ΔΙΕΘΝΕΣ
03/04/2019 13:12 EEST | Updated 05/04/2019 11:36 EEST

Ιρανή ακτιβίστρια επιτίθεται στις φεμινίστριες της Δύσης που φοράνε μαντήλα όταν πηγαίνουν στη χώρας της

Γιατί δεν είναι θέμα πολιτισμού ένας νόμος σε βάρος των γυναικών.

Jemal Countess via Getty Images

Oργή και απογοήτευση εξέφρασε μια από τις πιο γνωστές ιρανές ακτιβίστριες για τις όψιμες φεμινίστριες, πολιτικούς και υπέρμαχες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Δύσης τις οποίες κατηγορεί ευθέως για υποκρισία αλλά και για μηδενική ουσιαστική συμπαράσταση στον αγώνα των γυναικών του Ιράν.

Τα πυρά ήρθαν από την 42 χρονη Μασί Αλινετζάν, δημοσιογράφο, συγγραφέας και ακτιβίστρια η οποία ζει στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης και αποτελεί μια από τις πιο ηχηρές φωνές των γυναικών της πατρίδας της στη Δύση. Ξεκίνησε το κίνημα #MyStealthyFreedom αλλά και τη δράση «Λευκές Τετάρτες».

Όπως υποστηρίζει, τη στιγμή που κάθε Τετάρτη γυναίκες στο Ιράν συλλαμβάνονται επειδή σε ένδειξη διαμαρτυρίας βγάζουν τις μαντήλες τους και φωτογραφίζονται με ακάλυπτο το κεφάλι τους και με τα μαλλιά τους να ανεμίζουν λιτά, οι γυναίκες πολιτικοί που επισκέπτονται τη χώρα της ή και τη Σαουδική Αραβία, πειθαρχούν χωρίς δεύτερη σκέψη στο νόμο που οι Ιρανές παλεύουν για να καταργηθεί.

Η Αλινετζάν απορρίπτει μάλιστα το επιχείρημα που κατ′ επανάληψη χρησιμοποιούν γυναίκες της Δύσης για τη συνειδητή τους επιλογή να φορούν το χιτζάμπ όταν βρίσκονται στο Ιράν, ότι δήθεν το κάνουν «σε ένδειξη σεβασμού στην κουλτούρα του Ιράν».

 Στην πραγματικότητα, όπως υποστηρίζει, το μόνο που καταφέρνουν είναι να στείλουν το λάθος μήνυμα ενώ χαρακτηρίζει ως προσβλητικό για το Ιράν να θεωρείται μέρος του πολιτισμού ένας νόμος που επιβάλλει την ανισότητα μεταξύ των δύο φύλων.

Παράλληλα επισημαίνει και την υποκριτική, κατά τα λεγόμενά της, στάση που τηρείται από πολλές όψιμες φεμινίστριες πολιτικούς της Ευρώπης που με ευκολία χλευάζουν την ανδροκρατούμενη διοίκηση Τραμπ αλλά χωρίς δεύτερη σκέψη φορούν χιτζάμπ όταν επισκέπτονται το Ιράν. 

«Σε ό,τι αφορά την δια νόμου επιβολή του χιτζάμπ στο Ιράν και στη Σαουδική Αραβία, όλος ο κόσμος σιωπά. Οι γυναίκες στο Ιράν στη μάχη του κατά του χιτζάμπ είναι μόνες. Τελείως μόνες. Και επειδή λέτε πως αυτό δεν είναι αλήθεια, θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Τρεις γυναίκες πολιτικοί από τη Δανία επισκέφθηκαν το Ιράν την ημέρα που μια από τις γυναίκες της δράσης  «Λευκές Τετάρτες» που μάχεται κατά του χιτζάμπ κρέμασε τη μαντήλα της σε ένα καδρόνι και το ανέμιζε δημόσια. Συνελήφθη. Την ίδια μέρα οι τρεις αυτές γυναίκες πολιτικοί από τη Δανία βρίσκονταν στο Ιράν και πειθαρχούσαν στον νόμο. Δεν τον αμφισβήτησαν.

Οι γυναίκες πολιτικοί από τη Σουηδία που έγιναν γνωστές με τις φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν για να χλευάσουν το ανδροκρατούμενο υπουργικό συμβούλιο του Τραμπ. Όταν είδα τι έκαναν είπα “τη λατρεύω αυτή τη φωτογραφία, είναι ένας πολύ ωραίος τρόπος να το κριτικάρεις”. Κι όμως, μετά αυτές οι γυναίκες, οι ίδιες φεμινίστριες πήγαν στο Ιράν. Οι ίδιες υπουργοί και πειθάρχησαν στο νόμο για το χιτζάμπ όταν βρέθηκαν μπροστά στον Πρόεδρο (σ.σ. του Ιράν). Τότε σκέφτηκε πως σε ό,τι αφορά τις ΗΠΑ, υποστηρίζουν ότι άνδρες και γυναίκες είναι ίσοι. Αλλά σε ό,τι αφορά το Ιράν προσπαθούν να στείλουν ένα διαφορετικό μήνυμα. Έτσι οι γυναίκες πολιτικοί που επισκέπτονται το Ιράν, οι αθλήτριες, οι τουρίστριες, οι ηθοποιοί όταν πηγαίνουν στην πανέμορφη χώρα μου, λένε ότι αυτό (σ.σ. το χιτζάμπ) είναι θέμα πολιτισμού, “το φοράμε από σεβασμό στον πολιτισμό του Ιράν. Επιτρέψτε μου να είμαι σαφής: το να χαρακτηρίζεται ένας νόμο που εισάγει διακρίσεις μεταξύ ανδρών και γυναικών ως δείγμα πολιτσμού, είναι μια προσβολή για το έθνος».

 Η Αλινετζάν, όπως και άλλες ακτιβίστριες Ιρανές και μη, δεν θίγουν φυσικά το συγκεκριμένο θέμα για πρώτη φορά. Ωστόσο η συζήτηση επανήλθε στο προσκήνιο και με αφορμή τα γεγονότα στη Νέα Ζηλανδία καθώς αν και πολλοί εκθείαζαν την πρωθυπουργό, Τζασίντα Άρντεν που φόρεσε χιτζάμπ σε ένδειξη σεβασμού για τους μουσουλμάνους που δολοφονήθηκαν κατά την τρομοκρατική επίθεση στα δύο τεμένη, αρκετές φεμινίστριες είχαν μια πολύ διαφορετική προσέγγιση.

Η ίδια η Αλινετζάν δήλωσε πως θαυμάζει μεν την Άρντεν για τον τρόπο που αντιμετώπισε το θέμα και για την «συμπόνοια που έδειξε προς τη μουσουλμανική κοινότητα» αλλά όπως τόνισε «μου ράγισε την καρδιά όταν την είδα με το χιτζάμπ».

«Αισθάνθηκα ότι το πιο ισχυρό σύμβολο καταπίεσης των μουσουλμάνων γυναικών χρησιμοποιήθηκε ως μέσο για την ένδειξη συμπαράστασης».