Και ω του θαύματος, πάλι η Ευρώπη έμεινε «μπουκάλα». Πάνω που ο πολύς Μακρόν, ο θεώρατος Στάρμερ, ο πανύψηλος Μερτς, η μικρή Μελόνι και όλα τα μεγάλα παιδιά της γηράσκουσας ηπείρου ήσαν έτοιμοι να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ, ήρθε ο γενειοφόρος Ιρανός Εξωτερικών να τα αφήσει ορθάνοιχτα και ο καλοχτενισμένος Ντόναλντ να πανηγυρίζει. Τώρα, γιατί θεωρεί ότι νίκησε ή για το κάζο που έπαθαν οι Ευρωπαίοι, μόνον ο Ιησούς το γνωρίζει.
Κρίμα τα τραπέζια που ετοίμασαν στο Μέγαρο των Ηλυσίων. Πάνε στράφι τα φουαγκρά, τα μπον φιλέ και τα μακαρόν. Άλλοι άνοιξαν τα στενά για να ρεύσει το πετρέλαιο, όμως η στενωπός παραμένει για την αλαφιασμένη ευρωπαϊκή οικονομία. Όπως έγραψε κι ο Καβάφης «και τώρα τι θα κάνουμε χωρίς βαρβάρους». Αμερικανούς, Πέρσες, Κινέζους και το κακό συναπάντημα. Όλοι αυτοί ήσαν μια κάποια λύση. Για το μαύρο μας χάλι με την ορθοστατική κυρία Ντερ Λάιεν και τον ξεκούδουνο κύριο Γκουτιέρες.
Καλά που έπεσε και ο Όρμπαν, διότι πάλι σήκωσαν κεφάλι οι ναζιστές του AfD στην Γερμανία και έπιασαν πάτο οι σοσιαλοχριστιανοί που κυβερνούν. Ο δε ρατσιστής Φάρατζ απειλεί να στείλει στην ανεργία τους Εργατικούς της Βρετανίας. Όσο για την Γαλλία στις δημοτικές εκλογές σάρωσαν οι κρυπτοκομμουνιστές και οι φασίστες της μαντάμ Λεπέν. Σε λίγο θα καταλάβουν και τις Βερσαλλίες…
Και όλα αυτά για την αναθεματισμένη ευρωπαϊκή οικονομία, που δεν λέει να αναστηθεί από την νεοφιλελεύθερη τέφρα της.
