Οι κυπριακές βουλευτικές εκλογές δεν άλλαξαν κυβέρνηση, γιατί στην Κύπρο το σύστημα είναι προεδρικό. Άλλαξαν, όμως, κάτι εξίσου κρίσιμο: τον πολιτικό χάρτη πάνω στον οποίο ο Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης θα πρέπει από εδώ και πέρα να κυβερνήσει.
Και εδώ αρχίζει το πρόβλημα.
Όπως είχε προβλεφθεί, η Κύπρος μπαίνει σε περίοδο ακυβερνησίας ή για να είμαστε ακριβέστεροι, σε περίοδο τεράστιας δυσκολίας παραγωγής σταθερών πλειοψηφιών. Οι συμμαχίες που οδήγησαν τον Χριστοδουλίδη στην προεδρία διαλύθηκαν επί της ουσίας στην κάλπη.
Ένας από τους σημαντικότερους εταίρους, η ΕΔΕΚ, έμεινε εκτός Βουλής, χωρίς καμία έδρα, με αποτέλεσμα την παραίτηση του προέδρου της Νίκου Αναστασίου. Το ΔΗΚΟ περιορίζεται, η ΔΗΠΑ επίσης αποδυναμώνεται, ενώ την ίδια στιγμή το ΕΛΑΜ αναδεικνύεται τρίτη δύναμη.
Παράλληλα μπαίνουν στη Βουλή νέα και απρόβλεπτα σχήματα: το κόμμα του Φειδία, για το οποίο κανείς δεν μπορεί να ξέρει με βεβαιότητα πώς θα κινηθεί, αλλά και το κόμμα του Οδυσσέα, που επίσης εισέρχεται ως παράγοντας πίεσης και ανατροπής των γνωστών ισορροπιών.
Άρα από εδώ και μπρος ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης δεν θα έχει μπροστά του μια σταθερή κοινοβουλευτική βάση. Θα πρέπει ανά περίπτωση, ανά νομοσχέδιο και ανά πολιτική παρέμβαση, να αναζητά πρόσκαιρες συμμαχίες. Ή ακόμη και να υπολογίζει στην απουσία κομμάτων και βουλευτών, ώστε να μικραίνει η συμμετοχή της Ολομέλειας και να χρειάζονται λιγότεροι ψήφοι για να περάσουν τα νομοσχέδιά του.
Στην Βουλή των Αντιπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν απαιτούνται πάντα 29 θετικές ψήφοι για να περάσει ένα νομοσχέδιο. Το βασικό είναι να υπάρχει απαρτία και μετά μετρά η πλειοψηφία των παρόντων και ψηφιζόντων, εκτός αν το Σύνταγμα προβλέπει ειδική αυξημένη πλειοψηφία.
Η Βουλή έχει 56 Ελληνοκύπριους βουλευτές συνολικά, αλλά:
Για να συνεδριάσει νόμιμα χρειάζεται απαρτία. Αν στην αίθουσα είναι π.χ. 35 βουλευτές, τότε η ψηφοφορία κρίνεται συνήθως από την πλειοψηφία αυτών που είναι παρόντες και ψηφίζουν. Άρα σε ένα απλό νομοσχέδιο:
Αν παρόντες είναι 35 και ψηφίσουν όλοι, τότε αρκούν συνήθως 18 ψήφοι υπέρ για να περάσει. Οι 29 ψήφοι χρειάζονται μόνο όταν: το Σύνταγμα ή ο κανονισμός απαιτεί απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των βουλευτών ή πρόκειται για ειδικές περιπτώσεις (π.χ. συνταγματικά ζητήματα, ορισμένες κρίσιμες αποφάσεις κ.λπ.).
Επομένως, ναι: αν είναι παρόντες 35 βουλευτές, στις περισσότερες περιπτώσεις ισχύει η πλειοψηφία επί των 35 και όχι επί των 56.
Αυτό είναι το νέο πολιτικό σκηνικό στην Κύπρο: ένας Πρόεδρος χωρίς δικό του κόμμα, χωρίς συμπαγή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, με πρώην συμμάχους λαβωμένους ή εκτός Βουλής και με νέους παίκτες που δεν υπακούουν στους παλιούς κανόνες.
Συμπερασματικά, κάνουμε τον σταυρό μας για το πώς θα κυλήσει η επόμενη διετία μέχρι τις προεδρικές εκλογές.
