Τράμπα τραμπαλίζομαι, πέφτω και τσακίζομαι
και χτυπώ το γόνα μου
και με κλαίει η νόνα μου (ή «φωνάζει η νόνα μου»)
και γελάνε τα παιδιά
που μου σκίστηκε η ποδιά.
Οι παλαιότεροι ίσως θυμούνται ακόμα τους στίχους από αυτό το παιδικό τραγουδάκι, που συνόδευε παραδοσιακά το παιχνίδι στην τραμπάλα, στις παιδικές χαρές.
Όμως, οι λουόμενοι στην παραλία Έλλη, στη Ρόδο, εμφανώς αγνοούν το τραγουδάκι και μαζί τον κίνδυνο…να τσακιστεί κάποιος σκαρφαλώνοντας ή πηδώντας από μία κατασκευή μέσα στη θάλασσα, όπου συχνά βρίσκονται ταυτόχρονα δεκάδες λουόμενοι, στριμωγμένοι ο ένας δίπλα στον άλλο και χωρίς επίβλεψη από ναυαγοσώστη, ή κανόνες λειτουργίας ή κάποιο συγκεκριμένο πλαίσιο για την ασφάλεια.
Η παρέμβαση του Λιμενικού που πέφτει στο κενό
Στις 25 Ιουνίου 2026 το Λιμενικό Σώμα σφράγισε την εξέδρα (πρακτικά, τοποθέτησε μία προειδοποιητική-απαγορευτική πινακίδα στη σκάλα) ώστε να σταματήσουν να σκαρφαλώνουν …νέοι, γέροι και παιδιά, με κίνδυνο για τη σωματική τους ακεραιότητα. Κάποιος μπορεί να γλιστρήσει, όταν ανεβαίνουν δεκάδες άνθρωποι βρεγμένοι στα σκαλοπάτια και στην εξέδρα ταυτόχρονα. Κάποιος μπορεί να βουτήξει άτσαλα προς το νερό και να τραυματιστεί ενδεχομένως.
Ουδόλως, όμως, επηρεάστηκαν όσοι διακρίνουμε στο βίντεο παρακάτω να βρίσκονται σκαρφαλωμένοι και να αγνοοούν επιδεικτικά το Λιμενικό που έστειλε επί τόπου περιπολικό του με ντουντούκα για να καλέσει τους λουόμενους να αποχωρήσουν.
Σε ανάρτηση στο «X» από τον λογαριαμό «rhodes.rodos», που παραπέμπει στην ιστοσελίδα https://getrhodes.com/ σημειώνεταιξ ότι:
«Το τραμπολίνο στην παραλία Έλλη δεν ήταν απλώς μια κατασκευή μέσα στη θάλασσα. Ήταν ένα κομμάτι της Ρόδου, συνυφασμένο με τα καλοκαίρια μας, τις πρώτες τολμηρές βουτιές, τα γέλια και τις αναμνήσεις χιλιάδων κατοίκων και επισκεπτών. Η απαγόρευση της λειτουργίας του για λόγους στατικότητας μπορεί να ήταν αναγκαία για την ασφάλεια, όμως αφήνει πίσω της ένα κενό και μια γλυκιά νοσταλγία για ένα σύμβολο που σημάδεψε γενιές. Για πολλούς, το τραμπολίνο της Έλλης δεν ήταν απλώς μια εξέδρα στη θάλασσα· ήταν μέρος της καλοκαιρινής ψυχής της Ρόδου.
Το Τραμπολίνο της Ρόδου.Κατασκευάστηκε το 1930,και επανακατασκευάστηκε το 2007.»
Όμορφα και καλά όλα αυτά, ωστόσο κάποιος υπεύθυνος φορέας ή κάποιος από την Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει να αναλάβει την ευθύνη. Δεν είναι σωστό να εμφανίζεται το Λιμενικό Σώμα ως «ο κακός» της υπόθεσης. Αν προκύψει (χτύπα ξύλο!) τραυματισμός, μετά θα αναζητάμε τον κατά νόμο υπεύθυνο – αν υπάρχει…
Και κάποιος θα κλαίει.
