Η πιθανότητα πρόωρης εξόδου της Κριστίν Λαγκάρντ από την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας επαναφέρει στο προσκήνιο όχι μόνο τη συζήτηση για τη διαδοχή της, αλλά και το πολιτικό μέλλον της ίδιας στη Γαλλία.
Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Κριστίν Λαγκάρντ, φέρεται να εξετάζει το ενδεχόμενο να μην εξαντλήσει τη θητεία της, η οποία λήγει τον Οκτώβριο του 2027. Το χρονοδιάγραμμα συμπίπτει με τις γαλλικές προεδρικές εκλογές της άνοιξης του ίδιου έτους, γεγονός που προσδίδει σαφή πολιτική διάσταση στο σενάριο.
Αν και δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση, η συζήτηση περί διαδοχής ανοίγει νωρίτερα από το αναμενόμενο. Η επιλογή νέου επικεφαλής της ΕΚΤ αποτελεί πάντα αποτέλεσμα σύνθετων ισορροπιών μεταξύ Βορρά και Νότου, «σκληρών» και «περιστεριών» στη νομισματική πολιτική.
Η πρόωρη αποχώρηση θα επέτρεπε στους Ευρωπαίους ηγέτες να διαχειριστούν τη μετάβαση σε συνθήκες σχετικής θεσμικής σταθερότητας, αντί να συμπέσει με μια ενδεχόμενη πολιτική αναταραχή στη Γαλλία.
Το προφίλ της Λαγκάρντ
Η Λαγκάρντ ανέλαβε την προεδρία της ΕΚΤ το 2019, διαδεχόμενη τον Μάριο Ντράγκι. Δεν είναι οικονομολόγος καριέρας, αλλά νομικός με μακρά πολιτική και διεθνή διαδρομή. Υπήρξε:
Υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας (2007–2011), η πρώτη γυναίκα σε θέση G7 υπουργού Οικονομικών
Γενική Διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (2011–2019)
Η πρώτη γυναίκα που ηγήθηκε τόσο του ΔΝΤ όσο και της ΕΚΤ
Η θητεία της στη Φρανκφούρτη ταυτίστηκε με διαδοχικές κρίσεις: πανδημία, ενεργειακή αναταραχή, ιστορικά υψηλό πληθωρισμό και τη μεγαλύτερη σύσφιξη νομισματικής πολιτικής στην ιστορία της Ευρωζώνης.
Υπό την ηγεσία της, τα επιτόκια αυξήθηκαν με ρυθμό-ρεκόρ προκειμένου να ανακοπεί ο πληθωρισμός, ο οποίος το 2022 άγγιξε διψήφια ποσοστά. Ταυτόχρονα, η ΕΚΤ επιχείρησε να διατηρήσει ισορροπία μεταξύ στήριξης της ανάπτυξης και διατήρησης της αξιοπιστίας της.
Το γαλλικό πολιτικό πεδίο
Η Γαλλία εισέρχεται σε μια περίοδο έντονης πολιτικής ρευστότητας ενόψει 2027. Η άνοδος της ακροδεξιάς και η αναδιάταξη του κεντρώου χώρου δημιουργούν ένα ανοιχτό σκηνικό διαδοχής μετά τον Εμανουέλ Μακρόν.
Η Λαγκάρντ έχει στο παρελθόν απορρίψει το ενδεχόμενο προεδρικής υποψηφιότητας, ωστόσο το όνομά της επανέρχεται συστηματικά σε πολιτικές συζητήσεις λόγω του διεθνούς κύρους και της τεχνοκρατικής της εμπειρίας.
Τι σημαίνει για την Ευρωζώνη
Μια πρόωρη αλλαγή στην κορυφή της ΕΚΤ θα άνοιγε διαπραγμάτευση για τον ιδεολογικό προσανατολισμό της επόμενης διοίκησης:
Θα συνεχιστεί η αυστηρή γραμμή έναντι του πληθωρισμού;
Θα υπάρξει μεγαλύτερη έμφαση στην ανάπτυξη;
Πώς θα επηρεαστεί η συνοχή της Ευρωζώνης σε περίοδο γεωπολιτικών εντάσεων;
Η πιθανή αποχώρηση της Λαγκάρντ δεν είναι απλώς ένα προσωπικό ή εθνικό ζήτημα. Αγγίζει την αρχιτεκτονική της ευρωπαϊκής οικονομικής σταθερότητας σε μια περίοδο που η Ένωση αναζητά στρατηγική αυτονομία και θεσμική ανθεκτικότητα.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο αν θα φύγει, αλλά πότε και υπό ποιους όρους. Και αν θα είναι τελικά υποψήφια για τις γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2027, όπως θέλουν να αναφέρουν όλα τα σενάρια
