Ο Βασίλης Μπισμπίκης μίλησε ανοιχτά για την «ανθρωποφαγία» που, όπως λέει, έχει δεχθεί το τελευταίο διάστημα, αλλά και για όσα τον βοηθούν να παραμένει δυνατός. Ο γνωστός ηθοποιός αναφέρθηκε στα «δημόσια δικαστήρια» που στήνονται γύρω από πρόσωπα της επικαιρότητας, καθώς και στην έντονη κριτική που έχει δεχθεί τόσο για την προσωπική του ζωή όσο και για τη σχέση του με τη Δέσποινα Βανδή, τονίζοντας ότι η κοινωνία μοιάζει πλέον να έχει εξοικειωθεί -αν όχι εθιστεί-, με τη βία της καθημερινότητας.
Με αφορμή τη νέα θεατρική του δουλειά, ο Βασίλης Μπισμπίκης παραχώρησε συνέντευξη στο ένθετο Νησίδες, όπου αποκάλυψε πως η τέχνη, η σύντροφός του και οι άνθρωποί του αποτελούν το προσωπικό του «καταφύγιο».
Απαντώντας στο ερώτημα για το ποια μορφή λογοκρισίας θεωρεί σήμερα πιο έντονη -είτε πρόκειται για το κράτος, την αγορά, την τηλεοπτική εικόνα, τα κοινωνικά δίκτυα ή ακόμη και τον φόβο ενός καλλιτέχνη να χάσει το κοινό του- ο ηθοποιός δήλωσε πως δεν αισθάνεται προστατευμένος από τίποτα.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «δεν είμαι σωσμένος», εξηγώντας ότι ειδικά το τελευταίο διάστημα προσπαθεί να αντιμετωπίζει τη ζωή μέρα με τη μέρα. Διευκρίνισε πως δεν αναφέρεται στις ιδέες, στα συναισθήματα ή στις πεποιθήσεις του, αλλά σε όλα όσα βιώνει εξωτερικά, τα οποία χαρακτήρισε «οχετό».
Σύμφωνα με τον ίδιο, η κοινωνία όχι μόνο έχει συνηθίσει τη βία της καθημερινότητας, αλλά συχνά δημιουργεί και δημόσια «δικαστήρια», κυρίως μέσα από την τηλεόραση. Όπως είπε, ο ίδιος έχει βιώσει αυτή τη στάση σε κάθε πτυχή της ζωής του: για τη σχέση του με τη Δέσποινα Βανδή, για τον τρόπο που κινείται ή εμφανίζεται δημόσια, ακόμη και για το περιστατικό με το αυτοκίνητο.
Ο Βασίλης Μπισμπίκης υποστήριξε επίσης ότι ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται δημόσια τέτοιες καταστάσεις είναι υπερβολικά παρεμβατικός, σημειώνοντας πως πάνω του «έγινε ανθρωποφαγία». Παράλληλα, παραδέχτηκε ότι κάθε καλλιτέχνης σκέφτεται το αν αρέσει στο κοινό, ωστόσο τόνισε πως αυτό μπορεί να μετατραπεί σε παγίδα, καθώς κινδυνεύει να χάσει την προσωπική του αλήθεια μέσα από την τέχνη του.
Όπως εξήγησε, όλοι αυτοί οι παράγοντες που λειτουργούν ως μορφές λογοκρισίας μπορούν να οδηγήσουν κάποιον στο να απομονωθεί, να «κλείσει» το μυαλό του και να μην μπορεί να εκφραστεί πραγματικά. Μάλιστα, ανέφερε πως αν ο ίδιος άκουγε όλα όσα λέγονται για εκείνον και προσπαθούσε να προσαρμοστεί στην εικόνα που θέλουν οι άλλοι να έχει, θα είχε χαθεί.
Σε ερώτηση για το τι είναι τελικά αυτό που μπορεί να κρατήσει έναν άνθρωπο όρθιο, ο ηθοποιός απάντησε πως είναι ό,τι αγαπά πραγματικά. Για τον ίδιο, αυτό είναι η τέχνη, η Δέσποινα Βανδή και οι δικοί του άνθρωποι.
Όπως είπε, η τέχνη αποτελεί το μεγαλύτερο καταφύγιο της ζωής του και ήταν ο βασικός λόγος που επέλεξε αυτόν τον δρόμο. Μέσα από το θέατρο, όπως εξήγησε, μπορεί να απομακρύνεται από την πραγματικότητα και να μπαίνει σε έναν διαφορετικό κόσμο, μέσα από τον οποίο δίνει τον δικό του αγώνα για όλους.
Ο ίδιος τόνισε ακόμη πως επιθυμία του είναι ο θεατής να φεύγει από τις παραστάσεις του έχοντας ερωτήματα κυρίως για τον ίδιο του τον εαυτό.
Αναφερόμενος στη νέα του παράσταση, σημείωσε ότι πρόκειται για ένα «σοκ», όπως συμβαίνει και με πολλά από τα έργα που επιλέγει να παρουσιάζει. Σύμφωνα με τον ίδιο, μέσα από το σοκ μπορεί να «εμβολίσει» πιο ουσιαστικά την ψυχή του θεατή, ώστε να γεννηθούν μέσα του προσωπικά ερωτήματα και προβληματισμοί.
Αυτό, όπως είπε, είναι και ο βασικός του στόχος: ο θεατής να συνεχίζει να σκέφτεται και μετά το τέλος της παράστασης. Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα τις συζητήσεις που ανοίγουν συχνά στο καφενείο έξω από το θέατρο μετά τις παραστάσεις, αλλά και όσα προκαλούσαν οι ταινίες του Γιάννης Οικονομίδης, όπου οι παρέες έμεναν για να συζητήσουν και να δημιουργηθεί ένας ουσιαστικός διάλογος.
