Ένα πραγματικό χάος επικρατεί στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας. Πράσινα, μπλε, κίτρινα, σταθερά, κυμαινόμενα, ειδικά τιμολόγια, διαφορετικά πάγια, εκπτώσεις συνέπειας και προσφορές περιορισμένης διάρκειας συνθέτουν ένα τοπίο μέσα στο οποίο ο μέσος καταναλωτής δυσκολεύεται να καταλάβει ποιος προμηθευτής είναι πραγματικά φθηνότερος.
Η πρώτη ετήσια ανάλυση της Ρυθμιστικής Αρχής Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων για το 2025 επιβεβαιώνει αυτή την εικόνα. Δεν υπάρχει ένας πάροχος που να είναι φθηνότερος παντού και πάντοτε. Άλλος εμφανίζεται ανταγωνιστικός στα σταθερά τιμολόγια, άλλος στα κυμαινόμενα, άλλος σε έναν συγκεκριμένο μήνα και άλλος όταν ο λογαριασμός υπολογιστεί στο σύνολο του έτους.
Άλλο ο φθηνότερος μήνας και άλλο η φθηνότερη χρονιά
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ενός νοικοκυριού με μέση κατανάλωση 330 κιλοβατώρες τον μήνα. Το κυμαινόμενο πρόγραμμα Yellow One Home 2 του ΗΡΩΝ κατέγραψε τον Σεπτέμβριο του 2025 τη χαμηλότερη μηνιαία ανταγωνιστική χρέωση, στα 29,95 ευρώ.
Όταν όμως η σύγκριση έγινε στο σύνολο του δωδεκαμήνου, φθηνότερο αναδείχθηκε το σταθερό Value Secure 12M της Protergia, με ετήσια ανταγωνιστική χρέωση 510,84 ευρώ. Η διαφορά από το πρόγραμμα του ΗΡΩΝ έφθασε τα 27,89 ευρώ.
Με απλά λόγια, μια εντυπωσιακά χαμηλή τιμή για έναν μήνα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το ίδιο πρόγραμμα θα είναι και το οικονομικότερο στο τέλος της χρονιάς.
Οι φθηνότεροι και οι ακριβότεροι συνολικά
Για οικιακή κατανάλωση 330 κιλοβατωρών τον μήνα, τις χαμηλότερες μέσες τελικές ανταγωνιστικές χρεώσεις κατέγραψαν:
- η ΕΛΙΝΟΙΛ με 50,79 ευρώ,
- η Protergia με 51,09 ευρώ,
- η ΔΕΗ με 51,82 ευρώ.
Στην άλλη άκρη της κατάταξης βρέθηκαν η Solar Energy με 69,66 ευρώ, η Volton με 59,86 ευρώ και η OTE Estate με 57,17 ευρώ.
Ακόμη και αυτή η κατάταξη, όμως, μπορεί να οδηγήσει σε λάθος συμπέρασμα, επειδή αλλάζει δραματικά ανάλογα με το είδος του συμβολαίου.
Φθηνοί στα σταθερά, ακριβοί στα κυμαινόμενα
Στα σταθερά τιμολόγια, η ΕΛΙΝΟΙΛ εμφανίζεται φθηνότερη με μέση χρέωση 42,65 ευρώ. Ακολουθούν ο ΗΡΩΝ με 43,32 ευρώ και η Volton με 44,76 ευρώ.
Οι ίδιοι πάροχοι, όμως, βρίσκονται ανάμεσα στους ακριβότερους στα κυμαινόμενα. Η Volton καταγράφει μέση χρέωση 62,34 ευρώ, η ΕΛΙΝΟΙΛ 58,10 ευρώ και ο ΗΡΩΝ 58,07 ευρώ.
Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει με τη ΔΕΗ. Στα ειδικά τιμολόγια εμφανίζεται ως η φθηνότερη, με 51,90 ευρώ, ενώ ακριβότερη είναι η ΖΕΝΙΘ, με 75,77 ευρώ. Είναι η δεύτερη οικονομικότερη στα κυμαινόμενα, με 51,59 ευρώ. Και η τρίτη στα σταθερά, με 51,98 ευρώ, αλλά
Ανταγωνισμός χωρίς εύκολη σύγκριση
Ο ανταγωνισμός υποτίθεται ότι θα έπρεπε να οδηγεί σε χαμηλότερες τιμές και σε περισσότερες επιλογές. Στην πράξη, όμως, οι πάροχοι διαμορφώνουν τα προϊόντα τους με τρόπο που δυσκολεύει την άμεση σύγκριση.
Άλλος προβάλλει τη χαμηλή τιμή της κιλοβατώρας, άλλος το μικρότερο πάγιο, άλλος την έκπτωση συνέπειας και άλλος μια προσωρινή προσφορά. Ο καταναλωτής καλείται να γνωρίζει εκ των προτέρων πόσο ρεύμα θα κάψει, αν θα πληρώνει πάντοτε εμπρόθεσμα, πόσο θα διαρκέσει το συμβόλαιο και τι ποινή θα πληρώσει αν αποχωρήσει νωρίτερα.
Το συμπέρασμα της ετήσιας ακτινογραφίας είναι σαφές: δεν αρκεί να ρωτήσει κανείς «ποιος είναι ο φθηνότερος πάροχος». Πρέπει να ρωτήσει για ποια κατανάλωση, για ποιο τιμολόγιο, για πόσους μήνες, με ποιο πάγιο και με ποιες δεσμεύσεις.
Και αυτό δυσκολεύει τον μέσο πολίτη που θέλει απλώς να ανοίξει τον λογαριασμό του χωρίς να χρειάζεται κομπιουτεράκι και σύμβουλο ενέργειας.
