Γράφει ο Τέρενς Κουίκ
Η Βουλγαρία επέστρεψε στη Eurovision ύστερα από τρία χρόνια απουσίας και το έκανε με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο: με νίκη. Η DARA, με το «Bangaranga», κατέκτησε τη σκηνή της Βιέννης, πήρε 516 βαθμούς, κέρδισε τόσο τις επιτροπές όσο και το κοινό, και έγραψε ιστορία ως η πρώτη νικήτρια της χώρας στον διαγωνισμό. Το επόμενο μεγάλο ερώτημα πλέον είναι η διοργάνωση του 2027 στη Βουλγαρία, με τη Σόφια να προβάλλει ήδη ως το αυτονόητο φαβορί, αν και η τελική πόλη δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί επισήμως.
Η DARA δεν ήταν ένα τυχαίο πρόσωπο που βρέθηκε ξαφνικά στη σκηνή της Eurovision. Πίσω από τη λάμψη, τα φώτα και την έκρηξη του «Bangaranga», υπάρχει μια από τις πιο αναγνωρίσιμες φωνές της σύγχρονης βουλγαρικής pop σκηνής. Η Darina Yotova, όπως είναι το πραγματικό της όνομα, είχε ήδη χτίσει μια ισχυρή πορεία στη χώρα της πριν φτάσει στη Βιέννη: επιτυχίες όπως τα «Thunder», «Call Me» και «Mr. Rover», παρουσία στα charts, διεθνείς συνεργασίες και μια εικόνα καλλιτέχνιδας που κινείται με άνεση ανάμεσα στην pop, το dance και το βαλκανικό στοιχείο. Η επίσημη βιογραφία της Eurovision τη χαρακτηρίζει μία από τις σημαντικότερες pop μουσικούς της Βουλγαρίας, με πάνω από 80 εκατομμύρια streams και views και παρουσία ως mentor στο The Voice of Bulgaria το 2021 και το 2022.
Η πορεία της προς τη Eurovision ξεκίνησε με τη βουλγαρική εθνική επιλογή. Η DARA επιλέχθηκε τον Ιανουάριο για να εκπροσωπήσει τη χώρα, κερδίζοντας τόσο την ψήφο του κοινού όσο και της επιτροπής. Ακολούθησε νέα διαδικασία για το τραγούδι, όπου παρουσιάστηκαν τρεις προτάσεις και τελικά επικράτησε το «Bangaranga». Το κομμάτι υπογράφουν οι Anne Judith Stokke Wik, Darina Yotova, Dimitris Kontopoulos και Monoir, με τη DARA να συμμετέχει και στη δημιουργική του ταυτότητα.
Το «Bangaranga» δεν ήταν απλώς ένα ακόμη Eurovision banger. Ήταν μια προσεκτικά στημένη pop πρόταση με έντονη σκηνική ενέργεια, ηλεκτρονικό παλμό και αναφορές στη βουλγαρική παράδοση. Η ίδια η DARA το περιέγραψε ως «pop music with folklore bones», ενώ η έμπνευση συνδέθηκε με τους kukeri, το αρχαίο βουλγαρικό τελετουργικό με μάσκες, κουδούνια και συμβολισμούς κάθαρσης και προστασίας. Η ίδια εξήγησε πως το «bangaranga» είναι μια ενέργεια που «όλοι έχουν μέσα τους», μια αίσθηση ότι όλα είναι δυνατά.
Και πράγματι, όλα έγιναν δυνατά στη σκηνή της Βιέννης. Η Βουλγαρία κέρδισε με 516 βαθμούς, συγκεντρώνοντας 204 από τις επαγγελματικές επιτροπές και 312 από το televoting. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι το «Bangaranga» ήρθε πρώτο και στις δύο ψηφοφορίες, κάτι που, σύμφωνα με τη Eurovision, είχε να συμβεί σχεδόν δέκα χρόνια, από το Κίεβο του 2017.
Το φινάλε είχε όλα τα στοιχεία ενός eurovisionικού θρίλερ: αγωνία, ανατροπές, scoreboard που άλλαζε ρυθμό με κάθε ανακοίνωση και μια Βουλγαρία που, αντί να «κλέψει» οριακά τη νίκη, τελικά την κατέκτησε με διαφορά-ρεκόρ. Η DARA άφησε πίσω της το Ισραήλ, που τερμάτισε δεύτερο με τον Noam Bettan και το «Michelle», ενώ τρίτη ήρθε η Ρουμανία. Η τελική διαφορά των 173 βαθμών από τη δεύτερη θέση χαρακτηρίστηκε από τη Eurovision ως η μεγαλύτερη στην ιστορία του διαγωνισμού, ξεπερνώντας ακόμη και το ιστορικό προβάδισμα του Alexander Rybak με το «Fairytale» το 2009.
Η νίκη αυτή έχει και μεγάλο συμβολισμό για τη Βουλγαρία. Η χώρα είχε κάνει το ντεμπούτο της στη Eurovision το 2005, είχε πλησιάσει πολύ κοντά στη νίκη το 2017 με τον Kristian Kostov και το «Beautiful Mess», αλλά δεν είχε καταφέρει ποτέ να σηκώσει το τρόπαιο. Μάλιστα, απουσίασε από τους τρεις προηγούμενους διαγωνισμούς, από το 2023 έως και το 2025, πριν επιστρέψει στη Βιέννη το 2026. Η επιστροφή της, λοιπόν, δεν ήταν απλώς επιτυχημένη· ήταν ιστορική.
Λίγο μετά τη νίκη της, η DARA εμφανίστηκε συγκλονισμένη. «Αυτό είναι απίστευτο. Δεν ξέρω καν τι συμβαίνει», είπε στη συνέντευξη Τύπου μετά τον τελικό, ευχαριστώντας «όλους όσοι ένιωσαν το bangaranga και συνδέθηκαν με τη δύναμη».
Η Eurovision 2026, η 70ή στην ιστορία του θεσμού, διεξήχθη στη Βιέννη, μετά τη νίκη της Αυστρίας το 2025. Η διοργάνωση σημαδεύτηκε και από πολιτική ένταση, καθώς πέντε χώρες, Ιρλανδία, Ισπανία, Ολλανδία, Σλοβενία και Ισλανδία, δεν συμμετείχαν λόγω της παρουσίας του Ισραήλ στον διαγωνισμό. Μέσα σε αυτό το βαρύ περιβάλλον, η νίκη της Βουλγαρίας λειτούργησε ως μια καθαρά μουσική έκρηξη: ένα τραγούδι που κέρδισε και το επαγγελματικό κριτήριο και το λαϊκό ένστικτο.
Όσο για το 2027, ο κανονισμός και η παράδοση οδηγούν τη Eurovision στη χώρα που κέρδισε. Αυτό σημαίνει ότι η Βουλγαρία αναμένεται να φιλοξενήσει τον επόμενο διαγωνισμό. Η Σόφια είναι το όνομα που ακούγεται αυτονόητα πρώτο, ως πρωτεύουσα και κέντρο της βουλγαρικής μουσικής και τηλεοπτικής παραγωγής, όμως μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επίσημη ανακοίνωση της EBU ή της BNT για την τελική πόλη. Το μόνο βέβαιο είναι ότι μετά το «Bangaranga», η Βουλγαρία δεν επιστρέφει απλώς στον χάρτη της Eurovision. Τον ξαναγράφει.
