ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
04/06/2015 04:16 EEST | Updated 04/06/2015 04:17 EEST

Τα μέτρα που χωρίζουν Ελλάδα και δανειστές. Σύγκλιση στο στόχο του πλεονάσματος, απόσταση στο «βάρος» των μέτρων

ASSOCIATED PRESS
Greek Prime Minister Alexis Tsipras gives a speech at the annual conference of the Hellenic Federation of Enterprises in Athens, on Monday, May 18, 2015. Tsipras said his radical left-led government has done all it can to seek an agreement with bailout creditors that will ease the country out of its current acute liquidity crunch _ which he blamed on “tough negotiating tactics” by the country’s creditors. Earlier Monday, the government signaled it needs a deal with lenders by the end of the month to avoid defaulting on its debt, as renewed concern rattled the country's finance markets.(AP Photo/Petros Giannakouris)

Μέτρα ύψους 2 δισ. ευρώ χωρίζουν τις δύο πλευρές ώστε να επιτευχθεί τελική συμφωνία, την ώρα που ο χρόνος τελειώνει και η Αθήνα στέλνει σαφές μήνυμα προς τους δανειστές ότι έχει εξαντλήσει όλα τα περιθώρια υποχωρήσεων.

Όπως έχει γράψει η HuffPost Greece και επιβεβαιώνεται από τις πληροφορίες σχετικά με το περιεχόμενο της πρότασης που έχουν ετοιμάσει οι θεσμοί, οι δανειστές επιμένουν για λήψη μέτρων ύψους τουλάχιστον 4 δισ. ευρώ, τη στιγμή που η Αθήνα δεν αποδέχεται ο στόχος να ξεπεράσει τα 2 δισ. ευρώ.

Η διαφορά αυτή μεταξύ ελληνικής κυβέρνησης και θεσμών δημιουργεί ακόμα ένα εμπόδιο στο δρόμο προς τη συμφωνία, χωρίς ωστόσο να θεωρείται απροσπέλαστο. Και αυτό γιατί σύμφωνα με έμπειρους παρατηρητές η συνήθης τακτική «να μην κλείσει τίποτα, πριν κλείσουν όλα μαζί», θα επιτρέψει αμοιβαίες υποχωρήσεις όταν θα έχει ολοκληρωθεί το παζάρι σε σχέση με όλα τα σημεία της συμφωνίας.

Πέρα από το θέμα του συνολικού στόχου για τα μέτρα, Αθήνα και δανειστές έχουν να διανύσουν αρκετή απόσταση ακόμα πριν επιτευχθεί σύγκλιση σε όλους τους τομείς, καθώς σε αρκετά σημεία υπάρχουν σημαντικές διαφορές.

Προς το παρόν απόλυτη σύγκλιση φαίνεται να υπάρχει στη διατήρηση του ΕΝΦΙΑ και για το 2015, αλλά και στην κατάργηση της έκπτωσης 30% στην έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης. Μάλιστα, πληροφορίες αναφέρουν ότι η Ελληνική πλευρά στο θέμα της έκτακτης εισφοράς εμφανίζεται πιο προωθημένη σε σχέση με τους θεσμούς καθώς προτείνει, διατήρηση των μειωμένων συντελεστών για εισόδημα έως 30.000ευρώ, αλλά αύξηση των συντελεστών σε όλες τις κλίμακες από 30.001 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι η νέα κλίμακα θα φέρει μεγάλες επιβαρύνσεις και μάλιστα αναδρομικά σε όλα τα εισοδήματα άνω των 30.001 ευρώ.

Στο μέτωπο του πρωτογενούς πλεονάσματος, αν και οι θεσμοί προχώρησαν σε δραστικό “κούρεμα” των στόχων για το πλεόνασμα του 2015 και του 2016, η διαφορά μεταξύ των δύο πλευρών προσεγγίζει τα 1,2δισ ευρώ. Και αυτό γιατί η Ελληνική πλευρά προτείνει πλεόνασμα 0,8% του ΑΕΠ το 2015 και 1,5% του ΑΕΠ το 2016, ενώ οι δανειστές βάζουν το στόχο στο 1% του ΑΕΠ το 2015 (+ 340εκ ευρώ) και 2% του ΑΕΠ το 2016 (+900εκ ευρώ). Για τα επόμενα χρόνια οι δανειστές θέτουν ως στόχο πρωτογενές πλεόνασμα 3% το 2017 (έναντι προηγούμενης πρόβλεψης για 4,5%) και 3,5% το 2018 (από 4,2%).

Ανοιχτό παραμένει και το θέμα του ΦΠΑ, καθώς η κυβέρνηση προτείνει τρεις συντελεστές (6%, 11%, 23%) οι οποίοι θα φέρουν έσοδα περίπου 1δισ ευρώ, ενώ οι θεσμοί θέλουν μόνο δύο συντελεστές: 11% για φάρμακα, τρόφιμα και διαμονή σε ξενοδοχεία και 23% για όλα τα υπόλοιπα, οι οποίοι θα φέρουν έσοδα 1,8δισ ευρώ. Κοινή απόφαση είναι η κατάργηση των εξαιρέσεων στα νησιά του Αιγαίου, με τις αλλαγές να εφαρμόζονται από την 1η Οκτωβρίου.

Το Ασφαλιστικό παραμένει το μεγάλο αγκάθι της διαπραγμάτευσης, καθώς οι εταίροι-δανειστές ζητούν άμεση μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης κατά 0,25% με 0,5% του ΑΕΠ φέτος και 1% του χρόνου, όπως και την άμεση εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος στις επικουρικές συντάξεις, για την οποία όμως η κυβέρνηση έχει εξαγγείλει ότι θα την “παγώσει”.

Αντίθετα, σύγκλιση υπάρχει αναφορικά με το σχέδιο ενοποίησης των Ασφαλιστικών Ταμείων, αλλά και την κατάργηση των πρόωρων συντάξεων, αν και οι θεσμοί ζητούν να οι αλλαγές να εφαρμοστούν άμεσα χωρίς καμία εξαίρεση.

Στο εργασιακό, φαίνεται πως έχει βρεθεί κοινός τόπος στις συλλογικές συμβάσεις, με τους θεσμούς όμως να ζητούν ως αντάλλαγμα από την Αθήνα να μην εφαρμοστεί η προεκλογική εξαγγελία για την επαναφορά του κατώτατου μισθού, ενώ απαιτεί την ανάκληση του νόμου με τον οποίο επανέρχονται στο Δημόσιο όσοι είχαν απολυθεί με μνημονιακούς νόμους.