Πάνω από 3.000 νεκρούς και χιλιάδες αγνοούμενους άφησε πίσω του ο διπλός καταστροφικός σεισμός που έπληξε τη βόρεια Βενεζουέλα την 24η Ιουνίου. Οι ελπίδες να βρεθούν επιζήσαντες στα συντρίμμια έχουν εξανεμιστεί, καθώς οι ομάδες διασωστών από διάφορες χώρες έχουν αρχίσει να φεύγουν από τη χώρα.
Πάνω από 150 πτώματα θυμάτων που δεν αναγνωρίστηκαν θάφτηκαν σε μακρά σειρά τάφων σε κοιμητήριο στην Κάτια λα Μαρ, στη Γουάιρα, διαπίστωσαν χθες δημοσιογράφοι του Γαλλικού Πρακτορείου.
Μέτρησαν 159 ατομικούς τάφους θυμάτων που δεν είχαν αναγνωριστεί, κατανεμημένους σε δυο μακρές σειρές, και άλλους 95 τάφους θυμάτων που αντιθέτως είχαν αναγνωριστεί σε απομακρυσμένη περιοχή του κοιμητηρίου Λα Εσπεράνσα.
Η συγκλονιστική ιστορία της Φαμπιάνα
Μία από τις πιο συγκλονιστικές ιστορίες, είναι αυτή της 12χρονης Φαμπιάνα που φέρνει στο φως της δημοσιότητας το BBC και παρέμεινε εγκλωβισμένη στα χαλάσματα για πάνω από 30 ώρες. Όταν έπληξαν τη Βενεζουέλα οι διπλοί σεισμοί, το κορίτσι βρισκόταν στο υπνοδωμάτιο της μητέρα της, Καρίνα. Έτρεξε προς τη κουζίνα, αλλά όταν οι τοίχοι γύρω της άρχισαν να καταρρέουν, η ίδια έπεσε κάτω. Βρέθηκε ξαπλωμένη ανάσκελα, παγιδευμένη από μπάζα από όλες τις πλευρές, με το ταβάνι να πιέζει το πρόσωπό της.
Λίγες ώρες μετά την καταστροφή, μια νοσοκόμα που εργαζόταν στον επάνω όροφο και είχε εγκλωβιστεί άρχισε να καλεί απεγνωσμένα σε βοήθεια. Η Φαμπιάνα απάντησε. «Μου είπε να μείνω ήρεμη και ότι όλα θα πάνε καλά», θυμάται. Τα μεσάνυχτα, έξι ώρες μετά τον σεισμό, η νοσοκόμα διασώθηκε και ενημέρωσε αμέσως τους εθελοντές: «Εκεί μέσα υπάρχει ένα κορίτσι, η Φαμπιάνα είναι ζωντανή».
Ωστόσο, η χαρά μετατράπηκε γρήγορα σε απόγνωση. Μια ομάδα Πυροσβεστών από τη Βενεζουέλα που έφτασε στο σημείο τα ξημερώματα δεν κατάφερε να εντοπίσει ίχνη της κοπέλας. «Μου είπαν ότι δεν μπορούσε να γίνει τίποτα και έφυγαν. Πίστεψα ότι είχε πεθάνει από ασφυξία», περιγράφει η Καρίνα.
Η μητέρα της Φαμπιάνα δεν πίστευε ότι η κόρη της θα κατάφερνε να επιβιώσει, αλλά η 12χρονη είχε πίστη.
«Το ένα μου πόδι ήταν λυγισμένο και μετακίνησα μερικά μπάζα για να μπορέσω να το ισιώσω. Κάνοντας αυτό γέμισα γρατζουνιές και κοψίματα, αλλά βρήκα ένα μπουκάλι κέτσαπ και λίγο τριμμένο τυρί. Αυτό ήταν που με κράτησε σε πλήρη συνείδηση».
Ψάχνοντας στα τυφλά, η Φαμπιάνα βρήκε και το κινητό της τηλέφωνο. Σήμα δεν υπήρχε, καθώς τα δίκτυα είχαν καταρρεύσει. Αποφάσισε, όμως, να καταγράψει ένα βίντεο, ελπίζοντας ότι κάποιος θα το έβρισκε: «Διαμέρισμα – Ritamar Palace. Έγινε σεισμός και έχουν πέσει πολλά μπάζα. Δεν υπάρχει φως. Δεν υπάρχει κανείς να μας σώσει. Είμαι μόνη μου. Πολλοί γείτονες είναι παγιδευμένοι. Χρειαζόμαστε τη βοήθειά σας…».
Μέσα σε λίγη ώρα, δεκάδες πολίτες άρχισαν να καταφθάνουν αυθόρμητα με εργαλεία στα χέρια, παρά τις προειδοποιήσεις των επίσημων αρχών ότι η επιχείρηση ήταν «αδύνατη». Όταν έπεσε το σκοτάδι, η περιοχή δεν είχε ρεύμα.
Η Καρίνα ικέτευσε τους περαστικούς για βοήθεια: επτά μοτοσικλέτες και δύο αυτοκίνητα παρατάχθηκαν μπροστά στα ερείπια, στρέφοντας τους προβολείς τους στο σημείο. Σιγά-σιγά, σκάβοντας με το καλέμι, οι εθελοντές άνοιξαν μια μικρή τρύπα. Το βίντεο από εκείνη τη στιγμή, που δείχνει τη Φαμπιάνα να χαμογελά μέσα από το στενό άνοιγμα, κάνει ήδη τον γύρο του διαδικτύου στη Βενεζουέλα ως σύμβολο ελπίδας.
«Όταν βγήκα και είδα την οικογένειά μου και το κτίριο εντελώς γκρεμισμένο, ένιωσα σαν να μην ήταν αληθινό. Σαν να έβλεπα μια τηλεοπτική σειρά», δήλωσε συντετριμμένη από το μέγεθος της καταστροφής.
Η Φαμπιάνα στάθηκε απίστευτα τυχερή: γλίτωσε με ένα κάταγμα στο αριστερό πόδι και μερικές αμυχές. Σήμερα, ζει με τη γιαγιά της στην περιοχή Λα Γκουάιρα, προσπαθώντας να διαχειριστεί το μετατραυματικό σοκ.
«Θα μας πάρει καιρό να συνέλθουμε», λέει η μητέρα της, Καρίνα, σφίγγοντας την κόρη της στην αγκαλιά της. «Αλλά θα προχωρήσουμε. Τι άλλο μπορεί να ζητήσει μια μάνα; Η κόρη μου είναι ζωντανή»
.
