theoria-paiynion

Αυτή τη συμφωνία δείχνει να «φοβάται» ο κ. Ερντογάν και τοποθετεί ως αντιστάθμισμά της στο τραπέζι τη Συνθήκη της Λωζάνης. Δε θα πρέπει να μας προκαλεί έκπληξη η αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάνης από πλευράς Ερντογάν: η ομιλία Ερντογάν βρίσκεται μέσα στα πλαίσια του αναθεωρητισμού και του νεο-Οθωμανισμού. Από το 2001 είχε αναγνωρισθεί το γεγονός πως από τη στιγμή που μία περιοχή αποκτά την ιδιότητα της εν δυνάμει πλουτοπαραγωγικής (resource potential) τότε αυτόματα η περιοχή αυτή, ίσως, μετατραπεί σε εστία συγκρούσεων (resource wars).
Οι κανονισμοί αυτοί προβλέπουν αυστηρές ποινές (penalties) για όσους διαπιστωθεί πως παίζουν το ρόλο του «λαγού». Συγκεκριμένα προβλέπεται πως αν κάποιος «παίκτης» κάνει υψηλά χτυπήματα (high bids) κατά τη διάρκεια μίας δημοπρασίας και αποχωρήσει ξαφνικά, τότε θα υποστεί χρηματική ποινή (penalty) ίση με τη διαφορά μεταξύ του τελευταίου υψηλού ποσού που στοιχημάτισε ο αποχωρήσας «λαγός» και του «νικητήριου» ποσού το οποίο ο «παίκτης»-νικητής στοιχημάτισε. Με ποιό τρόπο καλείται ο αποχωρήσας «λαγός» στις ΗΠΑ να πληρώσει την ποινή (penalty);
Η Θεωρία Παιγνίων εφαρμόσθηκε στην περίπτωση της δημοπρασίας των τηλεοπτικών αδειών. Υπάρχουν δε εξειδικευμένα μαθηματικά: τα μαθηματικά των δημοπρασιών. Το πιο σημαντικό πράγμα κατά τη διάρκεια των δημοπρασιών είναι ο σχεδιασμός της δημοπρασίας ώστε να αποφευχθούν ακραίες καταστάσεις όπως π.χ. αυτό που συνέβη σε μία κλειστού τύπου δημοπρασία στη Νέα Ζηλανδία όπου το υψηλό «χτύπημα» για μία τηλεοπτική άδεια ήταν της τάξης των 5 εκατομμυρίων δολαρίων Νέας Ζηλανδίας, ενώ το δεύτερο «χτύπημα» ήταν της τάξης των 5 χιλιάδων δολαρίων. Σε άλλη ακραία περίπτωση δημοπρασίας τηλεοπτικής άδειας τοπικού σταθμού υπήρξε μόνο ένας υπερθεματιστής (ο οποίος ήταν φοιτητής) και ο οποίος «χτύπησε» την άδεια με μόλις ένα (1) δολάριο.
Μία εκτίμηση θα ήταν πως η πρόταση της κυβέρνησης για το φορολογικό δεν θα περάσει από την Τρόϊκα...Η Τρόϊκα θα έκανε τεράστιο-γεωπολιτικό-λάθος να αποδεχόταν Σοβιετική υπερφορολόγηση εντός της ΕΕ... Η Ιστορία της Ευρώπης έχει καταδείξει πως η διαρκής οικονομική καταπίεση λαών οδηγεί σε επαναστάσεις, ενίοτε ειρηνικές μέσω εκλογών, οι οποίες με τη σειρά τους, μπορούν να οδηγήσουν σε γεωπολιτικές ανατροπές τις οποίες ουδείς θα ήθελε...
Δυστυχώς για τη ΝΔ, για το πολιτικό σύστημα αλλά και για τις ελπίδες τις δικιές μου, η εκστρατεία των υποψηφίων της ΝΔ θυμίζει έντονα τους υπόγειους διαγκωνισμούς των συνεταιρισμών αυθαιρετούχων παλιών εποχών. Αν δεν μπορούν να συνομιλήσουν μεταξύ τους, τότε πώς θα συνομιλήσουν με άλλους; Αν προσπαθούν να πείσουν όσους, υποτίθεται, είναι πιο κοντά τους χωρίς κανένα επιχείρημα και με λόγους κενούς, φρίττω όταν σκέφτομαι τα επιχειρήματα που θα χρησιμοποιήσουν για να πάρουν, αργότερα, την εξουσία της χώρας. Θα περιμένουν, όπως έκαναν και οι σημερινοί κυβερνώντες, να πέσει η εξουσία στα χέρια της σαν ώριμο - πλην σάπιο - φρούτο.
Η κυβέρνηση υποστήριξε με πάθος ότι η διοργάνωση του δημοψηφίσματος ειναι θέμα δημοκρατίας. Λέγοντας παράλληλα ότι οι εταίροι μας ειναι υποχρεωμένοι «να σεβαστούν την λαϊκή ετυμηγορία» και άλλα ηχηρά παρόμοια. Δεν χρειάζεται να είσαι διδάκτορας πολιτικών επιστημών για να καταλάβεις ότι όλα αυτά ειναι κενά λόγια.
Πολλοί κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ με τους 50 υπουργούς ότι δεν έχει κάνει τίποτα μέσα σε σχεδόν 5 μήνες. Είναι άδικοι, επειδή είναι λίγο αδιάβαστοι στη Φυσική. Δεν έχει περάσει τόσο μεγάλο διάστημα. Σύμφωνα με τη Θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν, ο χρόνος εξαρτάται από την ταχύτητα του συστήματος αναφοράς πάνω στο οποίο βρίσκεται ο παρατηρητής. Το σύστημα διαπραγμάτευσης του ΣΥΡΙΖΑ, πάνω στο οποίο βρισκόμαστε όλοι αναγκαστικά σαν παρατηρητές, κινείται με την αστρονομική ταχύτητα του ρυθμού των συνεντεύξεων του κ. Υπουργού Οικονομικών στα διεθνή και ντόπια ΜΜΕ, ταχύτητα η οποία πλησιάζει αυτή του φωτός. Σ' αυτή την περίπτωση ο χρόνος κυλάει πολύ αργά. Στην πραγματικότητα έχουν περάσει μόνο λίγες μέρες!
«Το Μεγάλο Παιχνίδι του Βαρουφάκη» (Varoufakis' Great Game) τιτλοφορείται άρθρο στο Project Syndicate του Χανς Βέρνερ Ζιν