ΤΟ BLOG
13/03/2019 11:40 EET | Updated 13/03/2019 11:40 EET

Γιατί η ζωή είναι τέχνη...

Το άτομο συχνά κάνει τη διαφορά.

Caiaimage/Trevor Adeiline via Getty Images

Ένα από τα μύχια μυστικά αυτού του κόσμου είναι ότι η εξέλιξη του βρίσκεται στη διαφορετικότητα. Αυτή είναι η κινητήρια δύναμη.

Μην αφήσεις κανέναν να σου επιβάλλει τους χρόνους του και τον τρόπο ζωής που πρέπει να έχεις! Όπου ο ελεύθερος κόσμος πέτυχε – έγινε διότι υπήρχε η ανοχή στη διαφορετικότητα..

Και αυτό είναι στάση ζωής, που ξεκινά από τα πρώτα κιόλας χρόνια. Η γνώση που άλλαξε και αλλάζει τον κόσμο δεν είναι αποτέλεσμα εκείνων που δέχονται την πραγματικότητα ως έχει!

Η διαφορά, μεταξύ, αυτών που τολμούν να αρθρώσουν λόγο, που τολμούν να αμφισβητούν δημιουργικά – με όσους δέχονται πάντα την άποψη της πλειοψηφίας, απλώς και μόνο, επειδή είναι ασφαλές να συνταχθείς με τους πολλούς – είναι ότι έχουν δίκη τους αυτόνομη σκέψη..

Η μίμηση και τα πρότυπα μιας εποχής – αν και έχουν τη σημασία τους – μπορεί τελικώς να μην αντέξουν στο χρόνο. Συχνά, λέγεται, «ότι γυαλίζει δεν είναι χρυσός». Κι η λαϊκή σοφία του εμπειροτέχνη και του νοικοκύρη που είναι απόσταγμα μιας ολόκληρης ζωής – σπάνια είναι εσφαλμένη. Και, αυτό, γιατί η ζωή είναι φτειαγμένη από χρόνο – και, μόνο, ότι αντέχει στο χρόνο είναι χρυσός!

Επομένως, δεν είναι αυτοί που λεν πολλά και φαίνονται πολύ, εκείνοι που αξίζουν. Οι άλλοι οι σιωπηλοί, που ξέρουν και παράγουν είναι εκείνοι που αξίζουν τα πολλά – και αντέχουνε στο χρόνο! Τώρα, βέβαια, θα μου πεις η ζωή είναι μία! Μα, ακριβώς γι’ αυτό, επειδή είναι μία, είναι πολύτιμη – και δεν αξίζει να τη σπαταλήσεις για άλλους!

Σκέψου, λοιπόν, να μην υπήρχαν όσοι επαναστατούν απέναντι στον παραλογισμό, απέναντι στην αδικία! Να μην υπήρχαν όλοι αυτοί που επιλέγουν το μακρύ και, συχνά, τραχύ δρόμο υπολογίζοντας, πάντα, το ρίσκο. Τότε, δεν θα είχαμε ελεύθερους ανθρώπους σε τούτο κόσμο – ακόμη θα γινόντουσαν αγοροπωλησίες σκλάβων. Όσο και αν αυτό ακούγεται ξένο στο δικό μας πολιτισμό.

Ξένο στα φανερά, στα δημόσια, με χαρτί και βουλοκέρι – αγοροπωλησίες γίνονται και στις δικές μας μέρες.

Δεν είναι, λοιπόν, οι κοινωνίες και οι εποχές υπόθεση ενός ατόμου – αλλά το άτομο συχνά κάνει τη διαφορά. Και, αυτό γιατί οι άλλοι το επιθυμούν να γίνει!

Θα μου πεις η ζωή είναι άδικη και πρέπει να το συνηθίσεις! Μα, γι’ αυτό επειδή είναι άδικη και άνιση – από την κούνια κιόλας – έχουν τόσο μεγάλη σημασία όσοι δε χωρούν, όσοι αμφισβητούν και όσοι χαράσσουν το δικό τους δρόμο! Για αυτό και, εγώ είμαι στο πλάι τους και πάντα τους στηρίζω!