ΤΟ BLOG
21/10/2016 07:19 EEST | Updated 22/10/2017 08:12 EEST

Οιονεί αντισυνταγματική η στάση της ΝΔ

Με τη ΝΔ τα πράγματα είναι λίγο (έως πολύ) μπερδεμένα. Θα εξαρτήσει άραγε κι εκείνη τη στάση της από την απόφαση του ΣτΕ; Ή μήπως όχι; Τα επ' αυτού μηνύματα είναι (και παραμένουν) αντιφατικά. Ας μη λησμονείται πως το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης μπλόκαρε, για πρώτη φορά, τη συγκρότηση του ΕΣΡ, πριν από τον νόμο Παππά. Τον οποίο σήμερα επικαλείται. Επιφανή στελέχη της, εξάλλου, έχουν δημοσίως δηλώσει πως ο νόμος Παππά για την αδειοδότηση των καναλιών θα καταργηθεί (εάν και όταν έρθουν εν τη βασιλεία τους), ακόμη κι αν το ΣτΕ αποφανθεί υπέρ της συνταγματικότητάς του. Η ίδια η ΝΔ (επί ηγεσίας Σαμαρά) δεν είναι, άλλωστε, που έγραψε στα παλιά της τα παπούτσια τις αποφάσεις του ΣτΕ για το μαύρο στην ΕΡΤ;

NurPhoto via Getty Images

Η αλήθεια είναι πως η στάση κάποιων κομμάτων στης αντιπολίτευσης (της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, του Ποταμιού και της Ένωσης Κεντρώων συγκεκριμένα), κατά την τελευταία -άγονη- απόπειρα συγκρότησης ΕΣΡ, έχει κάποια λογική. Εδώ που φτάσαμε. Όταν επίκειται η γνωμάτευση του ΣτΕ επί της συνταγματικότητας του νόμου Παππά. Σου λέει, κοντός ψαλμός αλληλούια. Αν και, αν είμαστε σοβαρή Χώρα, και αν είχαμε σοβαρή αντιπολίτευση, η υπόθεση της συγκρότησης κάποιας, συνταγματικά προβλεπόμενης Ανεξάρτητης Αρχής, θα έπρεπε να κινείται εκτός και πέραν της συγκυρίας και των «απαιτήσεών» της. Θα έπρεπε...

Με τη ΝΔ τα πράγματα είναι λίγο (έως πολύ) μπερδεμένα. Θα εξαρτήσει άραγε κι εκείνη τη στάση της από την απόφαση του ΣτΕ; Ή μήπως όχι; Τα επ' αυτού μηνύματα είναι (και παραμένουν) αντιφατικά. Ας μη λησμονείται πως το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης μπλόκαρε, για πρώτη φορά, τη συγκρότηση του ΕΣΡ, πριν από τον νόμο Παππά. Τον οποίο σήμερα επικαλείται. Επιφανή στελέχη της, εξάλλου, έχουν δημοσίως δηλώσει πως ο νόμος Παππά για την αδειοδότηση των καναλιών θα καταργηθεί (εάν και όταν έρθουν εν τη βασιλεία τους), ακόμη κι αν το ΣτΕ αποφανθεί υπέρ της συνταγματικότητάς του. Η ίδια η ΝΔ (επί ηγεσίας Σαμαρά) δεν είναι, άλλωστε, που έγραψε στα παλιά της τα παπούτσια τις αποφάσεις του ΣτΕ για το μαύρο στην ΕΡΤ; Ή μήπως δεν είναι η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ που αγνόησαν στην εντέλεια, επί 27 ολόκληρα χρόνια, τις συνεχείς προτροπές του ΣτΕ για ομαλοποίηση και εξορθολογισμό του τηλεοπτικού τοπίου; Το πιθανότερο λοιπόν είναι ότι έχουν στέρεη βάση οι εκείθεν πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αποκαλύψει σε συνεργάτες του την πρόθεσή του να μη συμβάλει στη συγκρότηση του ΕΣΡ, όσο στην εξουσία βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ!

Βλέπετε, με την αναθεώρηση του Συντάγματος του 2001, προβλέπεται η εξασφάλιση των 4/5 της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής, προκειμένου να γίνει δυνατή η συγκρότηση των Ανεξάρτητων Αρχών. Πράγμα που σημαίνει ευρύτατη διακομματική συναίνεση. Και, σίγουρα, τη σύμπτωση των δύο μεγαλύτερων κομμάτων. Πολύ δημοκρατικό ακούγεται (και είναι) αυτό το 4/5. Παραμένει, ωστόσο, ασφυκτικά δεσμευτικό. Αν δηλαδή ένας από τους δύο μεγάλους, για τους όποιους δικούς του -ιδιοτελείς συνήθως- λόγους, δεν το θέλει, δεν υπάρχει Ανεξάρτητη Αρχή. Τόσο απλά.

Κι όμως, το «πνεύμα» του Συντάγματος τα θέλει εντελώς διαφορετικά τα πράγματα. Το Σύνταγμα, με το άρθρο 101Α «επιτάσσει» την σύμπτωση, δεν προτρέπει προς αυτήν ούτε, απλώς, την εύχεται. Θεωρείται (και είναι) συνταγματική «υποχρέωση» η συγκρότηση των Ανεξάρτητων αρχών. Και, βεβαίως, ο συνταγματικός νομοθέτης δε διανοείται καν την «αξιοποίηση» του θεσμού για καθαρά αντιπολιτευτικούς λόγους. Όπως ακριβώς συμβαίνει σήμερα. Η υποχρέωση εξασφάλισης της συγκεκριμένης ευρύτατης πλειοψηφίας, έχει να κάνει με την ανάγκη διακομματικής σύμπτωσης επί της σύνθεσης, και μόνο, της Αρχής. Προκειμένου δηλαδή οι προσωπικότητες που θα την στελεχώσουν να μην απολαμβάνουν περιορισμένης πολιτικής αποδοχής. Και, εξ όσων γνωρίζουμε, κανένα κόμμα δεν έχει ουσιαστικές αντιρρήσεις επί της λίστας Βούτση ως προς τα πρόσωπα. Θα μπορούσαν άνετα, εξ άλλου, να διατυπωθούν αντιπροτάσεις, κάτι που δεν συνέβη. Όλως αντιθεσμική, όθεν, η απροθυμία της ΝΔ να συμβάλει. Θα μπορούσε ίσως να χαρακτηριστεί και οιονεί «αντισυνταγματική». Ως προς το «πνεύμα», τουλάχιστον του Καταστατικού Χάρτη της Χώρας.

Είναι στ' αλήθεια παράδοξο το γεγονός ότι η Αξιωματική Αντιπολίτευση έχει αναγάγει σήμερα το ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών, σε ύψιστο και μέγιστο και πρώτιστο θέμα στον πίνακα των αντιπολιτευτικών της προτεραιοτήτων. Παράδοξο αλλά και πολλαπλώς ύποπτο. Δίχως να μπορεί να εξηγηθεί μονάχα «συμπλεγματικά». Επειδή δηλαδή η σημερινή Κυβέρνηση της Αριστεράς επιχειρεί κάτι επί του οποίου εκείνη ολιγώρησε επί δεκαετίες. Το πιθανότερο, και το λογικότερο εξ άλλου, είναι ότι ξεπληρώνει έτσι πολιτικά γραμμάτια. Απέναντι στους μιντιάρχες. Τον ένα, τον δυναμικότερο ίσως, από τους πόλους της επί των ημερών της οργιάζουσας διαπλοκής...