Όταν ο διευθυντής του σχολείου στο Νεπάλ έφτασε το πρωί της Τετάρτης (26/8) στη δουλειά του, δεν μπορούσε να φανταστεί ότι λίγες ώρες αργότερα θα έδινε μάχη με τον χρόνο για να σώσει 1.643 παιδιά από μια φονική πλημμύρα.
Ο 47χρονος Rajendra Dadabi, διευθυντής του Tribhuvan Trishuli Secondary School στην κοιλάδα Trishuli, έλαβε περίπου στις 9:20 το πρωί ένα τηλεφώνημα από φίλο του που βρισκόταν στο Betrawati, περίπου οκτώ χιλιόμετρα πιο πάνω. Η προειδοποίηση ήταν δραματική. «Μου είπε ότι το χωριό είχε χαθεί, το είχε πάρει το ποτάμι. Μου είπε να τρέξω», ανέφερε ο ίδιος στους Times.
Περίπου 900 μαθητές βρίσκονταν ήδη στο σχολείο, ενώ άλλοι 700 κατευθύνονταν προς αυτό με τα πόδια ή με σχολικά λεωφορεία. Αρχικά, ο Dadabi πίστεψε ότι το τριώροφο κτίριο ήταν αρκετά ψηλά και ασφαλές, καθώς βρισκόταν περίπου 60 μέτρα πάνω από το ποτάμι.
Όλα άλλαξαν όταν ένας γονέας έφτασε έντρομος στο σχολείο και τον προειδοποίησε ότι η στάθμη του νερού ανέβαινε με τρομακτική ταχύτητα.
«Τρέξτε ψηλά» – Η μάχη με τον χρόνο
Ο Dadabi χτύπησε αμέσως το κουδούνι και έδωσε εντολή στους εκπαιδευτικούς να βγάλουν τα παιδιά από τις αίθουσες. Όμως τότε θυμήθηκε ότι αρκετά σχολικά λεωφορεία βρίσκονταν ακόμη στον δρόμο, μεταφέροντας περίπου 80 παιδιά το καθένα.
Κατάφερε να επικοινωνήσει με όλους σχεδόν τους οδηγούς και τους ζήτησε να γυρίσουν πίσω. Ένα λεωφορείο, όμως, είχε ήδη μπει στη γέφυρα κοντά στο σχολείο. Ο Dadabi το εντόπισε την ώρα που τα νερά είχαν αρχίσει να κατακλύζουν τον σχολικό χώρο και έδωσε εντολή στον οδηγό να επιστρέψει.
Το λεωφορείο κατάφερε να περάσει στην απέναντι πλευρά κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Λίγο αργότερα, η γέφυρα κατέρρευσε.
Τα παιδιά σώθηκαν, το σχολείο χάθηκε
Οι μαθητές εγκατέλειψαν το σχολείο και κινήθηκαν προς ψηλότερο σημείο. Ένα κορίτσι υπέστη κρίση πανικού και μεταφέρθηκε με μοτοσικλέτα, ενώ οι υπόλοιποι συνέχισαν με τα πόδια, ακολουθώντας τις οδηγίες του διευθυντή. Τελικά, βρήκαν καταφύγιο κάτω από ένα δέντρο μποντί, την ώρα που τα ορμητικά νερά παρέσερναν τα σχολικά κτίρια.
Και οι 1.643 μαθητές επέζησαν.
Η τραγωδία, ωστόσο, δεν άφησε το σχολείο αλώβητο. Ο 32χρονος καθηγητής Κοινωνικής Ιστορίας Santos Pariyar σκοτώθηκε όταν επέστρεψε στο δωμάτιό του δίπλα στο ποτάμι, ενώ νεκρός παρασύρθηκε και ο επιστάτης του σχολείου, Sultan Lama, όταν επέστρεψε προς το κτίριο.
Παρά τις περιγραφές των κατοίκων που τον χαρακτηρίζουν ήρωα, ο Dadabi υποβάθμισε τη δική του συμβολή. «Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω;» είπε στους Times.
Η διάσωση σημειώθηκε εν μέσω μιας από τις φονικότερες φυσικές καταστροφές των τελευταίων ετών στο Νεπάλ, καθώς η κατάρρευση παγετώνα κοντά στα σύνορα με το Θιβέτ προκάλεσε έναν τεράστιο χείμαρρο από νερό, πάγο, λάσπη και συντρίμμια, σαρώνοντας σπίτια, γέφυρες και ολόκληρους οικισμούς.
(Με πληροφορίες από Times)
