Η Καλλιτεχνούπολη ζει ξανά ημέρες απομόνωσης. Μετά την κατάρρευση τμήματος του κεντρικού δρόμου που συνδέει τον οικισμό με τη Λεωφόρο Μαραθώνος, οι κάτοικοι καταγγέλλουν επικίνδυνες συνθήκες μετακίνησης, έλλειψη ενημέρωσης και αδικαιολόγητη καθυστέρηση από τους αρμόδιους φορείς.
Η Λουκίλα Καρρέρ – Πλέσσα, μιλώντας στη HuffPost, περιγράφει μια κατάσταση που, όπως λέει, έχει ξεπεράσει τα όρια της απλής ταλαιπωρίας και αγγίζει πλέον τον πυρήνα της δημόσιας ασφάλειας.
«Για μια ακόμη φορά αισθανόμαστε ότι ζούμε σε μια άλλη χώρα. Είμαστε εγκλωβισμένοι στην Καλλιτεχνούπολη από την αδράνεια του αρμόδιου κρατικού φορέα. Κανείς δεν μας λέει υπεύθυνα τι γίνεται, πότε θα αποκατασταθεί η πρόσβαση και πώς θα κινούμαστε με ασφάλεια μέχρι τότε», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Το πρόβλημα δεν είναι καινούργιο. Σύμφωνα με όσα καταγγέλλουν οι κάτοικοι, το σημείο όπου υποχώρησε ο δρόμος ήταν γνωστό εδώ και χρόνια ως επικίνδυνο, καθώς κάτω από το οδόστρωμα περνά ρέμα, η φυσική ροή του οποίου είχε περιοριστεί. Με τις έντονες βροχοπτώσεις, τα φερτά υλικά φέρονται να φράζουν τους αγωγούς, με αποτέλεσμα το νερό να αναζητεί διέξοδο πάνω από τον δρόμο.
Η κακοκαιρία της 1ης Απριλίου 2026 επιδείνωσε δραματικά την κατάσταση. Τμήμα του δρόμου κατέρρευσε, αφήνοντας πίσω του μεγάλο ρήγμα και ουσιαστικά κόβοντας τον βασικό άξονα πρόσβασης προς τον οικισμό.
Πλέον, οι κάτοικοι υποχρεώνονται να χρησιμοποιούν εναλλακτικές διαδρομές που, όπως λένε, δεν πληρούν βασικές προϋποθέσεις ασφάλειας. Η οδός Ευβοίας περιγράφεται ως στενή, κακοτράχαλη, αφώτιστη, με τυφλές στροφές και σημεία όπου η ορατότητα περιορίζεται από τη βλάστηση. Ακόμη πιο δύσκολη θεωρείται η διέλευση από την οδό Βυζαντίου, έναν στενό δρόμο με κακό οδόστρωμα και επικίνδυνα σημεία.
«Δεν μιλάμε για ταλαιπωρία. Μιλάμε για κίνδυνο. Μιλάμε για οικογένειες, ηλικιωμένους, παιδιά, ανθρώπους που πρέπει να πάνε στη δουλειά τους, στο σχολείο, στον γιατρό. Και αναρωτιόμαστε: αν συμβεί κάτι, ποιος θα αναλάβει την ευθύνη;», σημειώνουν οι κάτοικοι.
Η κ. Καρρέρ – Πλέσσα θέτει, παράλληλα και το ζήτημα μιας άμεσης προσωρινής λύσης, μέχρι να αποκατασταθεί πλήρως ο δρόμος:
«Για να μην θρηνούμε δεύτερο Μάτι το καλοκαίρι, σκέφτομαι με την πρώτη φωτιά στην Πεντέλη πώς θα ανέβουν τα πυροσβεστικά. Σε έναν στενό δρόμο όπως είναι η Ευβοίας, στενός για τα πυροσβεστικά που σπεύσουν την ώρα που επίσης θα φεύγουν οι κάτοικοι από Καλλιτεχνούπολη, Νταού Πεντέλης, Άγιο Σπυρίδωνα, Διώνη. Την 1η Απριλίου ο δρόμος Νταού Πεντέλης, Άγιο Σπυρίδωνα, κατέρρευσε. Και 42 μέρες μετά δεν έχει γίνει τίποτα. Πρέπει άμεσα να τοποθετηθεί η γέφυρα του στρατού τύπου Baileys. Είναι η μόνη προσωρινή λύση για να μην θρηνήσουμε θύματα»
Και όπως επαναλαμβάνει με έμφαση, το ζήτημα δεν αφορά μόνο τους κατοίκους της Καλλιτεχνούπολης, αλλά και κατοίκους άλλων περιοχών που χρησιμοποιούν τη συγκεκριμένη διαδρομή για να βγουν στη Λεωφόρο Μαραθώνος.
«Από τον στενό δρόμο που οδηγεί προς τη Μαραθώνος δεν περνούν μόνο οι κάτοικοι της Καλλιτεχνούπολης. Περνούν και κάτοικοι άλλων περιοχών, όπως της Πεντέλης. Δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για ασφαλή πρόσβαση όταν ο βασικός δρόμος έχει κοπεί και οι εναλλακτικές διαδρομές είναι τόσο επικίνδυνες».
Οι κάτοικοι ζητούν άμεση, επίσημη και σαφή ενημέρωση. Θέλουν να γνωρίζουν ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα αποκατάστασης, ποιος φορέας έχει την ευθύνη, ποια προσωρινά μέτρα ασφαλείας θα ληφθούν και πώς θα εξασφαλιστεί ασφαλής πρόσβαση στον οικισμό μέχρι την πλήρη αποκατάσταση του δρόμου.
Η αγανάκτηση, όπως λένε, δεν αφορά μόνο την κατάρρευση του δρόμου. Αφορά κυρίως την αίσθηση ότι η Καλλιτεχνούπολη αφήνεται ξανά μόνη της, χωρίς επαρκή πρόληψη, χωρίς συντονισμό και χωρίς τη στοιχειώδη επικοινωνία που οφείλει η Πολιτεία στους πολίτες.
«Δεν ζητάμε χάρη. Ζητάμε το αυτονόητο: να μπορούμε να μπαίνουμε και να βγαίνουμε από τα σπίτια μας με ασφάλεια», λέει η κ. Καρρέρ – Πλέσσα.
Για τους κατοίκους, το θέμα είναι πλέον ζήτημα δημόσιας ασφάλειας. Και όσο δεν δίνεται λύση, η Καλλιτεχνούπολη παραμένει, όπως οι ίδιοι καταγγέλλουν, ένας οικισμός «όμηρος» της αδράνειας.
