέα- ο οποίος βλέπει τις φιλοδοξίες και τις οικογενειακές του σχέσεις να έχουν σημαδευτεί από απογοητεύσεις.
Τους δύο γιους του ζευγαριού υποδύονται ο Μπεν Φόστερ και ο Ιρλανδός Κόλιν Μόργκαν. Ο Φόστερ είναι ο Jamie, ο μεγαλύτερος, γοητευτικός αλλά αυτοκαταστροφικός και εξαρτημένος από το αλκοόλ, γιος, ενώ ο Μόργκαν υποδύεται τον Edmund, τον ευαίσθητο μικρότερο γιο, alter ego του Ο’Νιλ.
Μία ημέρα που ξεσκεπάζει τις πληγές μιας οικογένειας
Η ιστορία εκτυλίσσεται μέσα σε μία ημέρα, το 1912, στο παραθαλάσσιο σπίτι της οικογένειας Tyrone στο Κονέκτικατ. Η Mary έχει επιστρέψει έπειτα από θεραπεία για την εξάρτησή της από τη μορφίνη, όμως ο σύζυγος και οι γιοι της φοβούνται ότι θα υποτροπιάσει. Την ίδια ώρα, ο Edmund βρίσκεται αντιμέτωπος με τη φυματίωση.
Καθώς η ημέρα προχωρά προς τη νύχτα, όσα η οικογένεια προσπαθεί να κρατήσει κρυμμένα έρχονται σταδιακά στην επιφάνεια. Παλιές ενοχές, απώλειες, εξαρτήσεις και αλληλοκατηγορίες συνυπάρχουν με την αγάπη που εξακολουθεί να συνδέει τους τέσσερις ανθρώπους. Η οικογένεια Tyrone βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στην ίδια την οικογένεια του Ο’Νιλ.
Ο συγγραφέας έγραψε το βαθιά αυτοβιογραφικό έργο μεταξύ 1939 και 1941, αλλά είχε ζητήσει να μη δημοσιευθεί παρά μόνο 25 χρόνια μετά τον θάνατό του και να μην ανέβει ποτέ στο θέατρο. Η επιθυμία του δεν έγινε σεβαστή. Η σύζυγος του, Carlotta Monterey O’Neill, επέτρεψε την έκδοση από το Yale University Press ήδη το 1956, μόλις τρία χρόνια μετά τον θάνατό του. Την ίδια χρονιά ανέβηκε και πρώτη φορά στο θέατρο, στη Στοκχόλμη και ένα χρόνο μετά κέρδισε το Βραβείο Πούλιτζερ.
Μια ταινία που χρειάστηκε χρόνια για να φτάσει στο κοινό
Τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν το 2022 στην Ιρλανδία. Η παραγωγή αντιμετώπισε σοβαρά οικονομικά προβλήματα και τα γυρίσματα διακόπηκαν για ένα μήνα και ολοκληρώθηκαν αργότερα.
Η ταινία έκανε τελικά παγκόσμια πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Δουβλίνου τον Φεβρουάριο του 2025. Τώρα, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη των γυρισμάτων, ετοιμάζεται να φτάσει και στο κοινό της Βόρειας Αμερικής. Θα προηγηθεί ειδική προβολή στο Film at Lincoln Center της Νέας Υόρκης στις 14 Σεπτεμβρίου, ενώ η ταινία θα κυκλοφορήσει στις 25 Σεπτεμβρίου.
Με πληροφορίες από Deadline, Irish Times, Screen Daily
