ΔΙΕΘΝΕΣ
28/03/2015 08:36 EET | Updated 28/03/2015 08:36 EET

Αναζητώντας τα κίνητρα του συγκυβερνήτη της μοιραίας πτήσης

ASSOCIATED PRESS
A stele and flowers laid in memory of the victims are placed in the area where the Germanwings jetliner crashed in the French Alps, in Le Vernet, France, Friday, March 27, 2015. The crash of Germanwings Flight 9525 into an Alpine mountain, which killed all 150 people aboard, has raised questions about the mental state of the co-pilot. Authorities believe the 27-year-old German deliberately sought to destroy the Airbus A320 as it flew Tuesday from Barcelona to Duesseldorf. (AP Photo/Christophe Ena)

Οι αποκαλύψεις σχετικά με το τι συνέβη στη μοιραία πτήση 4U 9525 της Germanwings έχουν συγκλονίσει την υφήλιο, που αναρωτιέται τι μπορεί να ήταν αυτό που οδήγησε τον συγκυβερνήτη, Αντρέας Λούμπιτς, στις πράξεις που είχαν ως κατάληξη την τραγωδία.

Αναζητώντας τα κίνητρα για την πράξη του συγκυβερνήτη της πτήσης 4U 9525 ο καθηγητής Ρούντολφ Εγκ, μιλώντας στην DW, εκτίμησε ότι πιθανότατα ο Αντρέας Λούμπιτς δεν έχει συνείδηση τι συμβαίνει γύρω του.

Ο καθηγητής Εγκ αναφέρει ότι δεν εξεπλάγη που ο Λούμπιτς αγνόησε την αναρρωτική άδεια που του είχε δοθεί και κάθισε στο πιλοτήριο του μοιραίου αεροσκάφους. Κατά την άποψή του η απόφαση ταιριάζει στην εικόνα ενός ανθρώπου που βιώνει μια βαθιά ψυχολογική κρίση.

«Δεν υπάρχει μια ενιαία εικόνα και δυστυχώς είναι αδύνατη μια ψυχολογική αυτοψία. Έχουμε μόνο ενδείξεις και κάνουμε υποθέσεις. Ίσως μπορούμε να συγκρίνουμε την περίπτωση Λούμπιτς με άλλες όπου όμως είχαμε λιγότερα θύματα. Μοιάζει με τον οδηγό οχήματος που οδηγεί επίτηδες στο αντίθετο ρεύμα. Έχουμε να κάνουμε με κάποιο ο οποίος όχι μόνο είναι βαριά καταθλιπτικός, αλλά για τον οποίο τη στιγμή της αυτοκτονίας δεν υπάρχει ούτε ο κόσμος γύρω του, ούτε οι αξίες του. Δεν έχουμε όμως να κάνουμε με αμόκ. Κάποιος σε κατάσταση αμόκ αισθάνεται τις τελευταίες στιγμές της ζωής του ικανοποίηση σπέρνοντας το θάνατο. Στην περίπτωση του συγκυβερνήτη ότι συνέβαινε γύρω του δεν το συνειδητοποιούσε πια. Επικεντρώθηκε μόνο σε ένα πράγμα: η ζωή μου, ο κόσμος μου δεν έχει νόημα και στόχο, αποχωρώ. Δεν είχε συνείδηση τι συμβαίνει δίπλα και γύρω του».

Όσον αφορά στο αν η πράξη ήταν αυθόρμητη ή προσχεδιασμένη από καιρό, ο καθηγητής θεωρεί πως το πιθανότερο ήταν να πρόκειται για συνδυασμό. «Σε πολλούς αυτόχειρες πριν την αυτοκτονία έχει προηγηθεί μια μακρά περίοδος ελπίδας, αμφιβολιών και τελικά απόγνωσης. Και φυσικά παίζουν το ρόλο τους και οι σκέψεις γύρω από το πώς θα γίνει, αλλά και πότε. Η τελική απόφαση μπορεί ωστόσο να είναι αυθόρμητη. Δεν αποκλείεται αυτό να έπαιξε ρόλο στην απόφαση του συγκυβερνήτη: τώρα είμαι μόνος στο πιλοτήριο, μπορώ να κλειδώσω την πόρτα, τώρα δεν μπορεί κανένας να με σταματήσει».

Αν και ο κ. Εγκ θεωρεί λογική την απόφαση των γερμανικών αεροπορικών εταιριών για την υποχρεωτική παραμονή δύο μελών του πληρώματος στο πιλοτήριο, καθιστά σαφές ότι αν κάποιος θέλει να αυτοκτονήσει θα βρει τρόπους. Για το λόγο αυτό προτείνει μια σε βάθος ανάλυση της περίπτωσης Αντρέας Λούμπιτς, διότι έτσι θα πληροφορηθούμε περισσότερα για τα κίνητρά του.