Δεν μπορεί κανείς να παραγνωρίσει τα θετικά στοιχεία της ελληνικής οικονομίας. Η χώρα συνεχίζει να αναπτύσσεται, η ανεργία έχει υποχωρήσει σημαντικά, οι επενδύσεις ενισχύονται και ο πλούτος των νοικοκυριών αυξάνεται. Το ΑΕΠ στο πρώτο τρίμηνο του 2026 ήταν αυξημένο κατά 2% σε ετήσια βάση, ενώ η ανεργία τον Ιούνιο υποχώρησε στο 8%. Ακόμη και οι εξαγωγές παρουσίασαν τον ίδιο μήνα μεγάλη ετήσια αύξηση. (ΕΛΣΤΑΤ)
Η Τράπεζα της Ελλάδος εκτιμά ότι η οικονομία θα αναπτυχθεί κατά 1,9% το 2026, με ρυθμό υψηλότερο από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, με βασικούς κινητήρες την κατανάλωση, τις επενδύσεις και τις εξαγωγές. (Τράπεζα της Ελλάδος)
Και η πρόσφατη έκθεση της Alpha Bank καταγράφει σημαντική αύξηση της οικονομικής θέσης των νοικοκυριών: ο ακαθάριστος πλούτος τους έχει ξεπεράσει το 1 τρισ. ευρώ, ενώ το διαθέσιμο εισόδημα στο πρώτο τρίμηνο του 2026 αυξήθηκε κατά 3,2% και οι αμοιβές εξαρτημένης εργασίας κατά 4,3%. (HuffPost Greece)
Όμως εδώ τελειώνουν οι αριθμοί και αρχίζει η πραγματική ζωή.
Η ακρίβεια εξακολουθεί να εξουθενώνει μεγάλα τμήματα της κοινωνίας. Ο πληθωρισμός τον Ιούλιο έτρεξε με 3,4%, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προβλέπει μέσο πληθωρισμό 3,7% για το 2026, με την ενεργειακή επιβάρυνση να περιορίζει το πραγματικό εισόδημα των νοικοκυριών. (ΕΛΣΤΑΤ)
Και υπάρχει ένας αριθμός που λέει σχεδόν όλη την αλήθεια: η αποταμίευση των ελληνικών νοικοκυριών παραμένει αρνητική, περίπου στο -3% του διαθέσιμου εισοδήματος, ενώ τα καταναλωτικά δάνεια αυξάνονται με ετήσιο ρυθμό 6,9%. (HuffPost Greece)
Άρα, ναι: η ελληνική οικονομία έχει βελτιωθεί και αυτό πρέπει να αναγνωρίζεται. Αλλά η επιτυχία των μακροοικονομικών δεικτών θα αποκτήσει πραγματικό κοινωνικό αντίκρισμα μόνο όταν ο πολίτης μπορεί να βγάζει τον μήνα χωρίς να τρώει τις αποταμιεύσεις του ή να δανείζεται για την καθημερινότητά του.
