Μένουμε σπίτι δεν σημαίνει εγκλεισμός

Ας ορίσουμε τη νέα μας καθημερινότητα μέσα από μια θετική οπτική
Αυτή η δημοσίευση αναρτήθηκε στην κλειστή πλέον Πλατφόρμα Αρθρογράφου Huffpost. Οι συνεργάτες αρθρογράφοι έχουν τον έλεγχο της δουλειάς τους και αναρτούσαν δημοσιεύσεις ελεύθερα στον ιστότοπό μας. Εάν θεωρείτε πως πρέπει να επισημάνετε αυτήν την καταχώριση ως καταχρηστική, στείλτε μας ένα e-mail.

Νέες συνθήκες, νέοι ρυθμοί στην καθημερινότητά μας. Ως επαγγελματίας coach και ως άνθρωπος με αφοσίωση στην αυτό-βελτίωση και κατ’ επέκταση στην καλύτερη ζωή που όλοι μπορούμε να έχουμε, μοιράζομαι μαζί σας σκέψεις, απόψεις και “εργαλεία” του coaching έτσι ώστε να βιώσουμε την περίοδο που “ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ” με τρόπο που να μας ενδυναμώνει.

Στο σημερινό άρθρο θα συζητήσουμε δυο θέματα που μας βοηθούν στην αποδοχή των νέων συνθηκών και την καλύτερη προετοιμασία μας.

Αρχικά, ας ορίσουμε τη νέα μας καθημερινότητα μέσα από μια θετική οπτική. Ακούω συχνά ανθρώπους να αποκαλούν «εγκλεισμό» την περίοδο που ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ.

Η λέξη «εγκλεισμός» φέρει μια μεγάλη αρνητική φόρτιση, παραπέμπει σε καταστάσεις που ουδεμία σχέση έχουν με την ελευθερία που βιώνουμε εμείς στη χώρα μας και στη γενιά μας εν έτει 2020. Πράγματι, οι συνθήκες επιβάλλουν τον περιορισμό της ζωής μέσα στο σπίτι κι αυτό χρειάζεται να είναι μια συνειδητή απόφαση.

Εάν εξετάσουμε το πως μας επηρεάζει το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούμε μέσα από τη γνώση που μας προσφέρει ο νευρο-γλωσσικός προγραμματισμός - στα αγγλικά ο όρος είναι NLP - διαπιστώνουμε πως τα μηνύματα που μεταφέρει η λέξη αυτή στον εγκέφαλό μας επηρεάζουν αρνητικά τα συναισθήματά μας. Αυτό στη συνέχεια διαμορφώνει την οπτική μέσα από την οποία βλέπουμε τα πράγματα, γεγονός που οδηγεί σε συμπεριφορές με αρνητική προδιάθεση. Γεμίζουμε λοιπόν με αρνητισμό σε μια περίοδο που χρειάζεται να ανασυντάξουμε όλες τις δυνάμεις μας και ότι πιο θετικό διαθέτουμε.

Ένας πιο σωστός «τίτλος» γι’ αυτήν την περίοδο είναι η συνειδητή απόφαση μας και το δικό μας μερίδιο υπευθυνότητας, έτσι ώστε να μείνουμε ασφαλείς εμείς, οι δικοί μας άνθρωποι κι όλοι οι άνθρωποι.

Γνωρίζουμε πως ο περιορισμός δεν θα διαρκέσει για πάντα και έως ότου να επανέλθουμε στην «κανονικότητά» μας χρειάζεται να οργανωθούμε. Και με την αφορμή αυτή, προχωρούμε στο δεύτερο σημείο στο οποίο θέλω να σταθώ σήμερα.

Οργανώνουμε και απολαμβάνουμε το δικό μας χώρο μέσα στο σπίτι.

Ανεξάρτητα με το εάν μένουμε μόνοι ή έχουμε μία μεγάλη οικογένεια, χρειάζεται να βιώνουμε με άνεση την καθημερινότητά μας μέσα στο σπίτι. Ας βρούμε τα σημεία όπου μπορούμε να δουλέψουμε, να σκεφτούμε – πράγματι είναι ιδανική στιγμή για «ενδοσκόπηση» - είτε να προετοιμαστούμε για τα επόμενα βήματα. Ακόμα και αν το σπίτι μας δεν έχει άπλετο χώρο, μια συνεννόηση με τους συγκατοίκους με αλληλοσεβασμό και αμοιβαίες υποχωρήσεις θα μας εξασφαλίσει μια λειτουργική καθημερινότητα.

Εάν για παράδειγμα εργαζόμαστε από το σπίτι αυτή την περίοδο, οργανώνουμε το χώρο του γραφείου μας με έναν τρόπο που να μας επιτρέπει να κάνουμε την εργασία μας απερίσπαστα και αποτελεσματικά. Πολλά έχουν γραφτεί στα μέσα ενημέρωσης για το θέμα αυτό και είναι σίγουρο πως έχουμε πάρει πολλές ιδέες.

Διαμορφώνουμε λοιπόν το χώρο μας με τρόπο που να μας φτιάχνει τη διάθεση γιατί το σπίτι θα είναι όλη μας τη ζωή για τις επόμενες εβδομάδες.

Το μήνυμα λοιπόν του σημερινού άρθρου είναι: Αποδεχόμαστε τις νέες συνθήκες χωρίς να επιβαρύνουμε τον εαυτό μας με αρνητισμό, αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τη ζωή μας και τη ζωή των άλλων και οργανώνουμε το χώρο μας έτσι ώστε να βιώσουμε εποικοδομητικά την περίοδο που διανύουμε.