Πωλήσεις στρατιωτικού υλικού μέσω του προγράμματος Foreign Military Sales (FMS) ύψους 4 δισ. δολαρίων ανακοίνωσαν οι ΗΠΑ και η Ελλάδα στο πλαίσιο της επίσκεψης του Μάρκο Ρούμπιο και της κοινής δήλωσης για τον 6ο Στρατηγικό Διάλογο Ελλάδος- ΗΠΑ- ενώ οι επαφές όσον αφορά στην παραχώρηση μεταχειρισμένων τεθωρακισμένων Stryker για τον Ελληνικό Στρατό εκτιμάται πως αφορούν πάνω από 300 οχήματα.
Όπως αναφέρεται στη δήλωση, οι δύο χώρες επαναβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους για περαιτέρω ενίσχυση της διαχρονικής συνεργασίας τους στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας και «ανακοίνωσαν πωλήσεις στρατιωτικού υλικού μέσω του προγράμματος Foreign Military Sales (FMS), ύψους 4 δισ. δολαρίων, προς υποστήριξη του μακροπρόθεσμου αμυντικού σχεδιασμού της Ελλάδας και με στόχο την περαιτέρω ενίσχυση της διαλειτουργικότητας, καθώς και τη διερεύνηση μελλοντικών ευκαιριών συνεργασίας μεταξύ των αμυντικών βιομηχανιών, μεταξύ άλλων στον τομέα των καινοτόμων τεχνολογιών».
Οι δύο πλευρές, επίσης, οριστικοποίησαν τη συμμετοχή της Ελλάδας στο Πρόγραμμα Κρατικής Συνεργασίας (State Partnership Program) του Γραφείου Εθνοφρουράς των ΗΠΑ με την πολιτεία της Φλόριντα και ενίσχυσαν τη διαλειτουργικότητα μέσω της παραχώρησης τεθωρακισμένων οχημάτων Stryker στην Ελλάδα. «Αμφότερες οι πλευρές επαναβεβαίωσαν τη στρατηγική αξία της αμυντικής συνεργασίας τους για την επίτευξη τόσο των διμερών στόχων ασφάλειας όσο και αυτών του ΝΑΤΟ. Διεύρυναν τη συνεργασία στους τομείς της επιβολής του νόμου και της καταπολέμησης της τρομοκρατίας και επαναβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους για την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης».
Σύμφωνα με πληροφορίες, στο επίκεντρο των προμηθειών που δρομολογούνται βρίσκονται τα όπλα που θα φέρουν τα ελληνικά μαχητικά 5ης γενεάς F-35, η αναβάθμιση επιπλέον μαχητικών F-16 στο επίπεδο F-16V (38 F-16 Block 50) και η εν συνεχεία στήριξη (Follow On Support) για συστήματα (περιλαμβανομένων ελικοπτέρων) στο ελληνικό οπλοστάσιο.
Stryker
H «οικογένεια» των οκτάτροχων Stryker αποτελεί κάτι νέο για τον Ελληνικό Στρατό: Πρόκειται για ένα όχημα που αναπτύχθηκε έχοντας κατά νου την ισορροπία μεταξύ ευκινησίας, προστασίας και ισχύος πυρός , καθώς και την ταχεία ανάπτυξη στα θέατρα επιχειρήσεων. Μπορεί να διαμορφωθεί σε διάφορες παραλλαγές, με διαφορετικό εξοπλισμό για διαφορετικές αποστολές, ωστόσο η βασική ιδέα ήταν ένα τροχοφόρο τεθωρακισμένο όχημα που μπορεί να μεταφέρεται γρήγορα σε μακρινούς προορισμούς, είναι ικανό να μεταφέρει ομάδα πεζικού και μπορεί να φέρει οπλισμό που το καθιστά ικανό να αντιπαρατίθεται με παρόμοιας κατηγορίας εχθρικά τεθωρακισμένα. Στην ουσία, πρόκειται για ένα όχημα για χρήση από μονάδες «ανάμεσα» στους βαρείς τεθωρακισμένους σχηματισμούς και τους ελαφρύτερους σχηματισμούς μηχανοκίνητου πεζικού- ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του είναι ότι μπορεί να κινηθεί με μεγάλες ταχύτητες στο οδικό δίκτυο.
Τα Stryker έχουν δει ευρεία χρήση τους πολέμους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, στις επιχειρήσεις κατά του ISIS, αλλά και στον πόλεμο της Ουκρανίας. Αν και στην αρχή αρκετοί είχαν εκφράσει αμφιβολίες όσον αφορά στον «υβριδικό» χαρακτήρα του οχήματος (κατά πόσον κάτι που «προσπαθεί να κάνει τα πάντα» μπορεί να τα κάνει όντως καλά), οι εμπειρίες από τα πεδία μαχών υποδεικνύουν πως πρόκειται για ένα πολύ ευκίνητο όχημα, πολύ αποτελεσματικό στην προστασία του προσωπικού που επιβαίνει σε αυτό και με καλή ισχύ πυρός (στις πιο βαριά οπλισμένες παραλλαγές του). Σημειώνεται πως το σασί του μπορεί να υποστηρίξει μεγάλο εύρος ρόλων, από ΤΟΜΠ (δύο άτομα πλήρωμα και εννιά πεζικάριοι) μέχρι όχημα αναγνώρισης, όχημα κρούσης (με πυροβόλο 105 χιλιοστών ή πυργίσκο με πυροβόλο των 30 χιλιοστών, σε κλασικότερο ρόλο TOMA), αυτοκινούμενο όλμο, όχημα διοίκησης, φορέα αντιαρματικών πυραύλων κ.α. Η έκδοση που ενδιαφέρει τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, πάντως, είναι αυτή της μεταφοράς προσωπικού.
Από το σύνολο των μεταχειρισμένων Stryker που οι ΗΠΑ προορίζουν για παραχώρηση σε συμμάχους, η Ελλάδα εμφανίζεται να επιδιώκει την απόκτηση πάνω από 300, με ένα μοντέλο που παραπέμπει στην ιδιαίτερα επιτυχημένη περίπτωση των Μ1117 (1.200 για τον Ελληνικό Στρατό, με τα περισσότερα να έχουν ενταχθεί σε υπηρεσία και τα υπόλοιπα να χρησιμοποιούνται για ανταλλακτικά). Στην περίπτωση των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, θεωρείται ότι θα αναλάβουν κυρίως αποστολές που σήμερα αναλαμβάνουν τεθωρακισμένα οχήματα προσωπικού (ΤΟΜΠ) Μ-113, τα οποία βρίσκονται στο ελληνικό οπλοστάσιο εδώ και πολλές δεκαετίες. Η απόκτηση τέτοιων οχημάτων θα αναβάθμιζε σημαντικά τις δυνατότητες των ελληνικών μηχανοκίνητων σχηματισμών (ειδικά στα νησιά, λόγω της ευκινησίας του που επιτρέπει ταχεία μετακίνηση σε περιοχές όπου λαμβάνουν χώρα αμφίβιες/ αεραποβατικές ενέργειες- χωρίς να αποκλείεται και ο Έβρος, εφόσον το επιτρέπουν οι αριθμοί), δεδομένης της παλαιότητας που χαρακτηρίζει πλέον τα Μ-113 του Ελληνικού Στρατού. Ωστόσο δεν θα αντικαθιστούσε πλήρως τα Μ-113, τόσο λόγω του μεγάλου αριθμού τους σε υπηρεσία, όσο και λόγω των διαφορετικών επιχειρησιακών δυνατοτήτων των ερπυστριοφόρων και των τροχοφόρων οχημάτων.
Επίσης, μένει να φανεί το αν και πώς θα μπορούσε να επηρεαστεί το όλο θέμα των τεθωρακισμένων οχημάτων μάχης (ΤΟΜΑ) του Ελληνικού Στρατού: Υπενθυμίζεται πως στη συγκεκριμένη κατηγορία οχημάτων (προορίζονται να πλαισιώνουν τα άρματα μάχης, υποστηρίζοντας το μηχανοκίνητο πεζικό) o ΕΣ διαθέτει αυτή τη στιγμή 40 τεθωρακισμένα οχήματα μάχης Marder και αριθμό από παλαιά BMP-1, οπότε η απόκτηση ΤΟΜΑ αποτελεί ιδιαίτερα σημαντική προτεραιότητα για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων με ΤΟΜΑ έχουν αναφερθεί κατά καιρούς διάφορες δυνητικές λύσεις, μεταξύ των οποίων η ενδεχόμενη προμήθεια μεταχειρισμένων M2 Bradley, η προμήθεια εξολοκλήρου νέων οχημάτων και η ριζική αναβάθμιση αριθμού Μ-113 ώστε να μετατραπούν σε ΤΟΜΑ, ωστόσο μέχρι τώρα οι κινήσεις αυτές δεν έχουν αποδώσει καρπούς.
Σε κάθε περίπτωση, αν και σίγουρα θα αποτελούσε σημαντική αναβάθμιση δυνατοτήτων για τον Ελληνικό Στρατό, δεν έχει οριστικοποιηθεί ακόμα αριθμός, ενώ οχήματα του τύπου διεκδικούν από τις ΗΠΑ και άλλες χώρες. Επίσης, πρόκειται για ένα νέο όχημα για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις (με τις προκλήσεις που συνεπάγεται κάτι τέτοιο όσον αφορά στην ένταξή του σε υπηρεσία) και η επιλογή της απόκτησης των Stryker θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό από το κόστος, καθώς πέρα από τη δωρεάν παραχώρηση, υπάρχει το κόστος μεταφοράς, αποκατάστασης και υποστήριξης που θα ληφθεί υπόψιν. Η εμπειρία από την απόκτηση και την ένταξη σε υπηρεσία των Μ1117 πάντως, επιτρέπει έναν βαθμό αισιοδοξίας πάνω στο όλο ζήτημα.
