Υπάρχουν παιχνίδια που σημειώνουν επιτυχία και ύστερα ξεχνιούνται. Και υπάρχει το Pac-Man: ένας κίτρινος κύκλος με στόμα, που εδώ και δεκαετίες τρέχει μέσα σε έναν λαβύρινθο, τρώει τελείες και προσπαθεί να ξεφύγει από τέσσερα πολύχρωμα φαντάσματα.
Η ιδέα γεννήθηκε στη Namco στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και το παιχνίδι παρουσιάστηκε επισήμως στην Ιαπωνία το 1980. Δημιουργός του ήταν ο Ιάπωνας σχεδιαστής Τόρου Ιβατάνι, ο οποίος ήθελε κάτι εντελώς διαφορετικό από τα παιχνίδια με διαστημόπλοια, πυροβολισμούς και πολέμους που κυριαρχούσαν τότε.
Η πίτσα που έγινε Pac-Man
Η πιο γνωστή ιστορία για τη γέννηση του χαρακτήρα είναι σχεδόν τόσο διάσημη όσο και το ίδιο το παιχνίδι. Ο Ιβατάνι έχει διηγηθεί ότι η ιδέα τού ήρθε κοιτάζοντας μια πίτσα από την οποία είχε αφαιρεθεί ένα κομμάτι. Ο κύκλος με το τριγωνικό κενό έμοιαζε με ένα τεράστιο ανοιχτό στόμα.
Έτσι γεννήθηκε μία από τις απλούστερες αλλά και αναγνωρίσιμες φιγούρες στην ιστορία των videogames. Κεντρική ιδέα του παιχνιδιού ήταν το φαγητό. Ο παίκτης έπρεπε να κινείται στον λαβύρινθο και να καταβροχθίζει όλες τις μικρές τελείες, αποφεύγοντας τους εχθρούς.
Blinky, Pinky, Inky και Clyde
Απέναντι στον Pac-Man βρίσκονται τα τέσσερα περίφημα φαντάσματα: Blinky, Pinky, Inky και Clyde. Δεν κινούνται όμως όλα με τον ίδιο τρόπο. Το παιχνίδι σχεδιάστηκε έτσι ώστε να εμφανίζουν διαφορετικές συμπεριφορές, δημιουργώντας την εντύπωση ότι άλλα καταδιώκουν πιο επιθετικά τον Pac-Man και άλλα προσπαθούν να τον αιφνιδιάσουν.
Όταν ο Pac-Man καταπιεί ένα από τα ειδικά power pellets, τα φαντάσματα γίνονται προσωρινά ευάλωτα και τότε ο κυνηγημένος μετατρέπεται σε κυνηγό. Αυτός ο απλός μηχανισμός αποδείχθηκε ιδιοφυής.
Από Puck-Man σε Pac-Man
Στην Ιαπωνία το παιχνίδι εμφανίστηκε αρχικά ως Puck-Man, όνομα που συνδεόταν με την ιαπωνική έκφραση «paku-paku», η οποία παραπέμπει στην κίνηση του στόματος όταν κάποιος τρώει. Όταν επρόκειτο να κυκλοφορήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες, το όνομα άλλαξε σε Pac-Man. Υπήρχε ο φόβος ότι στα αμερικανικά arcade κάποιος θα μπορούσε πολύ εύκολα να μετατρέψει το γράμμα «P» του Puck σε «F», δημιουργώντας μια ανεπιθύμητη λέξη.
Το «Pac-Man Fever»
Η επιτυχία ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Η Namco κυκλοφόρησε το παιχνίδι στην Ιαπωνία το 1980 και λίγο αργότερα έφθασε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το φαινόμενο απέκτησε όνομα: «Pac-Man Fever». Το Pac-Man πέρασε γρήγορα από τα arcade στην τηλεόραση, στη μουσική και σε εκατοντάδες προϊόντα. Το 1982 το τραγούδι «Pac-Man Fever» των Buckner & Garcia μπήκε ακόμη και στο αμερικανικό Top 10.
Το παιχνίδι που άνοιξε τα arcade σε όλους
Η σημασία του Pac-Man δεν περιορίζεται στις πωλήσεις. Μέχρι τότε τα ηλεκτρονικά παιχνίδια ήταν σε μεγάλο βαθμό συνδεδεμένα με διαστημικές μάχες και σκοποβολή και το κοινό των arcade ήταν κυρίως νεαροί άνδρες. Ο Ιβατάνι ήθελε να δημιουργήσει ένα παιχνίδι που θα μπορούσαν να απολαύσουν περισσότεροι άνθρωποι, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας. Το χαριτωμένο σχέδιο, η απουσία όπλων και η εξαιρετικά απλή βασική ιδέα —«τρώω και αποφεύγω»— βοήθησαν το Pac-Man να προσελκύσει πολύ ευρύτερο κοινό.
Η Ms. Pac-Man και μια ολόκληρη αυτοκρατορία
Η τεράστια επιτυχία έφερε συνέχειες και παραλλαγές. Το 1982 εμφανίστηκε η Ms. Pac-Man, η οποία έγινε και αυτή τεράστια επιτυχία. Ακολούθησαν δεκάδες εκδόσεις για arcade, προσωπικούς υπολογιστές, κονσόλες και, πολλά χρόνια αργότερα, κινητά τηλέφωνα. Το Pac-Man επέζησε από σχεδόν όλες τις τεχνολογικές γενιές του gaming.
Το περίφημο επίπεδο 256
Το κλασικό Pac-Man έγινε θρυλικό και για το επίπεδο 256. Εκεί, εξαιτίας ενός προγραμματιστικού σφάλματος και των τεχνικών περιορισμών της εποχής, η μία πλευρά της οθόνης γεμίζει με αλλοιωμένα σύμβολα και χαρακτήρες. Είναι το περίφημο «split screen», μία από τις γνωστότερες ιδιομορφίες στην ιστορία των arcade.
Από ένα κομμάτι πίτσα στην ιστορία
Το Pac-Man απέδειξε ότι για να δημιουργηθεί κάτι παγκόσμιο δεν απαιτούνται απαραίτητα εντυπωσιακά γραφικά ή περίπλοκοι κανόνες. Ένας λαβύρινθος, μερικές τελείες, τέσσερα φαντάσματα και ένας κίτρινος κύκλος που δεν σταματά ποτέ να τρώει ήταν αρκετά.
Περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες μετά την εμφάνισή του, το Pac-Man παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα στην ιστορία των videogames και της παγκόσμιας ποπ κουλτούρας.
Και όλα άρχισαν από μια εξαιρετικά απλή ιδέα: να φας πριν σε φάνε.
