CULTURE
21/11/2018 12:22 EET | Updated 21/11/2018 14:55 EET

Η «Μέθοδος του Κομίνσκι»: Φιλοσοφώντας στον δρόμο προς το τέλος

Μαθήματα ζωής στα τελευταία μέτρα της διαδρομής.

NETFLIX

Δύο παλιόφιλοι που οδεύουν μαζί προς τη δύση της ζωής τους. Ο Σάντι θρυλικός καθηγητής υποκριτικής, που δεν κατάφερε ποτέ να φτάσει στα ύψη που ήθελε ως ηθοποιός, «κουβαλώντας» παράλληλα και μια ταραχώδη ζωή, γεμάτη αποτυχημένες και προβληματικές σχέσεις. Ο Νόρμαν, χρόνια ατζέντης του, με μεγάλη επιτυχία στο Χόλιγουντ, που τον βλέπει ως μοναδικό στήριγμα, όταν χάνει την πολυαγαπημένη του γυναίκα, μετά από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο.

Ως κάδρο δεν παραπέμπει σε κομεντί. Οταν στον καμβά όμως τοποθετούνται ο Μάικλ Ντάγκλας και ο Αλαν Αρκιν, και το πινέλο έχει ο Τσακ Λόρι, το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι εξαιρετικό. Και η «Μέθοδος του Κομίνσκι» (The Kominsky Method), η νέα σειρά του Netflix, καταφέρνει να αποτυπώσει με έναν αυθεντικά αστείο τρόπο το ταξίδι τους, στα τελευταία του βήματα. Με συναίσθημα, αλλά χωρίς να γίνεται μελό, με την κυνικότητα της πραγματικής ζωής και του «αμερικανικού ονείρου» πάντα παρούσα, με «υποχθόνιο» αλλά και προφανές χιούμορ.

Το σενάριο του Λόρι (γνωστός κυρίως για τα Two and a Half Men και Big Bang Theory) είναι, όπως πάντα, ευφυέστατο. Οι «υποστηρικτικοί» χαρακτήρες εξαιρετικοί, με πραγματικό highlight το ολιγόλεπτο πέρασμα του Ντάνι Ντε Βίτο.

Αλλά αν κάτι κλέβει την παράσταση, αυτό είναι η χημεία των Ντάγκλας και Αρκιν, τόσο αβίαστη και αρμονική που δεν μπορείς παρά να περιμένεις πότε θα «απομονωθούν» στην οθόνη.

Βγάζοντας, μέσα από τους διαλόγους τους, αυτή την περίεργη – κυνική, αλλά και τόσο βαθιά ταυτόχρονα - σχέση δύο φίλων που έχουν ζήσει τόσα πολλά μαζί και έχουν χτίσει μια πραγματικά αυθεντική οικειότητα: ανθεκτική στον πόνο, στην ανάγκη για στήριξη, στην ωμή ειλικρίνεια, στο «δηλητηριώδες» χιούμορ.

Στα 74 του ο ένας, μια δεκαετία μεγαλύτερος ο δεύτερος, είναι τέτοια η άνεση που τους έχουν χαρίσει τα χιλιάδες λεπτά που έχουν περάσει μπροστά στην κάμερα, που φαίνεται σαν να το κατορθώνουν με τις «μηχανές» σβηστές. Και βρισκόμενοι και οι δύο κοντά στη δύση (και) της εν ζωή καριέρας τους, δείχνουν ότι τα χρόνια μπορεί να περνούν, αλλά το ταλέντο και η κλάση παραμένουν αναλλοίωτα. 

Sponsored Post