ΔΙΕΘΝΕΣ
12/03/2018 17:33 EET

Μόνο στον Καναδά. Εκατοντάδες γιατροί ζητούν ακύρωση των αυξήσεων στους μισθούς τους (και ο λόγος συγκινεί)

Shannon Fagan via Getty Images

Μια διαμαρτυρία που ομολογουμένως δεν έχουμε δει πουθενά αλλού, έγινε στον Καναδά. Εκατοντάδες γιατροί στο Κεμπέκ διαμαρτύρονται για τις αυξήσεις των μισθών τους, υποστηρίζοντας ότι ήδη βγάζουν αρκετά.

Όπως γράφει η Washington Post,  μόνο στον Καναδά θα μπορούσε να γίνει μια τέτοια διαμαρτυρία. Περισσότεροι από 800 γιατροί και φοιτητές ιατρικής υπέγραψαν διαδικτυακό αίτημα με το οποίο ζητούν να ακυρωθεί η αύξηση των απολαβών των εργαζομένων στον τομέα της υγείας. «Εμείς οι γιατροί του Κεμπέκ που πιστεύουμε ακράδαντα στο δημόσιο σύστημα υγείας, είμαστε αντίθετοι με τις πρόσφατες αυξήσεις που διαπραγματεύτηκαν οι ιατρικές ομοσπονδίες μας με την κυβέρνηση», αναφέρουν.

Και ζητούν τα χρήματα αυτά να δοθούν στους νοσηλευτές και τις νοσηλεύτριες. 

Όπως τονίζουν, έχουν ηθικό και συνειδησιακό πρόβλημα να πληρώνονται αυτοί περισσότερο όταν οι εργασιακές συνθήκες για τον υπόλοιπο κλάδο, όπως νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό, είναι εξίσου δύσκολες και αμείβονται λιγότερο. 

Πρόσφατα, η ένωση του νοσηλευτικού προσωπικού πιέζει την κυβέρνηση για να ασχοληθεί με την έλλειψη νοσηλευτών και ζητούν να οριστεί με νόμο πόσους ασθενείς μπορεί να δει ένας νοσηλευτής. Όπως καταγγέλλουν, εργάζονται εξαντλητικά. 

Τον περασμένο Ιανουάριο η ανάρτηση της νοσηλεύτρια Émilie Ricard από το Κεμπέκ έγινε viralαφού τόνιζε αυτό ακριβώς το πρόβλημα. 

«Αυτό είναι το πρόσωπο των νοσηλευτών», έγραψε στο post δείχνοντας το πρόσωπό της με δάκρυα στα μάτια. «Άλλο ένα πρωινό που τελείωσα τη βάρδιά μου, εξαντλημένη, εξαντλημένη, γιατί είμαι η μόνη νοσοκόμα για να καλύψω τις ανάγκες 70-76 ασθενών». Και συνεχίσει: «Δεν θέλω να έρχομαι στη δουλειά γιατί τρέμω με το βάρος που με περιμένει. Είναι εξοντωτικό το να βιάζομαι συνεχώς. Επιστρέφω σπίτι και κλαίω από την κούραση». Και αφού περιγράφει ότι πολλές φορές αναγκάζεται να αφήσει κάποιον ασθενή χωρίς φροντίδα γιατί πρέπει να ασχοληθεί με κάποιον άλλον που έχει περισσότερη ανάγκη, αναφέρει κλείνοντας: «Είμαι συντετριμμένη με το επάγγελμά μου, ντρέπομαι από τη φτωχή φροντίδα που παρέχω (σ.σ. στους ασθενείς) ακόμη και αν κάνω ότι περισσότερο μπορώ. Το σύστημα υγείας μας είναι άρρωστο και πεθαίνει».