ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
12/03/2015 04:35 EET | Updated 12/03/2015 06:55 EET

Telegraph: Πώς η Ευρώπη σχεδιάζει να επιβιώσει από ένα Grexit

Jim Dyson via Getty Images
LONDON, ENGLAND - FEBRUARY 20: This photo illustration shows a detail of a One Euro coin, on February 20, 2014 in London, United Kingdom. The euro is the currency of the Eurozone, which consists of member states Austria, Belgium, Cyprus, Estonia, Finland, France, Germany, Greece, Ireland, Italy, Latvia, Lithuania, Luxembourg, Malta, the Netherlands, Portugal, Slovakia, Slovenia, and Spain. (Photo by Jim Dyson/Getty Images)

Tο πραγματικό κόστος που θα είχε ένα Grexit βρίσκεται στο επίκεντρο δημοσιεύματος της βρετανικής Telegraph, με τίτλο «πώς η Ευρώπη σχεδιάζει να επιβιώσει ενός Grexit» (How Europe plans to survive a Grexit).

Όπως σημειώνεται, η δύσκολη κατάσταση, όπως έχει διαμορφωθεί, έχει οδηγήσει τον Αλέξη Τσίπρα στο να θέσει το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων, ενώ παράλληλα γίνεται αναφορά και στα περί δημοψηφίσματος. Παράλληλα, υπογραμμίζεται η συνεχιζόμενα σκληρή στάση της Άνγκελα Μέρκελ.

«Ωστόσο, με την κρίση ρευστού να επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα, και χωρίς άμεση προοπτική ικανοποίησης των απαιτήσεων των δανειστών από τον ΣΥΡΙΖΑ, το ενδεχόμενο ενός Grexit απειλεί την ήπειρο για άλλη μια φορά. Οπότε, εάν η Ελλάδα γίνει η πρώτη χώρα που θα βγει από τη νομισματική ένωση, θα μπορούσε το υπόλοιπο μπλοκ να διαχειριστεί τις συνέπειες;».

Στη συνέχεια παρατίθεται μια σειρά γραφημάτων, καθώς και το τι θα σήμαινε ένα Grexit.

-Ένα κύμα «πανικού» στις τράπεζες: «Η προοπτική του να πυροδοτήσει ένα πιθανό Grexit μια συστημική τραπεζική κρίση έχει μειωθεί δραστικά, καθώς οι δανειστές της Ευρώπης έχουν καταφέρει να μειώσουν την έκθεσή τους στην πάσχουσα από ύφεση χώρα μέσα στα τελευταία τρία χρόνια, σημειώνεται. «Η Standard&Poor υπολογίζουν ότι οι τράπεζες της έχουν μειώσει την άμεση έκθεσή τους στην Ελλάδα στα περίπου 42 δισ. από τα 175 δισ. στα οποία είχε κορυφωθεί το 2008». Όπως συμπεραίνει ο αρθρογράφος, σε συνδυασμό με τα μέτρα που έχουν ληφθεί από την ευρωζώνη από την εποχή που η κρίση ήταν στο αποκορύφωμά της, θεωρείται απίθανο να υπάρξει τραπεζικός πανικός όπως το 2007.

-Εμπόριο: Με τα ευρωπαϊκά στάνταρ, επισημαίνεται ότι η Ελλάδα είναι μια «μικρή, κλειστή οικονομία, που θα είχε μάλλον μικρή επίδραση στο εμπόριο με τους βασικούς Ευρωπαίους εταίρους της, σύμφωνα με ανάλυση του Oxford Economics. Πέρα από την Κύπρο, μόνο η ΠΓΔΜ και η Μάλτα πωλούν πάνω από το 2% των συνολικών εξαγωγών τους στη χώρα».

Σε περίπτωση καταποντισμού των ελληνικών εισαγωγών μετά από ένα Grexit (που θα ακολουθηθεί από μια «δραματική υποτίμηση της δραχμής», η ζήτηση εξαγωγών στις τρεις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης (Γαλλία, Γερμανία και Ιταλία) θα ήταν μόνο της τάξης του 0,3-0,5%, σύμφωνα με το Oxford Economics, με το ΑΕΠ να επηρεάζεται μόλις κατά 0,2%-0,3%.

-Περιορισμός της κρίσης: Ωστόσο, σημειώνεται ότι, πέρα από τους υπολογισμούς, οι συνέπειες παραμένουν άγνωστες. «Μια αποτυχία ανανέωσης του προγράμματος διάσωσης της Ελλάδας τον Ιούνιο θα «διέλυε την ψευδαίσθηση ότι η συμμετοχή στο ευρώ είναι αμετάκλητη» προειδοποιούν οι Τζέιμς Νίξον και Μπεν Μέι του Oxford Economics. Τα πιο χρεωμένα μέλη, σημειώνουν, θα αντιμετώπιζαν τη μεγαλύτερη πίεση, καθώς οι αποδόσεις ομολόγων θα σκαρφάλωναν σε ένα υψηλότερο, μόνιμο «νέο στάνταρ». Επίσης, θα κλιμακωνόταν ο κίνδυνος φυγής καταθέσεων από τις τράπεζες, αναγκάζοντας σε περισσότερη εξάρτηση από την ΕΚΤ.

Στο δημοσίευμα τίθεται το ερώτημα εάν η Ιταλία είναι η επόμενη, λόγω του υψηλού χρέους της, ενώ υπογραμμίζεται ότι σε περίπτωση ενός Grexit οι υπόλοιπες οικονομίες της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν προβλήματα θα βρίσκονταν ενώπιον αντίστοιχης επιλογής- του αν πρέπει ή όχι να μείνουν στη νομισματική ένωση.

«Από την άλλη πλευρά, ένα Grexit θα μπορούσε να αναγκάσει τους αρχιτέκτονές της να κινηθούν προς μια πια ένωση με μεγαλύτερη ενσωμάτωση, και εν τέλει να σταματήσουν την “πρόχειρη/ μπερδεμένη” προσέγγιση που χαρακτηρίζει τα τελευταία τέσσερα χρόνια κρίσης» καταλήγει ο αρθρογράφος.

Τι θα συμβεί στην Ελλάδα;

Σε δημοσίευμα του Forbes (άρθρο του Clem Chambers, διευθύνοντος συμβούλου του ADVFN.com) γίνονται εκτιμήσεις σχετικά με το τι θα συμβεί στη χώρα μας. Όπως αναφέρεται, «αυτό που συμβεί σε ένα Grexit θα είναι η Ελλάδα να πάρει με τη μία όλο το "φάρμακο" που η Γερμανία και η Ε.Ε. ήθελαν να πάρει εδώ και χρόνια. Η πτώχευση θα μετατρέψει τη χρόνια εξαθλίωση σε οξεία αγωνία...η νέα δραχμή θα οδεύσει στην πραγματική, μετά την πτώχευση αξία της, περίπου το ήμισυ αυτής με την οποία άρχισε. Οι τιμές θα εκτοξευθούν. Οι άνθρωποι θα γίνουν από τεχνητά μη-φτωχοί, ρεαλιστικά φτωχοί εν μία νυκτί. Η αγοραστική δύναμη των χρημάτων τους και οι μισθοί θα συντριβούν. Τα εισοδήματα πρακτικά θα υποδιπλασιαστούν όσονα φορά στην αγοραστική τους δύναμη. Οι εισαγωγές θα καταρρεύσουν, οι εξαγωγές θα ανεβούν».

«Πολύ γρήγορα η Ελλάδα θα σταθεροποιηθεί, τουλάχιστον οικονομικά. Κοινωνικά οι επιπτώσεις θα είναι τεράστιες. Πολλοί που νομίζουν ότι αντιμετώπιζαν προβλήματα, πλέον δεν θα έχουν τίποτα. Η οδυνηρή πορεία εν μέσω λιτότητας θα αντικατασταθεί από ένα είδος οικονομικής επανεκκίνησης που θα μοιάζει με οικονομικό πυρηνικό χειμώνα. Θα βιώσουν αυτά που πέρασε το ανατολικό μπλοκ όταν έπεσε ο κομμουνισμός. Το παλιό status quo απλά θα λάβει τέλος».

Όπως σημειώνεται σε δημοσίευμα του Spiegel, η χώρα θα έπρεπε να θέσει σε ισχύ μηχανισμούς ελέγχους ροής χρημάτων, για να αποφευχθεί ένα «bank run». «Οι μεταφορές κεφαλαίων στο εξωτερικό θα απαγορεύονταν, θα επιβάλονταν όρια στις αναλήψεις, συμβόλαια προμηθευτών θα "πάγωναν". Είναι πιθανό φάρμακα και εισαγόμενα τρόφιμα να κατέληγαν διαθέσιμα μόνο στη μαύρη αγορά- και θα αγοράζονταν αποκλειστικά με σκληρά νομίσματα». Ωστόσο, σημειώνεται ότι ένα νέο νόμισμα θα δημιουργούσε επίσης ευκαιρίες, ευνοώντας τις εξαγωγές, ενώ θα επωφελούνταν και ο τουρισμός: «πολλοί προορισμοί διακοπών στην Ελλάδα υποφέρουν επειδή οι τιμές είναι χαμηλότερες στην Τουρκία, όπου ο ουρανός και οι θάλασσες είναι το ίδιο γαλάζια» σημειώνεται.

Το ερώτημα που τίθεται, επισημαίνεται στο δημοσίευμα, είναι το πότε θα άρχιζε αυτή η «έκρηξη»- ενώ υποστηρίζεται ότι η αλλαγή νομίσματος θα αποτελούσε πλεονέκτημα για την ελληνική κυβέρνηση, η οποία θα μπορούσε να τυπώσει όσο χρήμα ήθελε για να χρηματοδοτήσει τις προεκλογικές της υποσχέσεις.